ต้องปฏิบัติอย่างไรถึงจะเรียกว่าเป็นการพัฒนาจิต และทำอย่างไรถึงจะไม่ให้จิตไปยุ่งกับขันธ์ห้า

เรางมงายว่ามีตัวเราอยู่จริงๆ ทั้งที่มันไม่เคยมี กาย ใจ จิต ทั้งกระบิไม่ใช่ตัวตน ( ไม่ใช่ปฎิเสธการมีอยู่ของร่างกาย จิตใจ แต่ความรู้สึกเข้าไปยึดถือว่าเป็นตัวเราของเรามันไม่มี ) มันเป็นแค่รูปธรรม นามธรรม