การปล่อยวางเวทนาเสียได้ เป็นบรมสุข (ฉฬเวทนาย นาลํ อภินิเวสาย ปรมาย สุขาย)

การโคจรของจิตมาที่ กาย เวทนา จิต ธรรม เรียกว่าภาวนา เคลื่อนผ่านรูปแล้วกลืนรูป รูปละลายหาย เป็นอันเกียวกันกับจิตที่โคจรมารู้ เรียกว่า“ฌาน” ตัวที่โคจรมา เรียกว่า จิต หรือ “สติ”

ด้วยความจริงที่ว่า ทุกสิ่งเคลื่อนไปไม่คงที่ ไม่ว่าทางกายภาพวัตถุหรือจิตใจ ความรู้สึก โลกหมุนเคลื่อนไปในสุริยะ สุริยะเคลื่อนหมุนไปgalaxy galaxyเคลื่อนหมุนไปในมหาจักรวาล จิตใจความรู้สึกเช่นกันมันเคลื่

เมื่อรู้ความที่จิตมีอารมณ์เดียว ไม่ฟุ้งซ่าน(อารมณ์ฌาน)  ด้วยสามารถลมหายใจออกยาวสติย่อมตั้งมั่น ในกาย เวทนา จิต ธรรม

2 ภพภูมินี้เกิดพร้อมกัน เห็นได้พร้อมกัน “อยู่ที่ปัญญา” ของผู้เห็น กามาวจรภูมิ-ตัดสินอะไรตามสิ่งที่เห็น ไม่ต้องไตร่ตรอง ใช้“พื้นที่ของจิตน้อย” ใช้แค่การตอบโต้กับระบบประสาท โล

Q:ขณะจิตเป็นอย่างไร A:เป็นความเห็นต่อผัสสะที่มากระทบ แม้จะเห็นว่าจิตว่าง ไม่มีอะไรในจิต ก็เป็นมีความว่างเป็นผัสสะกระทบจิต จิตมีอากาสเป็นผัสสะ ก็คือ อากาสา ฌานจิต Q:ผัสสะกระทบจิตเช่นอะไรบ้าง A:เช่น ขณ

ท่านใดมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับ เตโชวิปัสสนากรรมฐาน พอดีไปพบในเนตของอาจารย์อัจฉราวดี วงศ์สกล คือการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ตามหลักสติปัฏฐานสี่ เน้นมาที่การมีความเพียรเผากิเลส เตโชวิปัสสนา เป็นเทคนิคใ

สติปัฐฐานคือ ความเห็นของจิตต่อรูปนาม(ทิฐิ) เป็นการเอาจิตมาใช้งานดูรูปและนาม 1.รูปเป็นรูปปรมัตถ์ไม่ใช่รูปบัญญัติ รูปปรมัตถ์คือส่วนของรูปเป็นส่วนๆ อันเป็นส่วนประกอบในสัญญา เวทนา จิต ธรรม จึงไม่ใช่รูปที

ความจริง คือสภาวะปกติ ไม่ถูกสั่นคลอนด้วยกิเลส ตัณหา อุปทาน ความจริงคือจิตอยู่ร่วมกับกาย ไม่ต้องใช้ฌาน ญานอะไร ความจริงก็ยังอยู่ แต่เราไม่เห็น ความจริง กายเรารู้สึกได้ แต่จิตเรารู้สึกได้มั๊ย มีคำถาม

เป็นไปได้ไหม

เทศน์ของมหาโชดก เรื่อง “พระพุทธเจ้าทรงพร่ำสอนวิปัสสนา” เป็นดังนี้ : ถาม การเจริญสติปัฏฐาน ๔ กับการเจริญวิปัสสนากรรมฐานต่างกันหรือเหมือนกัน? ตอบ เหมือนกันคือ เป็นอันเดียวกัน ต่างกันแต่ต