ตามคำสอนในพระไตรปิฎกที่ว่าสติปัฏฐาน4ทำให้โพชฌงค์7สมบูรณ์โพชฌงค์7ทำให้วิชชาสมบูรณ์แปลว่าเจริญสติปัฏฐานมรรค8จะครบใช่ไหม

เท่าที่ผมมีข้อมูลอยู่ การสอนปฏิบัติวิปัสสนาที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป ที่เรียกว่า วิปัสสนาญาณ 16 แต่ก็เป็นระบบการสอนที่ปรากฏอยู่ในคัมภีร์วิสุทธิมรรค ผมอยากเรียนถามว่า ในพระไตรปิฎกมีหรือไม่ว่า พระพ

โพธิปักขิยธรรม หรือ โพธิปักขิยธรรม 37  เป็นธรรมอันเป็นฝักฝ่ายแห่งความตรัสรู้ คือ เกื้อกูลแก่การตรัสรู้ เกื้อหนุนแก่อริยมรรค มี 37 ประการคือ 1.สติปัฏฐาน 4 2.สัมมัปปธาน 4 3.อิทธ

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๔ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๖ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุที่เจริญสติปัฏฐาน ๔ แล้วอย่างนี้ ทำให้มากแล้ว อย่างนี้แล ชื่อว่าบำเพ็ญโพชฌงค์ ๗ ให้บริบูรณ์ได้ ฯ ดูกรภิก

ตำราที่สอนเรื่องจิต บริสุทธิ์ จิตตวิสุทธิ จะบอกว่า สติมีแต่กุศล ไม่มีสติอกุศล แต่ในโลกนี้สิ่งต่างๆย่อมมีของเป็นคู่ มีสุขก็มีทุข์ มีอวิชชา ก็มีวิชชา มีสัมมามรรค ก็มีมิจฉามรรค มีสัมมาสติ ก็มีมิจฉาสติ แต

มีสมาธิท่านนึงเขาบอกว่าเขาปฏิบัติ​ตามสายคัมภีร์วิสุทธิ​มรรคแล้วเขาอ้างอิงคัมภีร์นั้นว่าให้ทำกรรมฐาน40ข้อใดข้อนึงก็ได้โดยไม่ต้องเจริญสติปัฏฐาน​4หรือไม่ต้องสอดคล้องกับหลักสติปัฏฐาน​4ก็สามารถบรรลุ​มรรค​ผ

คำสอนของพุทธศาสนาถือเป็นรากฐานของมนุษยสัมพันธ์ รวมทั้งมีแนวปรัชญาเกี่ยวกับมนุษยสัมพันธ์อยู่ด้วย เพราะมีหลักคำสอนที่ขัดเกลาจิตใจของมนุษย์จากระดับต่ำสุดไปถึงระดับสูงสุด คือ ตั้งแต่เข้าใจตนเองไปถึงเข้าใจ

อยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติว่าหลักโยนิโสมนสิการทำงานควบคู่กับการเจริญสติปัฏฐาน4ยังไงบ้างใช้การโยนิมนสการวิธีไหนเจริญสติปัฏฐาน4และปัญญาได้บ้างสำคัญไหมต้องคิดแบบไหนบ้างถึงจะถูกวิธี