สวัสดีค่ะ ชาวพันทิป วันนี้จะมาเล่าประสบการของหนูเอง เป็นเรื่องการที่หนูตัดสินใจเร็วไป จนคนบางคนไม่ได้รักษามันไว้ แต่ก็ต้องรีบพาตัวเองออกมาค่ะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า หนูเจอ ผช คนนึ่งในแอพหาคู่เราคุยกันนานมาก ประมาณ 6 เดือน ได้เจอหน้า และอีก 3 เดือน คบกัน ซึ่งเป็นการคุยที่นานมากแล้วหนูก็เลือกมากด้วยกว่าจะตกลงเป็นคนนี้ เขาอายุน้อยกว่า มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ เขากล้าออกจากบ้านเพื่อพัฒนาตัวเองเพื่อหนู เพราะตอนคุยเค้าคือคนติด…ชาคนนึ่ง ไม่มีงานเป็นหลักแหล่ง บ้านเค้าฐานะเป็นไงไม่เคยรู้ จนหนูตัดสินใจคบเขาเพราะ เขาเลิก..ชาได้ เขาออกไปทำงาน เขาทำงานได้เงินมา เขากล้าโอนเงินมาฝากไว้ที่ฉันโดยที่ฉับก็พยายามบอกว่าโอนมาทำไมนี่มันเร็วไปน่ะ แล้วฉันก็มีเงินเก็บของฉันก็มากแล้ว เขาบอกว่าเธอไม่เหมือน ผญ ที่เขาเคยเจอทั้งเรื่องการวางตัว การเก็บเงิน และความสบายใจที่หนูให้เขาได้ หนูเก็บเงินให้เขาไว้ทุกบาท จะมีเขาเอาไปคืนคือเขาจำเป็นต้องเอาเงินไปต่อยอด(ปล่อยเงินกู้)
ในตอนที่คบแรกๆก็ดีนะคะ ฉันก็ทำงานประจำ(หน่วยงานราชการ)ส่วนเขาก็มีงานประจำที่ กทม จนวันนึ่งหนูลาออกจากงาน เพื่อไปทำงานอยู่กับเขาที่ กทม ทั้งที่หนูเกิดมาไม่เคยออกไปใช้ชีวิตนอกบ้านเลย รวมกับเบื่องานเก่าที่ทำอยู่ งานเพิ่มแต่เงินไม่เพิ่ม ไปอยู่ด้วยกับแฟนที่คบกันปีนิดๆ พ่อแม่ก็ไม่พอใจหรอกค่ะ แต่พวกแกเลี้ยงแบบสมัยใหม่ ไม่ขัดลูกปล่อยให้ไปเรียนรุ้ ส่วนแฟนฉัน ไปอยู่ใหม่ๆก็หารกันนะคะ ช่วยๆกันไปเรื่องเงิน ฉันทำงานออฟฟิศ ส่วนแฟนทำงานที่ต้องบริการบนรถ เช่าห้องให้หนูอยู่ แต่เขาถ้ามาฝั่ง กทม ก็กลับมาหากันช่วงกลางวันก็เจอกันเพราะบริษัทเดียวกัน หลังๆมาเงินที่เคยโอนให้เก็บก็ไม่มีแล้วค่ะ จนหนูต้องตัดสินใจถามว่า ไม่ให้เก็บเงินแล้วใช้มั้ยเห็นมีเงินมียอดเขาใช้หนี้ทุกเดือน แฟนหนูเขาบอกว่าเธอเก็บก็เก็บเฉยๆไม่ต่อยอดอะไร ไม่ต้องเก็บหรอก หนูนี่เสียใจเลยแต่ก็ยอมเข้าใจเขา หลังๆมาไม่ให้เก็บเงิน แล้วเราก็ออกค่าใช้จ่ายนั้นเริ่มมากขึ้นๆ ประกอบกับทะเลาะกันเรื่องเงิน เรื่องอารม