การจดจ่ออยู่ที่ฐานใดฐานหนึ่งไม่ใช่สติปัฏฐาน4

สติปัฏฐาน 4 เป็นหลักธรรมที่อยู่ในมหาสติปัฏฐานสูตร เป็นข้อปฏิบัติเพื่อรู้แจ้ง คือเข้าใจตามเป็นจริงของสิ่งทั้งปวงโดยไม่ถูกกิเลสครอบงำ สติปัฏฐานมี 4 ระดับ คือ กาย เวทนา จิต และ ธรรม คำว่าสติปัฏฐานนั้นมาจ

สติปัฏฐาน 4 กำหนดรู้ รูป-นาม อย่างไร  จึงตรงกับพระไตรปิฏกอย่างชัดเจนชัดเจนในรายระเอียด  ความจริงแล้วในพระไตรปิฏกได้กล่าวถึงการปฏิบัติธรรมอย่างตรงๆ อยู่แล้ว เช่น อิน

ท่านใดมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับ เตโชวิปัสสนากรรมฐาน พอดีไปพบในเนตของอาจารย์อัจฉราวดี วงศ์สกล คือการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ตามหลักสติปัฏฐานสี่ เน้นมาที่การมีความเพียรเผากิเลส เตโชวิปัสสนา เป็นเทคนิคใ

แล้วคำว่า "ฝั่ง" แห่งธรรมทั้งปวง มันคืออะไร เช่น ผู้ใดมีจิตฟุ้งซ่าน มีความดำริไม่มั่นคง เช่นกับมฤค ยินดี ในธรรมของอสัตบุรุษ ย่อมกล่าวคำเพ้อเจ้อเป็นอันมาก ผู้ นั้นมีความเห็นลามก ปราศจาก

เมื่อกล่าวถึงเรื่องกรรมฐาน มักเข้าใจกันไปว่าต้องหากรรมฐานตามวัดวาอาราม สำนักสงฆ์ หรือศูนย์ปฏิบัติธรรมต่างๆ ที่มีการฝึกสอนอบรมการปฏิบัติสมาธิกรรมฐานภาวนา และได้ยินจนคุ้นหูจากบุคคลผู้ผ่านการปฏิบัติธรรมก

พุทธานุสสติ อรหโต แนวปฏิบัติในสติปัฏฐาน ๔ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก วัดบวรนิเวศวิหาร อธิบายเริ่มสติปัฏฐาน ๔ ดีเยี่ยม คัดจากเทปธรรมอบรมจิต ข้อความสมบูรณ์ อณิศร โพธิทองคำ บร