สภาวะปรมัตถ์

จิตเป็นปรมัตถ์ธรรมไม่ใช่ว่าใครๆจะเห็นได้ เห็นจิตหมายถึงการเห็นสภาวธรรมในนั้น จิตหนึ่งวิถี คือ เห็นอารมณ์ปัจจุบันตามความเป็นจริงที่เกิดกับบุคคลผู้นั้น คือ ภาพถ่ายแต่ละshotแต่ละframe ที่สะท้อนความเป็นเ

อันนี้จขกทเพิ่งสังเกตถ้าผิดหรือไม่รอบคอบตกหล่นประการใดก็ขออภัยด้วยทำไมดูเหมือนหลวงตามหาบัวถึงสอเจริญปัญญาาด้วยการพิจารณากายอสุะอย่างเดียววเมื่อเทียบกับศิษย์หลวงปู่องค์อื่นเช่นหลวงปู่ชาหลวงปู่เทสก์หลวง

จิตไม่ใช่อารมณ์ การจะเห็นจิตได้จริง จึงต้องเห็นด้วยภาวนา สติปัฏฐาน ไปตีความหมาย เห็นจิตเท่ากับเห็นอารมณ์ ก็จบเห่กันพอดี เหมือตีค่าเท่ากันหมดระหว่างฝุ่นในจักรวาลกับดวงดาว จะเห็นจิตได้จริงจึงต้องเห็น

ด่านในภาวนามีหลายด่าน มันก็มีหนีปัญญา ไว้ล่อหลอกนักภาวนา เมื่อรู้ทัน กาย เวทนา จิต ธรรม  สภาวะบัญญัติได้ จิตจะละเอียดขึ้น จะเข้าสภาวะปรมัตถ์ หารูปร่างไม่เจอ แต่มีอยู่  จากบัญญัติสู่ปรมัตถ์ เ

จริงไหมครับที่มีความคิดเห็นนึงบอกว่าจะปฏิบัติภาวนาแบบไหนก็ได้โดยไม่ทำตามแนวสติปัฏฐาน4หรือสอดคล้องสติปัฏฐาน4ก็บรรลุธรรมได้ เขาบอกว่าแค่ทำแบบสมถะเพ่งฌานนั่งสมาธิเพ่งก็บรรลุธรรมได้ละกิเลสพ้นทุกข์ได้โดยไม

จขทก.สงสัยทำไมมีคนนึงหรือบางคนเชื่อว่าไม่ต้องมีสติในกายเวทนาจิตธรรมหรือไม่ต้องมีสติกำหนดรู้หรือพิจารณาในสภาวะจริงของกายและใจจะเรียกสติปัฏฐาน4หรืออะไรก็แล้วมันจริงเหรอแม้แต่สมเด็จพระญาณสังวรสมเด็จพระสั

ขคือจขกทได้ยินสมาชิกท่านนึงตอบกระทู้ของจขกท.ว่าการจะบรรลุโสดาบันตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้าไม่จำเป็นต้องเจริญสติปัฏฐาน4แค่ใช้ปัญญาตามสัมมาทิฏฐิคิดว่ากายไม่ใช่เราก็เป็นพระโสดาบันได้แล้วอันนี้จริงเหรอครั

1.จิตหลุดพ้น อิสระจากขันธ์5 เพราะจิตเห็นเกิดดับของอารมณ์ 2.ในกระบวนการเห็นการเกิดดับ จะมีจิตที่แนบแน่นกับอารมณ์ (รูปฌาน) อยู่ตรงกลางของอารมณ์จิต 3.อารมณ์จิตที่แนบแน่นอยู่กลางอารมณ์นั้นหมายความว่า ตั

เห็นการดับของอารมณ์เป็นเหตุ ฌานและญานเป็นผล หลายครั้งที่อารมณ์ฌานหรือญานเกิดกับเรา (สุข สงบ สว่าง ว่าง เบา ปิติ) อยากจะเห็นมันอีกอย่างนี้เรื่อยไป แต่มันกลับหายไป หรือนานๆปรากฏที เพราะอะไร ทั้งที่เราก