เรื่องงานที่ตำแหน่งหนูต้องเปนหัวหน้าแฟนอีกที แฟนงี่เง่ามากไม่เข้าใจในการตัดสินของเราเลย เขาไม่เข้าใจคำว่าอยที่ทำงานคือหัวหน้า อยู่ห้องคือแฟน เราทะเลาะกันช่วงนั้น 5 วันกันได้ บอกเลยเขาเป็น ผช ที่นิสัยเด็กน้อยมาก งอลอย่างกะ ผญ หนู้ป็น ผญ ยังมองข้ามการกระทำเขาได้เลยเขาก็เคยวางตัวกับเพื่อนร่วมงานหญิง ไม่เหมาะสมเหมือนกันแต่หนูไม่ใช่คนขี้หึงไง
***จนปลายปี ธค 68 หนูกับแฟนตัดสินใจลาออกจากงานมาอยู่บ้านของหนูเอง ส่วนแฟนคุยกันทีแรกว่าจะมาส่งหนู หลังปีใหม่จะกลับไปหางานที่ กทม ทำใหม่ ส่วนหนูจะอ่านหนังสือที่บ้านรอสอบข้าราชการ ไม่ไปทำงาน ช่วยงานค้าขายที่บ้าน แต่ก็ไม้ป็นไปตามที่ตกลง แฟนหนูติดหนูมากไม่ยอมกลับไปทำงาน มาอยู่บ้านหนูได้ 5 เดือน ในระหว่าง 5 เดือนนั้น ก็มีการไปบ้านของแฟนบ้างออกจะบ่อย เพราะห่างออกไปคนละจังหวัดแต่ไม่ไกลมาก พ่อแฟนเขาก็รับรุ้ และไม่ติดอะไรยินดีต้อนรับหนูอย่างดี และใน5 เดือนที่แฟนอยู่ด้วยนั้น หนูก็ตั้งร้านขายลูกชิ้นกันเองที่บ้านหนู แฟนช่วยแค่แรง ทำบ้าง ไม่ทำบ้าง เพราะเขาก็หารายได้จากการเล่นเกมส์ ซึ่งก็ใช้ไฟบ้านหนูแหละเล่น ออกไปตลาดซื้อของเข้าร้าน มีร้านน้ำปั่นน้ำหวานที่เราชอบซื้อกินกัน หนูก็ซื้อให้เขา เขาขาดเหลืออะไรหนูเปย์หมด ส่วนข้าวแม่หนูก็ทำก็หาให้กินทุกมื้อ แต่ๆๆๆ แฟนก็ไม่ให้เงินหนูสักบาทนะคะ แล้วก็แต่ๆๆๆอีกที แฟนก็ปล่อยเงินกู้และมีดอกโอนมาเสมอ แต่เงินพวกนั้นไม่ถึงหนูเลยนะคะ จนหนูก็ผิดหวังไปหมด จนได้เปิดอกคุยกัน คุยกับแฟนว่ามันไม่ใช่นะแบบนี้ เขาทำไมผิดหวังกับเธอจัง*** แรกเขาก็ยอมนะคะโอนมาให่เกบอีกแล้ว แล้วก็หยุด เปนแบบนี้หลายครั้ง
**การอยู่ด้วยกันมีการทะเลาะมุมมองการใช้ชีวิต แฟนหนูอยากให้หนูไม่สอบข้าราชการ อยากให้หนูไปช่วยงานบ้านเขาดีกว่า ลืมบอกตอนนี้นุ้แล้วนะคะบ้านแฟนหนูเขาทำไร บ้านเบาเป็นร้านขายของส่งในตลาดอำเภอที่นึ่ง แม่เสียแล้ว พ่อเป็นเจ๊กที่คอยเก็บดอก มีที่หลายไร่ในตลาด ถือว่ารวยมากเลย แต่ยังไม่มอบให้ลูกนะคะ ลูกต้องไปหาเงินเองก่อน พุดง่ายๆให้กูตายก่อนค่อยได้ เห้อ
นั้นแหละค่ะหนูจะไม่ยอมจะสอบข้าราชการให้ได้ ไม่ยอมหลงเชื่อเขาหรอก เจาโกหกมาก็เยอะ แต่หนูรักเขามากไงค่ะ แต่เขาไม่เคยรู้หรอก พุดแต่หนูไม่รักๆๆ เพียงเพราะหนูไม่พุดง่ารักเขา เราไม่ปัณหาเราก็ทะเลาะกัน เรื่องเงิน อารม การให้เกียรติ แฟนหนูชอบดูถูกหนูว่าหนูทำงานรับผิดชอบขนาดนั้นไม่ได้หรอก หนูคิดว่ามันล้ำเส้นและดูถูกหนูมากเปนแบบนร้บ่อยๆหนูโมโห เลยุดออกไปว่าอย่ามาพุดแบบนี้อีก ไม่งั้นไม่ต้องมาอยู่ด้วยกันไปอยู่บ้านเธอนุ้น เขาไม่ยอมไปค่ะยังอยู่ ทะเลาะแบบนี้เรื่อยๆจนนางยอม และบอกให้หนูเก็บเสื้อผ้าให้จะไปอยู่บ้าน หนูก็จัดให้ นางก็ไป แล้วหนูก็ไม่ติดต่อนางเลย เพราะเหนื่อยกับการกระทำของแฟนเลย หนูเงียบไปได้ 5 วัน นางโทรมาถามว่าทำไมเงียบทำไมไม่ง้อ หนูก็อธิบายหมดว่าเธอไม่โตพอเลยหว่ะ เราเหนื่อยมากขอพักได้มั้ย จนกลายเปนนางรับไม่ได้ในข้อเสียที่หนูพุดไปหลายๆข้อ นางพุดเค้าไม่ได้เลยเนาะ พอก็ได้น่ะ หนูบอกพอก็ได้แต่เงินที่ฉันออกให้ไปอะคืนได้มั้ย นางว่ารอเงินเขาโอนมาก่อนจะให้เพราะเอาไปเล่นแชร์ และเงินที่แฟนมันยืมไปด้วย ไปซ่อมรถที่บ้านสามหมื่น เพื่อให้พ่อยกรถให้ และต้องเลิกกันนะ นางบอกหนูตกลง และจบหนูบล็อกนางเหลือไลน์ไว้ทวงเงิน
ต่อมานางมาง้อค่ะ ยอมทุกอย่างจะให้เก็บเงิน จะคืนเงิน จะยอมทุกอย่างขอแค่เทออย่าทิ้งเขา หนูเซงมากเลย หนูเลิกตัดสินใจพุดออกไปว่า งั้นก็คบตาอแต่เทอต้องกลับไปทำงานหรือไปอยู่บ้านเทอ เราอยู่ด้วยกันยากแล้ว แล้วมาอยู่ที่นี่ขาวบ้านเค้านินทา ว่าไม่แต่งงานแล้วก็มาอยู่บ้าน ผญ มันน่าอาย
แล้วคิดจะแต่งงานมั้ยหนูถามนาง นางตอบว่าเทอยังไล่เขากลับบ้านเลย แล้วเขาจะแต่งงานแล้วให้เธอทิ้งหรอ เสียดายตัง หนูผิดหวังจนบอกเบาๆว่าจะคบต่อต้องมั่นคง ไม่เอาแล้วไปอยู่ก็แล้วคบกัน 2 ปีกว่าแล้วไม่มีไรชัดเจนเลย งั้นกลับไปถามพ่อเธอน่ะว่าคืดยัง นางยอมแต่งงานกับหนูแต่ขอเวลาตั้ง 5 ปีไปหาเงิน ซึ่งหนูคิดว่ามันนาน ไปหาเงินสัก 2 ปีเหอะ ประกอบกับบ้านนางก็รวยไม่น่าจะรอนานขนานนั้นน่ะ ขาดเหลือก็ยืมทางบ้านเขาน่าจะได้หนิ หนูให้นางไปปรึกษาพ่อนาง สรุปคือเขาเออ ออ ตามลูกคือให้ลูกไปหาเงินค่ะ
