แนวทาง

หลักการ 1.จิตเป็นดั่งภาชนะ บรรจุธรรมที่เป็นกุศลได้ เช่นพลังงานความสงบ พลังงานความสุข 2.ในธรรมชาติมีพลังงานบุญกุศล เมื่อแยกรูปนามได้ แม้จะเห็นครบหรือไม่ครบกาย หรือรูปนามยังไม่ตั้งมั่น จะสามารถน้อม

โลกเป็นไปตามความเห็น ความเข้าใจของ“จิต”ขณะนั้น โลกที่เห็นตอนปัจจุบันนี้จึง มีทั้งจริงและไม่จริง จะเห็นตามความเป็นจริง แรกเริ่มจึงต้องมี“ตัวรู้” หากแยกจิตออกมาเป็นผู้ดูไม่ไ

จะเลือกแบบไหน เลือกได้ด้วยตัวเอง ในผู้ไม่ปฏิบัติ ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นได้ทุกเวลาเพราะไม่มีสติปัฏฐานตั้งรับ ผู้ปฏิบัติ จึงควรให้มีสติปัฏฐาน ไว้รับมือ ก่อนที่ทุกข์จะเกิด หลักการง่ายๆ ทำไมต้องปฏิบัติธรรม

เพราะมีจิตเป็นปัจจัยวิญญานจึงเกิดได้ เช่น 1.ขณะตาเห็นรูป(รูปเป็นผัสสะกระทบจิต) แล้วเกิด รู้สึกโกรธ (มโนวิญญาน) 2.ขณะได้ยินเสียงเพลงที่ชอบ (เสียงเป็นผัสสะกระทบจิต)แล้วเกิดความรู้สึกซาบซึ้ง(มโนวิญญาน

1.เข้าใจว่าบรรลุธรรมแล้ว(อรหันต์)เวทนาต้องไม่เกิด ไม่กำเริบกลับ 2.เข้าใจว่า วิญญาน(ขันธ์)คือจิต 3.เข้าใจว่าจิตทำหน้าที่รู้(วิญญาน)ดับไปแล้ว จะต้องไม่มีปฎิสนธิจิตใหม่(ชีวิตตินทรีย์) 4.ไม่เข้าใจรูปนามบั

Q:ทำไม why?? A.เป็นเพราะมีจิต ที่เป็น“รู้” เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว

ในการปฏิบัติธรรม  ควร/ต้องมีสติกำหนดรู้ ตามสภาพแห่งความเป็นจริงไม่ว่า สุข ทุกข์ หรือ เฉย        ซึ่งไม่ใช่ว่า จะต้องทำให้รู้ เฉยๆ  หรือให้เบรออยู่ในกรอบแล้วให้เ

เราเอามาจากเว็บไซต์ เขาบอกว่า เป็นคำสอนท่านหลวงพ่อจรัญค่ะ นักปฏิบัติต้องกำหนดทุกอิริยาบถในการฝึกเป็นการดัดนิสัยให้เข้าสู่จุดมุ่งหมายของผู้มีปัญญาเป็นความเคยชินจากการปฏิบัติธรรมส่วนใหญ่พูดอย่างนี้ใครก็