ออกจากเซฟโซนครั้งแรกเมื่อไหร่

เคยรู้สึกว่าคุณตัวคนเดียวไหม ทั้งๆที่ใช้ชีวิตอยู่ในบ้าน ไร้ค่า ไม่มีคนสนใจ มันทำให้เรารู้สึกว่าจะอยู่บนโลกนี้ไปทำไม? ขอ ขนาดคนในครอบครัวเขายังไม่ฟัง ไม่เข้าใจ หรือยังเห็นแก่ตัว

ไม่อยากมีชีวิตแล้วค่ะเหนื่อยแล้วชีวิตนี้ไม่เคยมีไรดีไม่มีครอบครัวที่เป็นเซฟโซนได้ อยากเดินออกไปตามทางตัวเองเลือกชีวิตเองแต่เราก็แค่เด็กคนนึงที่กำหนดชีวิตตัวเองไม่ได้เวลาเครียดเหนื่อยท้ออยากระบายก็ไม่ร

เราพยายามทำทุกอย่างให้มันดี แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ในสายตาคนในครอบครัว กดดัน ด่า ต่อว่า ผิดทุกอย่าง อะไรนิดๆหน่อยก็ผิด ไม่ถูกสักอย่าง

พอเห็นหลายคนมักบ่นว่าที่บ้านไม่อิสระ ไม่เข้าใจ ไม่ใช่เซฟโซน ผมย้อนกลับดูตัวเองตอนวัยรุ่นก็เคยเป็นแบบนั้น และตัวเองก็ไม่เคยเป็นเซฟโซนให้ที่บ้านเช่นกัน ปู่ย่าตายายพ่อแม่ไม่ฟัง - แล้วเราฟังเขามั้ย ที่บ้า

คือหนูอยู่ม.ปลาย วันนี้เจอเรื่องที่ทำให้เสียใจมาคือการที่ลงเลือกตั้งแล้วแพ้ แข่งกันอยู่2พรรค แพ้แบบคะแนนขาดเลยค่ะ หนูรู้สึกเสียใจมากมากจนกลับบ้านมาร้องไห้ไม่หยุดซึ่งหนูไม่รู้จะเอาเรื่องนี้ไปให้ใครปลอบ

เราเป็นคนที่เข้าสังคมไม่ได้ค่ะ เคยมีเรื่องที่เกิดขึ้นจนไม่อยากเข้าสังคมอีกเลยตั้งเเต่นั้นมา เราใช้เงินเพื่อเเก้ปัญหามาตลอด อย่างเช่นเรื่องเรียน เราเรียนกศน. เวลามีเรียนก็เลี่ยงที่จะไม่ไปค่ะ เเต่เลือ

เราเป็นเด็กจบใหม่มอหกปีนี้เราเหนื่อยมากทั้งหามหาลัยเรียนแต่ได้แล้วแต่โดนครอบครัวกดดันไม่หยุดเราเหนื่อยมากอยู่ดีๆก็เริ่มเข้าใจคนที่เขาจบชีวิตตัวเองเพราะเรื่องแบบนี้เราเหนื่อยที่ต้องมาเสียน้ำตาให้กับคำก

ต้องบอกว่าเราเกิดมาในครอบครัวที่พ่อกับแม่ไม่พร้อมกันทั้งคู่ค่ะ เอาง่ายๆคือไม่สามารถที่จะรับผิดชอบเราได้ดีมากพอ คนที่จ่านเงินหลักๆก็จะเป็นปู่กับย่า ที่ผ่านมาทางครอบครัวก็ดูแลเราดีนะคะ ไม่ว่าในการเรียนห