ซึ่งหนูไม่เชื่อ หนูบอกให้นางปรึกษาเรื่องเงิน ไม่ใช่มาบอกแบบนี้ มันไม่ได้ความชัดเจนอะไรเลย ทางบ้านหนูมีเสียกับเสีย ทางนั้นมีแต่ให้รอ หนูเลยโทรไปหาพ่อเขาโดยตรงและอยู่กับแม่ให้แม่ได้อธิบายถึงความหมายที่ต้องแต่งงาน แต่พอโทรไปพ่อนางพุดคำแรกน่ะ ว่าการแต่งงานมันเปลืองเงินน่ะ พ่อแม่ของแฟนก็อยู่กินกันเลยไม่ได้แต่งงาน แต่พ่อรับหนูเป็นสะใภ้ตั้งนานแล้วน่ะ ฉันอึ้งค่ะ ตอนไหน?ยังไง?ง่ายจัง? ไม่ควักไรเลยหรอ? แต่พ่อเกยสมบัติไว้ให้ลูกชายพ่อก็เยอะน่ะมาทำงานหาข่วยกันสิ หนูพุดได้แค่ ค่ะคำเดียว แล้วก็บอกว่าหนูเข้าใจแล้ว ค่ะ วางสาย ทุกคนทางบ้านหนูอึ้ง หน้าจืด ผิดหวังทั้งบ้าน พุดไม่ออก และก็มีข้อความจากแฟนส่งมาว่า จะรอมั้ย?หรือยังไง หนูบอกว่าเลิกกันเถอะ ปล่อยเราไปเจอคนที่พร้อมกว่านี้ดีกว่าน่ะ แล้วก็ตัดจบเลยค่ะ ….วันต่อมาก็มีข้อความส่งมาจากแฟนอีก ขอบคุณที่ทำให้รุ้น่ะว่าสมบัติไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นนอกจากคนข้างหลัง (ซึ่งแฟนหนูมีลูกตืด 1คน)
ทุกคนว่าคนประเภทนี้เป็นคนยังไงค่ะ หนูเลือกแบบนี้ดีแล้วใช้มั้ยค่ะ 😔หนูคิดว่ามันเสียเวลาชีวิต…..และหนูคิดว่าพ่อเขารักและเอนดูหนูมาตลอด
อยู่กินด้วยกันแล้วแต่ไม่มีความชัดเจน ผลของการรีบร้อนตัดสินใจ จนไม่มีค่าพอ
เรื่องมันมีอยู่ว่า หนูเจอ ผช คนนึ่งในแอพหาคู่เราคุยกันนานมาก ประมาณ 6 เดือน ได้เจอหน้า และอีก 3 เดือน คบกัน ซึ่งเป็นการคุยที่นานมากแล้วหนูก็เลือกมากด้วยกว่าจะตกลงเป็นคนนี้ เขาอายุน้อยกว่า มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ เขากล้าออกจากบ้านเพื่อพัฒนาตัวเองเพื่อหนู เพราะตอนคุยเค้าคือคนติด…ชาคนนึ่ง ไม่มีงานเป็นหลักแหล่ง บ้านเค้าฐานะเป็นไงไม่เคยรู้ จนหนูตัดสินใจคบเขาเพราะ เขาเลิก..ชาได้ เขาออกไปทำงาน เขาทำงานได้เงินมา เขากล้าโอนเงินมาฝากไว้ที่ฉันโดยที่ฉับก็พยายามบอกว่าโอนมาทำไมนี่มันเร็วไปน่ะ แล้วฉันก็มีเงินเก็บของฉันก็มากแล้ว เขาบอกว่าเธอไม่เหมือน ผญ ที่เขาเคยเจอทั้งเรื่องการวางตัว การเก็บเงิน และความสบายใจที่หนูให้เขาได้ หนูเก็บเงินให้เขาไว้ทุกบาท จะมีเขาเอาไปคืนคือเขาจำเป็นต้องเอาเงินไปต่อยอด(ปล่อยเงินกู้)
