รู้สึกเสียใจทุกครั้งที่ตีลูก ลูกก็เริ่มโตแล้ว

ผมอาจจะเห็นต่าง ถ้าการตีไม่ใช่ระดับทำร้ายร่างกาย ผมว่าตีได้นะ ทุกวันนี้ คหสต ผมว่าสังคมบางทีก็โอ๋เด็กมากเกินไป จนทำให้ไม่มีภูมิคุ้มกันใดๆเลย ไม่ได้ดั่งใจก็เสียใจ สมัยก่อนคนไม่ได้จิตใจเปราะบางขนาดถูกพ่อแม่ตีแบบเหมาะสมแล้วจะเป็นจะตาย ทุกวันนี้เหมือนระวังความรู้สึกเกินไปยังกับไข่ในหิน ผมว่ามีส่วนทำให้ อัตราคนป่วยซึมเศร้าเยอะขึ้นมาก, แต่ท่านใดไม่อยากตีผมก็ไม่ขอก้าวล่วง เป็นสิทธิของพ่อแม่ที่เลือกจะเชื่อในวิธี และการเลี้ยงลูกของแต่ละคน

สังคมสมัยก่อนตีกันแทบจะ 90%++ ผมก็เติบโตมากับการถูกพ่อแม่และครูตี พี่น้องผมเช่นกัน แฟนผมด้วย ก็ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไร ผมหรือพี่น้องก็ไม่ได้มีใครก้าวร้าวหรือขี้โมโห

ผมก็ตีลูกตามความหนักเบา ไม่ได้ตีรุนแรงอะไร เบากว่าเวลาตบยุง 50% ใช้มือธรรมดา ตีไปที่ก้นหรือมือเท่านั้น ตั้งแต่เด็กจนตอนนี้โตขึ้นมา ความดื้อน้อยลง ตีก็น้อยลงตาม ก็ไม่เห็นจะร้องไห้อะไร เวลาตีก็อธิบายเหตุผลก่อน แล้วให้เค้าบอกมาว่าผิดอะไรถึงถูกตี จะแก้ไขยังไงในอนาคต

ย้ำ หากการตีนั้นไม่รุนแรงเกินกว่าเหตุ ไม่ถึงขั้นทำร้ายร่างกาย เช่นตีจนเขียว ช้ำ นี่ก็ไม่ใช่ละ