เราผู้ที่เกิดมาจนไม่มีบ้าน อายุ15ปี ความฝันคือมีเงินสร้างบ้านสบายๆให้พ่อแม่อยู่มีเงินเหลือใช้ และรักษาต้อเนื้อให้พ่อได้แบบไม่กังวล ความฝันที่ใหญ่คือมีใบปริญญาให้พ่อแม่ เราสนิทกับพ่อมากๆๆๆ เราอยู่กับพ่อสองคน( แม่ไปทำงาน)ตื่นมาต้องเรียกหาพ่อ มีมุกอะไรเด็ดๆจะไปบอกพ่อ ทำอะไรไม่ได้ก็บอกพ่อ พ่อคือโลกทั้งใบของเรา เขาอายุ59แล้ว เรากลัวไปหมด กลัวเขาไปก่อนเราจะประสบความสำเร็จ เขาแก่ลงทุกวัน สูบแต่บุหรี่ตัวก็ผอมพ่อทำงานตัดยางได้วันละ200อดหลับอดนอนไหนจะค่ากินค่าใช้ค่าเทอมค่ารถอีก ยิ่งคิดยิ่งเศร้า เรารักท่านมากๆไม่อยากให้ไปไหน เราเคยไปอยู่กับน้าจะเรียนที่นั่นอยู่ได้1เดือนคิดถึงพ่อก็กลับไปอยู่กับพ่ออยู่ดี มันผูกพันธ์จริงๆดิ่งทุกวันเลยถ้าวันนั้นมาถึงเราคงตายตามพ่อไป ทำยังไงกับความคิดพวกนี้ดีคะ
กลัวพ่อจากไปก่อนเราจัง