ในตอนที่คบแรกๆก็ดีนะคะ ฉันก็ทำงานประจำ(หน่วยงานราชการ)ส่วนเขาก็มีงานประจำที่ กทม จนวันนึ่งหนูลาออกจากงาน เพื่อไปทำงานอยู่กับเขาที่ กทม ทั้งที่หนูเกิดมาไม่เคยออกไปใช้ชีวิตนอกบ้านเลย รวมกับเบื่องานเก่าที่ทำอยู่ งานเพิ่มแต่เงินไม่เพิ่ม ไปอยู่ด้วยกับแฟนที่คบกันปีนิดๆ พ่อแม่ก็ไม่พอใจหรอกค่ะ แต่พวกแกเลี้ยงแบบสมัยใหม่ ไม่ขัดลูกปล่อยให้ไปเรียนรุ้ ส่วนแฟนฉัน ไปอยู่ใหม่ๆก็หารกันนะคะ ช่วยๆกันไปเรื่องเงิน ฉันทำงานออฟฟิศ ส่วนแฟนทำงานที่ต้องบริการบนรถ เช่าห้องให้หนูอยู่ แต่เขาถ้ามาฝั่ง กทม ก็กลับมาหากันช่วงกลางวันก็เจอกันเพราะบริษัทเดียวกัน หลังๆมาเงินที่เคยโอนให้เก็บก็ไม่มีแล้วค่ะ จนหนูต้องตัดสินใจถามว่า ไม่ให้เก็บเงินแล้วใช้มั้ยเห็นมีเงินมียอดเขาใช้หนี้ทุกเดือน แฟนหนูเขาบอกว่าเธอเก็บก็เก็บเฉยๆไม่ต่อยอดอะไร ไม่ต้องเก็บหรอก หนูนี่เสียใจเลยแต่ก็ยอมเข้าใจเขา หลังๆมาไม่ให้เก็บเงิน แล้วเราก็ออกค่าใช้จ่ายนั้นเริ่มมากขึ้นๆ ประกอบกับทะเลาะกันเรื่องเงิน เรื่องอารม เรื่องงานที่ตำแหน่งหนูต้องเปนหัวหน้าแฟนอีกที แฟนงี่เง่ามากไม่เข้าใจในการตัดสินของเราเลย เขาไม่เข้าใจคำว่าอยที่ทำงานคือหัวหน้า อยู่ห้องคือแฟน เราทะเลาะกันช่วงนั้น 5 วันกันได้ บอกเลยเขาเป็น ผช ที่นิสัยเด็กน้อยมาก งอลอย่างกะ ผญ หนู้ป็น ผญ ยังมองข้ามการกระทำเขาได้เลยเขาก็เคยวางตัวกับเพื่อนร่วมงานหญิง ไม่เหมาะสมเหมือนกันแต่หนูไม่ใช่คนขี้หึงไง
***จนปลายปี ธค 68 หนูกับแฟนตัดสินใจลาออกจากงานมาอยู่บ้านของหนูเอง ส่วนแฟนคุยกันทีแรกว่าจะมาส่งหนู หลังปีใหม่จะกลับไปหางานที่ กทม ทำใหม่ ส่วนหนูจะอ่านหนังสือที่บ้านรอสอบข้าราชการ ไม่ไปทำงาน ช่วยงานค้าขายที่บ้าน แต่ก็ไม้ป็นไปตามที่ตกลง แฟนหนูติดหนูมากไม่ยอมกลับไปทำงาน มาอยู่บ้านหนูได้ 5 เดือน ในระหว่าง 5 เดือนนั้น ก็มีการไปบ้านของแฟนบ้างออกจะบ่อย เพราะห่างออกไปคนละจังหวัดแต่ไม่ไกลมาก พ่อแฟนเขาก็รับรุ้ และไม่ติดอะไรยินดีต้อนรับหนูอย่างดี และใน5 เดือนที่แฟนอยู่ด้วยนั้น หนูก็ตั้งร้านขายลูกชิ้นกันเองที่บ้านหนู แฟนช่วยแค่แรง ทำบ้าง ไม่ทำบ้าง เพราะเขาก็หารายได้จากการเล่นเกมส์ ซึ่งก็ใช้ไฟบ้านหนูแหละเล่น