หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
อีกนานไหม?
กระทู้สนทนา
แต่งกลอน
ถึงครวญคร่ำอย่างไรคงไร้ค่า
ผู้ใดเล่าจะเยียวยายามทุกข์ถม
เมื่อควันเทียนจางหายกับสายลม
ใครไหนจะชื่นชมในแสงไฟ
เป็นได้เพียงเศษสิ่งที่ทิ้งร่าง
ทอดลงวางให้เธอข้ามความหมองไหม้
เม็ดฝนล้างรอยเลือดอาจเหือดไป
หากรอยแผลภายในไม่เคยเลือน
ลมหนาวยังมิพาพัดมาถึง
กลับเหน็บในคำนึงรำพึงเหมือน
ดาวแสงโรยโหยห่วงเจ้าดวงเดือน
อีกนานไหมจะกลับเยือนเพื่อนอีกครา
แก้ไขข้อความเมื่อ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
***จากวันนั้น จวบวันนี้ ไม่มีลืม***
ราตรีนี้ไร้แสง แห่งโสมส่อง ดาวเรืองรองวาววับก็ลับหาย ฝนยังพรมเริงรับกับพระพาย สะท้านกาย ใจหนาวร้าวดวงแด คนเคยห่วงห่างหายคล้ายเลี่ยงหลบ น้ำตากลบอาบย้อยซ้ำรอยแผล
สุนันท์ยา
***เดียวดายใต้เงาโศก***
แสงรำไรเรืองรองบนท้องฟ้า ใกล้เวลาลับเลือนรอเดือนฉาย สกุณาส่งเสียงบินเรียงราย เพื่อมุ่งหมายคืนคอนกลับนอนรัง ใครคนหนึ่งเดียวดายใต้เงาโศก สุดวิโยคดวงจินต์ดั่งสิ้นห
สุนันท์ยา
วันนี้หรือวันพรุ่ง
หากว่ารักโรยลาลงตรงนี้ แสงริบหรี่แห่งจันทร์ฤากลั้นไหว จอกน้ำจัณฑ์สั่นคลอนถอนฤทัย รุ่งอรุณวันใหม่ช่างไกลเกิน จิบเมรัยตรงหน้าก่อนล้าหลับ ดาวที่นับเลือนไกลใยห่างเห
stockmachine
.***ในวันที่อ่อนล้า***
ในวันนี้ที่อ่อนล้า…………… มีมากมายปัญหาพาสับสน สุดร้าวรอน อ่อนไหวในกมล อยู่อย่างคนทุกข์ท้อทรมาน มองรอบกายดูคล้ายมีเพียงเรา อยู่กับเงาเคล้าคู่ผู้ผสาน เคียงข้างกายม
สุนันท์ยา
".....อยู่ที่ไหน"
ฟ้าสกาวพร่างดาวอยู่ตรงนี้ ใจของพี่จรแล้วอยู่ที่ไหน อยู่ตรงโน้นอยู่ตรงนั้นหรืออย่างไร จะขาดใจสุดคิดถึงแสนร้าวรอน เคยสลักรักใคร่ติดตรึงจิต ด้วยชีวิตมิเคยคิดจะไถ่ถ
รัชต์สารินท์
💮💮🌸🌸ดอกไม้ในเดือนแห่งความรัก EP.3 ==>ยี่โถมาดอนน่า (Oleander Madonna) ดอกไม้แห่งความอดทนและแข็งแกร่ง💮💮🌸🌸
สวัสดีค่ะ เพื่อนสมาชิกชาวพันทิปทุกท่านๆ วันนี้มีดอกไม้สวยๆอีกหนึ่งชนิดมาให้ชมกันเหมือนเช่นเคยนะคะ 💮💮💮💮ยี่โถมาดอนน่า (Oleander Madonna) 💮💮💮💮 เป็นไม้พุ่มอ
กุหลาบขาวเดียวดาย
O นาทีนั้น .. O
0 ความคิดถึงหากจะนับคงนับยาก ด้วยเกินปากจะขยับคอยนับไหว ปากขยับกับสั่นรัวของหัวใจ เกินอาจไล่ให้ทันการสั่นรัว 0 ที่นับได้นับไหวและไม่ยาก คือมุมปากซ่อนยิ้ม, ตาพริ
สดายุ...
O เจ้าอ่อนเอย .. O
0 เจ้าเอย .. เมื่อเผยความก็งามนัก ผ่านถ้อยวรรคอักษร .. ออดอ้อนเหลือ จึงพร้องความละเมียดละมุนเข้าจุนเจือ หวังโอบเอื้อประโลมทั่วทั้งหัวใจ 0 เรียงร้อยผ่านกานท์กรอง
สดายุ...
..ให้ความสุขเธอเคลื่อนไหวอยู่ในนั้น..
ฉันอยากฟังเพลงรักร้องจากคุณ น้ำเสียงนุ่มละมุนเหมือนแต่ก่อน ลมหายใจที่แทรกอยู่ในทุกตอน มันช่วยให้คนผ่อนคลาย ฉันอยากได้รอยยิ้มคุณแบบเก่า เคยใช้หยุดความเศร้าฉันเลื
ดุหยง
ตัดใจ
เมื่อฉันนั้น หมดรัก และภักดีต่อแต่นี้ เธอคง ไม่สงสัยว่าแม้เงา ของฉันน่ะ จะหายไปจะไม่เห็น แม้ใกล้ไกล ให้รำคาญ จากวันวาน ผ่านวัน และเวลาแต่ที่ได้ กลับมา คือมองผ่า
ศรเขียว
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
อีกนานไหม?
ผู้ใดเล่าจะเยียวยายามทุกข์ถม
เมื่อควันเทียนจางหายกับสายลม
ใครไหนจะชื่นชมในแสงไฟ
เป็นได้เพียงเศษสิ่งที่ทิ้งร่าง
ทอดลงวางให้เธอข้ามความหมองไหม้
เม็ดฝนล้างรอยเลือดอาจเหือดไป
หากรอยแผลภายในไม่เคยเลือน
ลมหนาวยังมิพาพัดมาถึง
กลับเหน็บในคำนึงรำพึงเหมือน
ดาวแสงโรยโหยห่วงเจ้าดวงเดือน
อีกนานไหมจะกลับเยือนเพื่อนอีกครา