พนมรุ้ง บทที่ ๑๒

เนื้อหานิยายในกระทู้นี้ถูกลบไป เนื่องจากนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำไปตีพิมพ์รวมเล่มแล้ว

เนื้อหานิยายในกระทู้นี้ถูกลบไป เนื่องจากนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำไปตีพิมพ์รวมเล่มแล้ว

ตอนจบ: ต้อย…ไม่เคยอยู่คนเดียว หลังจากเจอศพเด็กหญิงในห้องใต้พื้น ข่าวก็เริ่มแพร่ไปในหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว ตำรวจมาขุดบ้านยายแสงอีกครั้ง แต่ที่น่าประหลาดคือ… พวกเขาไม่พบกระดูกอะไรเลย ไม่ม

เมื่อนักพันธุศาสตร์สาวใช้ชีวิตคู่กับบุรุษผู้มีพันธุกรรมอมตะ งานวิจัยของเธอดำดิ่งลึกถึงระดับเซลล์ สู่การทดลองที่ไม่เคยปรากฏในหน้าบันทึกใดมาก่อน--การถ่ายทอดพันธุกรรมอมตะด้วย 'เลือด' ที่อาจเปลี่ยนนิยามขอ

จะกลับอุบล แต่ดันลืมกระเป๋า วิ่งกลับมาเอากระเป๋า(อยู่ไม่ห่างจากรถไฟ) หันกลับมา (สายตาปะทะกับคนให้สัญญาณรถละนะ แต่พี่เค้าไม่ปราณี ส่งสัญญาณออกรถไปเลย) ไม่ยอมแพ้ วิ่งไล่รถไฟ จะขึ้นให้ได้ แต่ขึ้นไม่ทัน

O ตรู่เช้าเมื่อหม่นหมอก-ถูกหยอกยั่ว ลมโรยตัว .. ลูบไล้ก็ไหวสั่น แถบผ้าขาวป่ายริ้ว-ห่มผิวพรรณ พร้อมด้วยข้าวในขัน .. มุ่งมั่นรอ O แล้วพิมพ์ภาพงดงาม .. แห่งยามเช้า ค่อยทอดเงาเคียงหมู่ท่านผู้ขอ ศรัทธาของร

จริงมั้ยครับที่ เจ๊อ๋อชีวิตพลิกผันจาก อดีตเศรษฐีหวย 90 ล้าน วันนี้เงินหมด ใช้ชีวิตเรียบง่าย กินข้าววัด รับจ้างดำนาวันละ 300 บาท แต่กลับสุขที่สุดในชีวิต จากข่าวเขียนว่า นางวรรณลี หรือที่รู้จักกันในชื่