ปัญหาครอบครัว ทำร้ายตัวเองบ่อยๆ พ่อแม่ไม่มีความชอบผิดชอบ รักลูกไม่เท่ากัน

เรามีภาวะ มีเครื่องเครียดมากเลยคะ เราไม่สามาพูดเรื่องที่เราเครียดให้ใครฟังได้ เราใกล้จะจบ ม.6 ไม่ได้เรียนต่อ เราเครียดเรื่องนี้มาก พ่อแม่เราไม่เอาไหนเลยเหมือนมีเราไม่พร้อม แต่น้องกลับได้ทุกอย่าง ท่านไม่ไปทำงานเลย เราอิจฉา เด็กข้างบ้านมาก แม่น้องเขาส่งพี่สาวน้องเรียนจนจบ ปริญญาด้วยตัวคนเดียวไม่มีสามีเขาเลยคะ ท่านก็จบ วุฒิ ป.4 เหมือนพ่อแม่เราแต่ พ่อแม่ทำไมไม่ได้เหมือนแม่น้องนี้ ทำงานเดียวด้วย แต่ดีไม่เท่า เราไม่เคยได้ความรักจากพ่อแม่ ยิ่งเราใกล้จะจบแล้ว เรายิ่งเครียดเราไม่เคยทำงานเลย ไม่รู้โลกภายนอกเลย ไม่รู้จะทำงานที่ กทม.ได้ไหม สิ่งที่เราอยากเรียนก็ไม่ได้เรียน เราทำอะไรผิด ก็ด่าเรา พอน้องทำผิด ไม่เคยว่า ไม่รู้ว่าทุกวันเราจะเป็นซึมเศร้าหรือเปล่า ไม่อยากคุยกับใคร ถ้าคุยก็พิมพ์คุยเอา ไม่อยากเจอใครเลย บางครั้งก็หยิกแขน จิกผมตัวเอง พอทำแล้วมันรู้ดีมาก แต่หลังจากนั้น เราก็ทำเรื่อยๆ มองหน้าพ่อแม่เราแล้ว เราเกลียดท่านมากๆ พอท่านไปพูดกลับคนอื่นๆ ว่าส่งเราเรียนจนถึงทุกวันนี้ แต่ความเป็นจริงไม่เคยส่งเราเรียนเลย พอท่านสองคนไปทำงานก็ไม่เคยเอาเงินให้คุณปู่คุณย่าเราเลย มีแต่มาอยู่บ้านท่าน ไม่ทำงานการอะไร แม่เราอยู่คนละจังหวัดนะ พอน้องปิดเทอมก็ถ้าน้องมา มาอยู่เป็นเดือนเลย พอมาอยู่อาการวิงเวียนของคุณปู่ก็กลับมาอีก เราก็คิดเหมือนกัน ท่านมาทำไม ปากบอกจะไม่มาเหยียบแต่ก็มา บางคนเข้ามาอ่าน อาจจะเกลียดเราไปเลยนะ แต่เราไม่สนใจหรอก คนที่อยู่ในจุดเดียวกันจะเข้าใจคนอย่างพวกเรามากๆ คนไม่เจอเขาอาจจะด่าเราก็ได้ บาปหนักเลยนะ เราก็ยอมรับแต่ถ้าพ่อแม่เรามีความรับผิดชอบเหมือนพ่อแม่คนอื่นๆ ก็ดี