ไม่รู้คนอื่นเค้าเขียนเรื่องอะไรแบบนี้ลงพันทิปไหม แต่ขอระบายหน่อย

ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี คือไม่รู้ว่าช่วงนี้ผมเป็นอะไร วิตกกังวลเกินเหตุตลอด ชอบคิดเยอะเครียดกับทุกเรื่อง หงุดหงิดกับคนรอบข้างง่ายมาก แถมกินเยอะขึ้นด้วย มันคงมาจากหลายๆสาเหตุ อย่างตอนนี้ผมจะจบปี 3 แล้ว แต่มีวิชานึงที่ยังผ่านสักที ถ้าเทอมนี้ไม่ผ่านอีก มีหวังจบไม่พร้อมเพื่อนแน่ๆ ผมพยายามเชียร์อัพตัวเองให้พยายามแล้ว แต่ผมไม่ถูกกับอะไรแบบนี้จริงๆจะซิ่วก็คงสายไปแล้ว ตอนทำข้อสอบก็กดดันจนคะแนนมิดเทอมนี้น้อยมาก จะดรอปอีกก็คงไม่ได้แล้ว คงมีแต่จะต้องไปต่ออย่างเดียว ตอนนี้ก็เครียดมากๆๆ วันรวมญาติก็มีแต่คนถามว่าจบปีหน้าแล้วใช่ไหม ผมก็ตอบได้ไม่เต็มปาก ได้แต่พูดว่าจะพยายาม ความสัมพันธ์กับพ่อแม่ก็ค่อยๆห่างเหินเพราะต้องมาอยู่หอ ตอนนี้พวกเค้าก็ไม่ค่อยมีเงินด้วย ผมไม่คิดว่าจะเห็นภาพพ่อเดินมาขอตังแม่เพื่อจะให้ผม มันเป็นอะไรที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เพราะพ่อผมไม่ได้ทำงานแล้ว แม่ก็หมดเงินกับอะไรหลายๆอย่าง เสาร์อาทิตย์ผมกลับบ้านไปคุยเรื่องเรียนให้พวกเค้าฟัง เค้าก็ตอบมาแต่ว่า "ให้พยายามรู้ว่าจะไม่จบก็หาทางทำยังไรก็ได้" ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงต่อ เพื่อนๆผมก็เก่งนะ ขยันทุ่มเท่มากๆจนผมรู้สึกผิดกับตัวเองเลย ผมต้องทำยังไงดี ยิ่งตอนนี้ในหอพักมีนักศึกษาฆ่าตัวตายแล้ว ผมคงยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก แต่ใครพอมีประสบการณ์แบบนี้มาแชร์กันหน่อยครับ ว่าผ่านมาได้ยังไง