รู้สึกไร้ค่าขาดความอบอุ่น

สวัสดีค่ะ เข้าเรื่องเลยเนอะ ปกติ จขกท ไม่ใช่เป็นคนขี้อิจฉาหรือนินทาใคร แต่ตอนนี้เราอิจฉาแฟนค่ะ อิจฉามันมาตั้งนานละ แฟนเรามีทุกอย่าง มีครอบครัวที่อบอุ่นเฮฮาบ้าบอ บ้านก็รวย ใช้ของแพงๆมีแบร์นทั้งนั้น

เราเป็นคนที่คิดมาก ​มาตั้งแต่เด็กเลยค่ะ เสียงในหัวมันพูดไม่หยุดตั้งแต่เล็กจนโต มันทำให้การกระทำเล็กน้อยของคนใกล้ตัว ที่บางครั้งก็ละเลยเราแบบไม่ได้ตั้งใจ ทำให้เราคิดมากว่า เราอาจจะดีไม่พอรึป่าว เพราะคว

เราเป็นคนที่ชอบงานเทศกาลมากแทบจะทุกเทศกาลเลยแต่มันจะมีอยู่เทศกาลนึงที่เราอยากไปแต่แฟนเราไม่ชอบก็คือลอยกระทงมันจะเป็นทุกปีเลยที่เราอยากไปแต่แฟนเอาแต่บอกกับเราว่าอย่าไปอินมากได้ป่ะเรากะเข้าใจเขาแหละถ้าไ

บุคลิกที่เปลี่ยนไปของผม จากเด็กที่ร่าเริง มีความฝัน เฮฮา ตลก บ้าบอ พูดเยอะ เส้นตื้น จนเพื่อนสมัยเรียนบางกลุ่มเกลียด ถึงขั้นจ้องจะดักทำร้ายร่างกาย แต่บุคลิกแบบนี้เพื่อนที่จริงใจ เขารับได้ แต่เมื่อตอนนี

เราเคยเป็นคนที่ขี้อาย และแคร์สายตาคนอื่นอย่างรุนแรง แคร์ว่าคนอื่นจะมองเรายังไง จนกระทั่ง เราผ่านโลกมา 18 ปี เราเพิ่งรู้ว่า มันไร้ประโยชน์ที่จะแคร์สายตาผู้อื่นจนเกินไป ลองอ่านดูนะ ------------- &ldquo

ตลาดหุ้นไทยนี่สุดยอดจริงๆ วิชายุทธอะไรก็ไม่มีผล เจอจ้าวกินเรียบหมด ทำไรก็ทำ เรียกลมเรียกฝนตามใจตัวเอง สุดๆจริงๆ

เมื่อไม่นาน เหตุเกิดขึ้น.. ตอนเปิดงานของกิจกรรม มีรุ่นน้องคนนึง อายุห่างกันเกือบจะ10ปี จะเอาขนมให้ผช.คนข้างหลังเรา ไม่โยน ไม่ฝาก แต่ขว้างขนมให้เดกผช.ข้างหลังเรา ถ้าไม่หลบก็เต็มๆหน้า เอาจริงก็อยากเคลีย