ออกไปตลาดซื้อของเข้าร้าน มีร้านน้ำปั่นน้ำหวานที่เราชอบซื้อกินกัน หนูก็ซื้อให้เขา เขาขาดเหลืออะไรหนูเปย์หมด ส่วนข้าวแม่หนูก็ทำก็หาให้กินทุกมื้อ แต่ๆๆๆ แฟนก็ไม่ให้เงินหนูสักบาทนะคะ แล้วก็แต่ๆๆๆอีกที แฟนก็ปล่อยเงินกู้และมีดอกโอนมาเสมอ แต่เงินพวกนั้นไม่ถึงหนูเลยนะคะ จนหนูก็ผิดหวังไปหมด จนได้เปิดอกคุยกัน คุยกับแฟนว่ามันไม่ใช่นะแบบนี้ เขาทำไมผิดหวังกับเธอจัง*** แรกเขาก็ยอมนะคะโอนมาให่เกบอีกแล้ว แล้วก็หยุด เปนแบบนี้หลายครั้ง
**การอยู่ด้วยกันมีการทะเลาะมุมมองการใช้ชีวิต แฟนหนูอยากให้หนูไม่สอบข้าราชการ อยากให้หนูไปช่วยงานบ้านเขาดีกว่า ลืมบอกตอนนี้นุ้แล้วนะคะบ้านแฟนหนูเขาทำไร บ้านเบาเป็นร้านขายของส่งในตลาดอำเภอที่นึ่ง แม่เสียแล้ว พ่อเป็นเจ๊กที่คอยเก็บดอก มีที่หลายไร่ในตลาด ถือว่ารวยมากเลย แต่ยังไม่มอบให้ลูกนะคะ ลูกต้องไปหาเงินเองก่อน พุดง่ายๆให้กูตายก่อนค่อยได้ เห้อ
นั้นแหละค่ะหนูจะไม่ยอมจะสอบข้าราชการให้ได้ ไม่ยอมหลงเชื่อเขาหรอก เจาโกหกมาก็เยอะ แต่หนูรักเขามากไงค่ะ แต่เขาไม่เคยรู้หรอก พุดแต่หนูไม่รักๆๆ เพียงเพราะหนูไม่พุดง่ารักเขา เราไม่ปัณหาเราก็ทะเลาะกัน เรื่องเงิน อารม การให้เกียรติ แฟนหนูชอบดูถูกหนูว่าหนูทำงานรับผิดชอบขนาดนั้นไม่ได้หรอก หนูคิดว่ามันล้ำเส้นและดูถูกหนูมากเปนแบบนร้บ่อยๆหนูโมโห เลยุดออกไปว่าอย่ามาพุดแบบนี้อีก ไม่งั้นไม่ต้องมาอยู่ด้วยกันไปอยู่บ้านเธอนุ้น เขาไม่ยอมไปค่ะยังอยู่ ทะเลาะแบบนี้เรื่อยๆจนนางยอม และบอกให้หนูเก็บเสื้อผ้าให้จะไปอยู่บ้าน หนูก็จัดให้ นางก็ไป แล้วหนูก็ไม่ติดต่อนางเลย เพราะเหนื่อยกับการกระทำของแฟนเลย หนูเงียบไปได้ 5 วัน นางโทรมาถามว่าทำไมเงียบทำไมไม่ง้อ หนูก็อธิบายหมดว่าเธอไม่โตพอเลยหว่ะ เราเหนื่อยมากขอพักได้มั้ย จนกลายเปนนางรับไม่ได้ในข้อเสียที่หนูพุดไปหลายๆข้อ นางพุดเค้าไม่ได้เลยเนาะ พอก็ได้น่ะ หนูบอกพอก็ได้แต่เงินที่ฉันออกให้ไปอะคืนได้มั้ย นางว่ารอเงินเขาโอนมาก่อนจะให้เพราะเอาไปเล่นแชร์ และเงินที่แฟนมันยืมไปด้วย ไปซ่อมรถที่บ้านสามหมื่น เพื่อให้พ่อยกรถให้ และต้องเลิกกันนะ นางบอกหนูตกลง และจบหนูบล็อกนางเหลือไลน์ไว้ทวงเงิน
