ถ้าทุกคนเป็นเราทุกคนจะทำยังไง ยังรอเค้ามั้ยยังเชื่อไหมว่าเค้าจะกลับมาหาเรา

กระทู้คำถาม
ไข่มุก  

ขอตั้งชื่อเรื่องราวจากชีวิตว่า เป็นเวรเป็นกรรมที่ไม่อยากพราก

เริ่มมีอยู่ว่าหนูเจอแฟนคนนี้ใน app หาคู่เราได้คุยกันประมาณ 2 เดือนค่ะหลังจากนั้นหนูได้ขึ้นไปบ้านเขาก็ได้มีอะไรกัน หนูก็จะขึ้นไปทุกวันเลยตอนดึกเพื่อที่จะได้อยู่กับเขา หลังจากนั้นประมาณไม่เกินน่าจะไม่เกิน 2 อาทิตย์ค่ะ เขาได้บอกเราว่าเขาขออยู่บ้านเราด้วยแล้วเขาก็ไปบอกพ่อแม่เขาว่าเขาจะมาอยู่กับหนูหลังจากที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันสักระยะหนึ่งประมาณ 7 เดือนได้ค่ะ เขาก็มีคนอื่นคุยกันมาสักระยะหนึ่งแต่เรายังไม่รู้นะคะตอนนั้นเรามารู้อีกทีนึงเขาคุยกันได้ประมาณเกือบ 1 อาทิตย์วันนั้นให้แฟนมารับที่ทำงาน แต่เขาบอกว่าไม่ว่างต้องไปซื้อของให้แม่เราจะโอเคเดี๋ยวให้ลูกน้องมารับก็ได้แล้วก็ขึ้นไปเจอกันที่ห้องรุ่นพี่นะ หลังจากที่ขึ้นห้องรุ่นพี่เขาขับรถมาขึ้นไปนั่งกินข้าวกินอะไรด้วยกัน กันนิดหน่อยค่ะ หนูก็เผลอหลับไปส่วนเขากลับบ้านก่อน เอาไว้อีกวันนึงเขาพูดกับเราว่าต่อไปนี้จะไม่มีอะไรด้วยแล้วนะ คำนี้รหัสเป็นคำที่หนูจับได้ว่าต้องมีคนอื่นชัวร์ๆ หนูจึงทำทุกวิถีทางเพื่อจะเอาโทรศัพท์ของเขาเวลาทำงานมีช่วงพักเบรคใช่ไหมคะหนูจึงเอาจังหวะนั้นขึ้นมาที่ห้องและแอบหยิบโทรศัพท์เขาไปดูจึงเห็นหมดทุกอย่างเขาว่าเขาคุยอะไรกันเขาได้ขึ้นไปห้องด้วยกันแต่ไม่ได้มีอะไรนะคะเพราะว่าพ่อแม่ของเด็กคนนั้นอยู่ แต่เขานัดเจอกันหลังตึกค่ะหลังตึกหอพักเขาได้นั่งคุยกันสลับกันดูรอยสักผู้หญิงนั่งตักค่ะแล้วแฟนหนูก็ก่อนมีการจับหน้าอกกัน เพราะเขารู้ว่าเราดูเขารีบกลับบ้านเขาส่วนหนูยังไม่กลับค่ะเพราะว่ารักเขามากจึงไปที่บ้านเขาเพื่อที่จะให้เขาอยู่กับหนูทำทุกวิถีทางค่ะกอดหัวเข่ายกมือไหว้ทำหมดดูไร้ค่ามากค่ะพี่แต่ตอนนั้นคิดแค่ว่าเราต้องทำทุกทางเพื่อให้เขากลับมาอยู่กับเราเพราะเรารักเขามาก หลังจากนั้นหนูก็ได้กลับไปที่ทำงานก่อนแล้วไปนั่งอยู่ที่ห้องสโตร์และหลังค่ะเพราะเวลาประมาณ 