ตำแหน่งรูปฌานจิตกับความเข้าใจในอนุบุพวิหารธรรม

จากข้อความใน "คาถาพระอัสสชิ.docx" ที่ยกมาว่า: "เย ธมฺมา เหตุปฺปภวา เตสํ เหตุํ ตถาคโต อาห เตสญฺจ โย นิโรโธ เอวํวาที มหาสมโณ" (เย ธัมมา เหตุปปะภะวา เตสัง เหตุง ตะถาคะโต อาหะ เตสัญจะ

จะเข้าใจจิต เข้าใจวิปัสนา เข้าใจสมถะเพื่อเอามาวิปัสนาได้  เมื่อทำอนุปุพวิหารสมาบัติเป็น  จิตนั้นอยู่ในท่ามกลางความว่าง ไม่ต้องสนใจว่าเป็นความว่างของอะไร เพราะมันไม่มีขอบเขต แต่เมื่อเรารู้ได้

อโลภะ มีในสมัยนั้น เป็นไฉน? การไม่โลภ กิริยาที่ไม่โลภ ความไม่โลภ การไม่กำหนัด กิริยาที่ไม่กำหนัด ความไม่ กำหนัด ความไม่เพ่งเล็ง กุศลมูลคืออโลภะ ในสมัยนั้น อันใด นี้ชื่อว่า อโลภะ มีในสมัยนั้น.========

คำถามนี้ ต้องอธิบายจากหลังมาหน้า 1.มีประโยชน์อย่างไรคือผล ผลจากเข้าถึงสภาวะอนัตตาได้ จิตจะว่างเบาโล่ง เพราะไม่มีตัวตนในความเป็นอนัตตา 2.เมื่อเห็น หมายถึง เห็นการแยกกันอยู่เป็นคนละส่วนระหว่างรูปกับนา

คำถาม to Deepseek (https://chat.deepseek.com/) ช่วยวิเคราะห์และสรุปประสบการณ์การปฏิบัติสมถะและวิปัสสนาต่อไปนี้ว่าถูกต้องหรือไม่? … การใช้งานอานาปานสติกับการทำวิปัสสนาตามแบบญาณ 16 (โสฬสญาณ)

1.คราวใด หมายถึง ขณะจิต ที่มีเจตนาทำสติปัฏฐาน 2. กิริยา หมายถึง การไม่มีตัวตนในกิริยานั้นๆ อันเป็นกิริยาอาการในขันธ์ทั้ง5 3.ดู หมายถึง เหมือนอีกคนเป็นผู้ดูอีกคน อย่างไม่มีตัวตน 4.เป็น หมายถึงสติปัฏฐาน

ดับขันธปรินิพพาน เมื่อพระบรมศาสดาประทานปัจฉิมโอวาทเป็นวาระสุดท้ายแล้วก็มิได้ตรัสอะไรอีกเลย ทรงเข้าอนุปุพพวิหารสมาบัติทั้ง ๙ โดยอนุโลมและปฏิโลม ดังนี้         &n