การปล่อยวางเวทนาเสียได้ เป็นบรมสุข (ฉฬเวทนาย นาลํ อภินิเวสาย ปรมาย สุขาย)

สติปัฏฐาน 4 เป็นหลักการภาวนา เป็นข้อปฏิบัติเพื่อรู้แจ้ง คือเข้าใจตามเป็นจริง ของสิ่งทั้งปวงโดยไม่ถูกกิเลสครอบงำ  เป็นการตามอนุปัสสนาใน กาย เวทนา จิต และธรรม

มีความรู้นึงมาแนะนำครับว่าทั้งพระพุทธเจ้าทั้งสมเด็จพระญาณสังวรเคยตรัสว่าสติปัฏฐานเป็นเหตุของมรรคมีองค์8และโพชฌงค์สมบูรณ์รวมทั้งธรรมวิจัยยะและสัมมาทิฏฐิสัมมาสังกัปปะด้วยครับ ›››&r

เป็นการดับของ จิต เจตสิก7 1.จิตเป็นจิตแต่ละขณะ 2.เจตสิกเป็น สัพพจิตสาธารณะเจตสิก ผัสสะ,มนสิการ,เจตนา,เวทนา,สัญญา,เอกัคคตา อันเป็นการดับของจิตไปแต่ละขณะ โสดาบันขึ้นไปจึงไม่ใช่ดับสนิทเป็นซื่อบื้อ หูต

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านว่าตามคำสอนในพระไตรปิฎกที่ว่าสติปัฏฐาน4ทำให้โพชฌงค์7สมบูรณ์โพชฌงค์7ทำให้วิชชาสมบูรณ์แปลว่าเจริญสติปัฏฐานมรรคจะครบใช่ไหมครับ

เห็นอนัตตาได้เมื่อเหตุเกิดขึ้นมาแล้วดับไปทันที จึงไม่เนิ่นช้าในการเห็นอนัตตา จึงเห็นอนัตตาได้เพียงชั่วเสี้ยววินาที จะเห็นอนัตตาได้เมื่อ 1.เหตุพร้อมปัจจัยพร้อม คือ แต่ละรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน

ว่านักตำรานั่นแหล่ะ มันน่าสมเพช

ส่วนตัวคิดว่าน่าจะเป็นสังขารเพราะมีการปรุงแต่ง แต่เห็นหลายที่บอกว่าเป็นเวทนา จึงไม่แน่ใจ

อยากถามผู้รู้ที่คลุกคลีการปฏิบัติภาวนาในสายยุบหนอพองหนอเช่นวัดร่ำเปิงวัดมหาธาตุวัดอัมพวันที่ปฏิบัติตามแนวสติปัฏฐานว่าเขาได้มีการปฏิบัติในอิริยาบถย่อยแบบไหนบ้างเขาสอนให้เจริญสติในชีวิตประจำวันพวกกิจกรร

จิตและเจตสิก เป็นการปรากฏของข้อมูล2สิ่งทั้งในที่เดียวกันและต่างที่กัน ด้วยอาศัยการขยายของข้อมูลชุดเดิม ทั้ง2สิ่งจึงปรากฏพร้อมกัน เจตสิกปรากฏขึ้นด้วยการสอดประสานของข้อมูลกับสิ่งแวดล้อม เช่น อากาส เสีย