6 โมงกว่าหนูตัดสินใจเดินออกมาจากที่ทำงานทันทีเพราะกลัวว่าเขาจะไปที่อื่นเราจึงเดินรอเขาหวังว่าเขาจะขับรถมาจังหวัดนั้นคือเจอแม่เขาพอดีเลยทำให้เขาว่าแม่เอ้ไปไหนหรอแม่หลวงพ่อเอมตากผ้าอยู่เดี๋ยวก็คงขับรถมาเราจะรีบเดินไปที่ตึกเพื่อจะไปหาเขาแต่เขาขับรถมาพอดีเขาไม่เห็นเราเรารีบวิ่งตามรถค่ะจนเขาไม่จอดคุยกับแม่เราจะรีบวิ่งไปให้ทันและรีบกระโดดขึ้นรถค่ะหวังว่าขอไปด้วยหลังจากนั้นเขาบอกไปก็โอเคก็ขับรถไปกันมีจังหวะเดินค่ะตอนนั้นอยู่ถนนใหญ่เส้นกาญจนาภิเษกหนูได้ทำการจะเอาโทรศัพท์จากกางเกงเขายืนแย่งโทรศัพท์กันจนเกิดอุบัติเหตุชนท้ายรถตู้ค่ะ ตอนนั้นตอนหนูได้กลิ้งมาอยู่กลางถนนไม่สามารถขยับตัวได้ส่วนแฟนไม่เป็นอะไรเลยค่ะตอนนั้นก็ แฟนหนูก็ไปโรงพักค่ะส่วนหนูไปโรงพยาบาลก่อนต้องรีบทำการเอกซเรย์ขาด้านซ้ายค่ะ หลังจากนั้นช่วงดึกค่ะรุ่นพี่ที่ทำงาน มารับกลับบ้านค่ะแต่จังหวะนั้นแฟนหนูมาพอดีจึงรีบบอกว่าหนูขอไปกับแฟนหนู แฟนหนูจึงพากลับบ้านเขานอนอยู่ที่บ้านเขากับแม่เขาแต่ว่าคนละห้องนอนนะคะเป็นเอื้ออาทรค่ะ 2ห้องนอน ตอนนั้นก็นอนอยู่บ้านอย่างเดียวไม่สามารถทำอะไรได้เลยไม่สามารถขยับขาได้ช่วงล่างไม่สามารถขยับได้เลยค่ะ เขาก็ไปทำงานเสร็จแล้วเขาก็กลับมาบ้านมาดูแลเรา พาเราอาบน้ำ หลังจากอยู่ได้เกือบ 1 อาทิตย์ แม่เขาบอกว่าไม่ให้เราสองคนอยู่ที่นี่ไม่ชอบจะอยู่ก็ไปอยู่กันเองข้างนอก แฟนหนูก็ต้องรีบย้ายออกทันทีในวันนั้นตอนเช้าค่ะเขาพาหนูไปอยู่บ้านยายเขาช่วงนั้นก็พักฟื้นอยู่ที่นั่นค่ะ ช่วงนั้นดีมากค่ะ 3 ปีแรกรักกันมากไปไหนไปด้วยกันค่ะได้อยู่ด้วยกันเกือบตลอดเวลาค่ะ ในช่วง 2 ปีแรกนะคะก็ได้ตั้งครรภ์ค่ะเพราะว่าเขาบอกเขาอยากมีลูกให้พ่อกับแม่เขาหนูจึงตัดสินใจที่จะมีลูกกับเขาเพราะคิดคำว่าเราทำเพื่อเขาขนาดนี้ยอมขนาดนี้เขาต้องรักเราและอยู่กับเราไปตลอดแน่ๆ จนรอบปีที่ 4 ค่ะก็เริ่มมีปัญหากันติดเพื่อนบ้างแอบไปกลางคืนบ้างคุยกับคนอื่นบ้างค่ะคือหนูเป็นคนที่ว่ามีอะไรบอกกันหน่อยพาเราไปด้วยเพื่อเราจะได้สบายใจแค่นั้นเองค่ะก็อะไรที่ไม่ควรทำอย่าทำแค่นั้นเองค่ะ ก็อยู่กันมาได้นะคะจนกระทั่งจะเข้าปีที่ 5 ค่ะเราได้เลิกกับหนึ่งรอบค่ะตอนนั้นเขาก็ไม่อยู่บ้านแล้ว แต่เราก็พยายามติดต่อบอกว่าเขาจะกลับมาแล้วเขาก็กลับมาค่ะแต่หนูเป็นคนที่ทำงานคนเดียวค่ะแล้วก็ให้เขาดูลูกอยู่ที่บ้านจนหนูไม่ไหวหนูจึงต้องกลับไปอยู่ที่บ้านตัวเองที่ที่เคยเจอกันตอนแรกค่ะหลังจากที่ไปอยู่ที่นี่ก็มีปัญหาค่อนข้างเยอะค่ะคือได้ไปทำงานที่เดียวกันค่ะแล้วก็มีไปต่างจังหวัดค่ะส่วนลูกไม่มีคนดูต้องจ้างเลี้ยงค่ะเขาจะตัดสินใจลาออกค่ะเพื่อมาดูลูกเราก็เลยบอกว่าเดี๋ยวเราออกนะเราออกเองแต่ไม่มีใครก็ทำใหม่ก็เกิดปัญหาค่อนข้างหนักมากค่ะ หนูเป็นคนนึงที่ชอบบอกเลิกค่ะแต่วันนั้นเขามาบอกเลิกหนูที่ทำงานหรือคนค่อนข้างเยอะมากบอกต่อว่าอะไรมากกลับบ้านไปวันนั้นเขาจะถามพระเจ้ายังไงหนูจะบอกว่าก็เลิกนั่นแหละแต่จริงๆคือไม่ได้อยากเลิกค่ะแล้วเขาก็ทำซ้ำอีกครั้งต่อหน้าพ่อแม่เขาก็จะเอายังไงจะเลิกหรือห่างกันสักพักแม่ก็บอกว่าขนาดนี้ไม่มีหรอกคำว่าห่างกันสักพักด้วยที่บ้านเราไม่ค่อยชอบแฟนเราด้วยเพราะแฟนเราไม่ค่อยทำงาน ก็เลิกกันแหละหลังจากนั้นเราก็อยู่กับลูกค่ะร้องไห้อยู่ประมาณวันสองวันเราก็ได้ติดต่อเขาคุยกับเขาว่าโอเคกูไม่ได้อยากเลิกนะแต่ปัญหามันเป็นแบบนี้เดี๋ยวเก็บเงินมาชอบอยู่ด้วยกันช่วยกันนะแต่คือเราทำคนเดียวเงินเดือนเราแค่นิดๆรับผิดชอบทุกอย่างได้ค่ะ สวัสดีคุยกันปกตินี่แหละค่ะเขาก็ขึ้นมารับลูกแล้วเขาก็บอกว่าขอแค่นี้นะต่างคนต่างทำงานไม่ต้องเจอกันดีกว่า ตอนนั้นก็จบค่ะเสียใจมากถามว่าทำไมเดี๋ยวเราบอกว่าจะเช่าห้องอยู่ด้วยกันยังไง ตอนนี้ก็ยังคุยเรื่องเช่าห้องอยู่นะคะแต่อยู่ดีๆคือมีปัญหากันอีกแล้วค่ะหนูเป็นผู้หญิงคนอื่นที่ดีใส่เสียมากค่ะเป็นคนชอบโพสว่าเขาแต่รอบนี้หนูโพสต์ค่อนข้างหนักค่ะแต่ตอนนั้นเขามีผู้หญิงคนอื่นแล้วค่ะเขาเจอใน app หาคู่ค่ะแล้วเขาก็ไปบ้านผู้หญิงมีอะไรกัน