การละ ...

ไม่น่าเชื่อมีคนเข้าใจและตีความว่าธัมมวิจัยยะคือค้นสาเหตุของทุกข์แล้ววิชชาคือเอาคือเอาความจริงอุบายมาสอนใจปล่อยวางด้วยเหรอครับบอกว่าสติปัฏฐาน4กำหนดรู้สภาวะไม่พอหรือไม่จำเป็นแค่มีธรรมวิจัยยะค้นหาสาเหตุม

ขึ้นกระทู้อย่างนี้แหล่ะ

เท่าที่ทราบมา..นิพพานคือการไม่เกิดอีก.. นิพพานไม่ใช่สถานที่แต่เป็นสภาวะที่จิตหลุดพ้นจากวัฏสงสาร..

อันนี้จริงใช่ไหมครับคือจขกทมีข้อมูลที่สมเด็จพระญาณสังวรส่งสอโดยสรุปจากคำสอนพระพุทธเจ้าว่าการพิจารณาธรรมแบบที่บางท่านเรียกว่าธรรมวิจัยยะโดยการไตร่ตรองหรแอริยิยมรรคมีองค์8โดยเฉพาะสัมมาทิฏฐิที่สมาชิกท่าน

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติคือมีคำสอนบางสำนักเหมือนจะสอนว่าให้พิจารณากายอสุภะจนบรรลุถึงอนาคามีค่อยพิจารณาจิตมันทำแบบนั้นได้จริงเหรอครับเขาให้ทำพร้อมกันนี่ตามหลักคำสอนในศาสนาพุทธทั่วไปเขาให้พิจาร

อยากถามผู้รู้ที่คลุกคลีการปฏิบัติภาวนาในสายยุบหนอพองหนอเช่นวัดร่ำเปิงวัดมหาธาตุวัดอัมพวันที่ปฏิบัติตามแนวสติปัฏฐานว่าเขาได้มีการปฏิบัติในอิริยาบถย่อยแบบไหนบ้างเขาสอนให้เจริญสติในชีวิตประจำวันพวกกิจกรร

ตัวเราคือตัวรู้ ตัวดู ตัวพิจารณา ตัวธัมมวิจย ไม่มีตัวตนนั้นหมายถึงการไม่มีอยู่จริงของตัวเรา คือ เกิด-ตั้งอยู่-ดับไปตลอดเวลา เมื่อเกิดความรู้สึกว่ามีตัวเราขึ้นมา(จิตเก่า) จะถูกสลาย แทน ด้วยตัวเราคนให

จิตเป็นปรมัตถ์ธรรมไม่ใช่ว่าใครๆจะเห็นได้ เห็นจิตหมายถึงการเห็นสภาวธรรมในนั้น จิตหนึ่งวิถี คือ เห็นอารมณ์ปัจจุบันตามความเป็นจริงที่เกิดกับบุคคลผู้นั้น คือ ภาพถ่ายแต่ละshotแต่ละframe ที่สะท้อนความเป็นเ

จขทก.สงสัยทำไมมีคนนึงหรือบางคนเชื่อว่าไม่ต้องมีสติในกายเวทนาจิตธรรมหรือไม่ต้องมีสติกำหนดรู้หรือพิจารณาในสภาวะจริงของกายและใจจะเรียกสติปัฏฐาน4หรืออะไรก็แล้วมันจริงเหรอแม้แต่สมเด็จพระญาณสังวรสมเด็จพระสั

อยากถามผู้ที่ศึกษาธรรมะและครูบาอาจารย์สายปฏิบัติการพิจารณาโดยสมมุติบัญญัตินึกคิดว่าขันธ์5ไม่เที่ยงกายไม่เที่ยงพิจารณายังไงให้เป็นวิปัสสนาคือพิจารณาสมมุติเป็นสมถะไปก่อนจนได้ฌานแล้วใช้นิมิตเป็นสภาวะธรรม