ต่อมานางมาง้อค่ะ ยอมทุกอย่างจะให้เก็บเงิน จะคืนเงิน จะยอมทุกอย่างขอแค่เทออย่าทิ้งเขา หนูเซงมากเลย หนูเลิกตัดสินใจพุดออกไปว่า งั้นก็คบตาอแต่เทอต้องกลับไปทำงานหรือไปอยู่บ้านเทอ เราอยู่ด้วยกันยากแล้ว แล้วมาอยู่ที่นี่ขาวบ้านเค้านินทา ว่าไม่แต่งงานแล้วก็มาอยู่บ้าน ผญ มันน่าอาย
แล้วคิดจะแต่งงานมั้ยหนูถามนาง นางตอบว่าเทอยังไล่เขากลับบ้านเลย แล้วเขาจะแต่งงานแล้วให้เธอทิ้งหรอ เสียดายตัง หนูผิดหวังจนบอกเบาๆว่าจะคบต่อต้องมั่นคง ไม่เอาแล้วไปอยู่ก็แล้วคบกัน 2 ปีกว่าแล้วไม่มีไรชัดเจนเลย งั้นกลับไปถามพ่อเธอน่ะว่าคืดยัง นางยอมแต่งงานกับหนูแต่ขอเวลาตั้ง 5 ปีไปหาเงิน ซึ่งหนูคิดว่ามันนาน ไปหาเงินสัก 2 ปีเหอะ ประกอบกับบ้านนางก็รวยไม่น่าจะรอนานขนานนั้นน่ะ ขาดเหลือก็ยืมทางบ้านเขาน่าจะได้หนิ หนูให้นางไปปรึกษาพ่อนาง สรุปคือเขาเออ ออ ตามลูกคือให้ลูกไปหาเงินค่ะ
ซึ่งหนูไม่เชื่อ หนูบอกให้นางปรึกษาเรื่องเงิน ไม่ใช่มาบอกแบบนี้ มันไม่ได้ความชัดเจนอะไรเลย ทางบ้านหนูมีเสียกับเสีย ทางนั้นมีแต่ให้รอ หนูเลยโทรไปหาพ่อเขาโดยตรงและอยู่กับแม่ให้แม่ได้อธิบายถึงความหมายที่ต้องแต่งงาน แต่พอโทรไปพ่อนางพุดคำแรกน่ะ ว่าการแต่งงานมันเปลืองเงินน่ะ พ่อแม่ของแฟนก็อยู่กินกันเลยไม่ได้แต่งงาน แต่พ่อรับหนูเป็นสะใภ้ตั้งนานแล้วน่ะ ฉันอึ้งค่ะ ตอนไหน?ยังไง?ง่ายจัง? ไม่ควักไรเลยหรอ? แต่พ่อเกยสมบัติไว้ให้ลูกชายพ่อก็เยอะน่ะมาทำงานหาข่วยกันสิ หนูพุดได้แค่ ค่ะคำเดียว แล้วก็บอกว่าหนูเข้าใจแล้ว ค่ะ วางสาย ทุกคนทางบ้านหนูอึ้ง หน้าจืด ผิดหวังทั้งบ้าน พุดไม่ออก และก็มีข้อความจากแฟนส่งมาว่า จะรอมั้ย?หรือยังไง หนูบอกว่าเลิกกันเถอะ ปล่อยเราไปเจอคนที่พร้อมกว่านี้ดีกว่าน่ะ แล้วก็ตัดจบเลยค่ะ ….วันต่อมาก็มีข้อความส่งมาจากแฟนอีก ขอบคุณที่ทำให้รุ้น่ะว่าสมบัติไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นนอกจากคนข้างหลัง (ซึ่งแฟนหนูมีลูกตืด 1คน)
ทุกคนว่าคนประเภทนี้เป็นคนยังไงค่ะ หนูเลือกแบบนี้ดีแล้วใช้มั้ยค่ะ 😔หนูคิดว่ามันเสียเวลาชีวิต…..และหนูคิดว่าพ่อเขารักและเอนดูหนูมาตลอด