ดูท่าทุกวิถีทางเพื่อที่จะเอาเขากลับมาขอร้องเขาแต่เขาพูดว่าไม่กูไม่กลับอยู่ที่ที่กูสบายอยู่แล้วกูรักคนดีมาก ตอนนั้นเขายังไม่มีงานทำค่ะจะบอกเขาว่ารหัสหน่อยได้ไหมเขาจะบอกเออโอนตังค์ไปร้อยนึงเดี๋ยวจะทำเอากลับบ้านโอเคผมโอนให้เดี๋ยวจะที่โอนเขาเข้ามาบ้านค่ะหนูก็ลางานตอนนั้นเลยเมื่อกี้มารอเขาก็คุยกับเราค่ะพ่อแม่พยายามพูดว่าเออเห็นผู้หญิงคนนั้นดีกว่าลูกกับเมียมันได้ยังไงกูไม่ได้รักหรอกไอ้มุกอ่ะแต่กูสงสารกูสงสารมัน กูไม่อยากให้ครอบครัวเป็นแบบตอนที่ยังเด็กๆกูสงสารลูกหรือจากนั้นหนูได้ถามเขาว่ายังรักมุกมากไหมกูขอโทษได้ไหมกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมหนูขอร้อง เขาเลยบอกว่าหนูบอกดูแววตากูนะเบื่อตากูไม่ได้รักไม่ได้เรื่องยายให้เลยนะ หนูบอกเขาว่าขอเจอหน่อยได้ไหมครั้งสุดท้ายก็ได้ หนูเลยเช่าโรงแรมค่ะพาเขาไปดูหนังแล้ววันนั้นไม่มีอะไรกับเขาค่ะตอนนั้นหนูตัดใจได้ค่ะ หนูสะใจด้วยที่เขานอกใจผู้หญิงคนนั้น และคืนนั้นล่ะค่ะหลังจากดูหนังเสร็จกลับบ้านหนูเห็นเขาหนูเลยบอกเขาว่าจะบอกลาอะไรลูกก่อนไหมเพราะว่าก่อนลูกหนูก็เลยบอกว่านอนกับลูกสักวันไหมเขาก็เลยบอกว่าโอเค เลยขึ้นมานอนบนห้องค่ะ และเค้าก็ร้องไห้ ออกมา เพราะ ผญ.คนนั้นหลอกเค้าค่ะ เค้าเสียใจมาก หนูต้องมานั่งปลอบคนที่หนูรัก เสียใจกับ ผญ.อื่นค่ะ
เจ็บมากค่ะ จนเค้าบอกว่ากูกลับมาอยู่กับครอบครัว เมียกับลูกกูดีกว่า และอีกวันนึงก็ได้พากันไปทำบุญไหว้พระกินข้าวค่ะ และกลับมานั่งเล่นกันที่บ้าน แต่สิ่งที่หนูบอกเค้าคือ ลบไลน์ ผญ.คนนั้นออกนะ ถ้าเอ้เลือกที่จะกลับมาจิงๆ เค้าได้บอกว่า ขอเคลียก่อนแต่เอ้กลับมาแล้ว
พอโทรศัพท์เค้าแบตหมดค่ะ เค้าบอกว่าชาจแบตให้หน่อย แต่หนูกลับทำนอกเหนือจากนั้นค่ะ หนูไปลบไลน์คนนั้นออก เค้าจึโมโหมากค่ะ เค้าได้ปาโทรศัพท์ทิ้ง เอาหัวโขกกำแพงเตะราวบันได รุ่นแรงมากค่ะ และเค้าได้พูดว่ากูโครตเกียจเลยตอนนี้และกูจะไม่กลับไปอีกแล้วจำคำกูดีๆ แต่หนูพยายามที่จะเจอเค้าค่ะ ไปหาเค้า เค้ามาที่ห้องบ้าง แต่ช่วงหลังที่บ้านว่าค่ะเพราะเค้าไม่ชอบ เอ้จึงไม่ได้มานอนอยุ่ด้วยค่ะ หนูพยายามทำให้มันดีค่ะ อยากมีเวลายุกับเค้าได้กอดเค้าคุยกับเค้า เช่า โรงแรม ลางานบ่อย ้พื่อที่จะได้อยุ่ข้างๆเค้าใกล้ๆเค้า ไม่มีเงินนะคะ หายืมคนอื่นเอา ทุมเทเพื่อเค้ามากค่ะ แต่วันนี้ค่ะ วันนี้เลย เค้าได้ไปจากหนูกับลูกแล้วค่ะ หนผุพอรู้ว่าเค้าจะไปจากที่นี่ ก็ลางานค่ะพาลูกขึ้นไปบ้านเค้า ขอได้เจอน่า แต่ไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านั้นค่ะ เพราะเค้าไม่ให้เราทำเลย แม้กระทั่งกอด เค้าจะไปอยู่คนเดียว สร้างตัวเองคนเดียว เค้าบอกว่าอยากมีเงินมีทองแบบเดิมมีรถแบบเดิม แค่นี้กุก้อไม่ต้องหาแล้ว ผญ. เดี๋ยวก็วิ่งเข้ามากันเอง ส่วนกูไม่มีแม้แต่ความรู้สึก หนูเลยบอกว่า อย่าลืมมุกกับลูกได้ไหม ขอร้องนะ เราลำบากมาด้วยกันสู้มาด้วยกัน สุขก็สุขด้วยกัน กลับมาได้ไหมเค้าก้อยืนยันว่าไม่กุไม่เคยคิดจะกลับมาด้วย และถ้าย้อนเวลาได้ไม่อยากจะเจอด้วยซ้ำ หนูเลยบอกว่า รอนะรอเสมอ ยังหวังเสมอว่าจะกลับมา เค้าบอกว่าไปมีคนอื่นเลยมีไปเลยไม่ได้ว่าไม่ต้องรอ หนูเลยบอกไปว่า ไม่ มุกจะรอมุกหวังเสมอ มุกว่าสักวันนึงเอ้จะกลับมาหามุกกับลูก เค้าเลยบอกว่าวันนั้นกูอาจจะกลับมากับครอบครัวใหม่กูก็ได้นะ หนูเลยบอกว่าไม่สิ่ ขอเถอะนะอย่าเพิ่งมีครอบครัวใหม่เลย ลูกเราก็แค่4 ขวบ จะทิ้งลูกกับมุกจริงๆหร้อ เค้าเลยบอกว่าไม่ได้ทิ้งลูก หนูก็พยายามพูดเรื่อยๆว่ารอยังไงก็รอมุกรักเอ้มาก มุกทำเพื่อเอ้มาตลอด ไม่เคยออกนอกลู่นอกทาง  มุกรอเอ้ ขอให้กลับมาเร็วๆนะ เค้าเลยให้พาลูกกลับบ้านและเค้าจะนั่งรถไปที่ทำงานใหม่ที่มีที่พัก หลังจากนั้นหนูได้ส่งข้อความไปหาแม่เค้า ว่า หนูฝากบอกเอ้ด้วยนะว่าหนูรอ หนูรักมาก แต่เค้าเล่นเครื่องแม่อยู่เค้าเลยพิมพ์มาสั้นๆว่าไม่ต้องรอ ดูลูกดีๆ แค่นี้ หนูก็ยังลงท้ายข้อความว่า รีบกลับมานะ มุกจะพยายามเปลี่ยนตัวเองให้ดีขึ้นมากๆ มุกรอนะอย่าเพิ่งมีใคร มุกรอ
และหลังจากนั้นก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลยค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่