สวัสดีค่ะ เรื่องนี้ก็ตามชื่อค่ะ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษค่ะ
เข้าเรื่องค่ะ วันนั้นเราไปรับปริญญาของน้ากับญาติค่ะ เราก็ด้วยความไม่มีอะไรทำเราเลยเดินไปเดินมาในบริเวณมหาลัย เราก็เดินไปเรื่อยค่ะ เราเห็นพี่ๆทํากิจกรรม เราก็รู้สึกว่าเขารู้แฮปปี้จังเลยน้า เราก็เดินไปต่อจนกระทั่งถึง
เรากำลังจะเดินลง แต่พี่คนนึงเขาดูรีบๆ เราก็มองพี่เขาแต่ก็ไม่ได้อะไร จนตอนนั้นเรากำลังจะเดินต่อ เราเห็นว่าพี่เขารีบจน ของที่ถือมาด้วยตกแต่มีพี่เขาดูไม่รู้เลย เราลังเลที่เอาไปให้พี่เขา เราเลยเรียกพี่เขาแต่พี่ดูเหมือนจะไม่ได้ยิน เราวิ่งตามพี่เขา แล้วตะโกนตามหลังว่า
พี่ค่ะ! พี่ ของพี่ตก พี่ค่ะ! หยุดก๊อนนนนน พี่เขาหันมาแล้วพี่เขาก็วิ่งมา แล้วก็ขอบคุณเราใหญ่เลยทีเก็บของให้ๆๆ(อันที่จริงมันคือแบงค์ 1,000 บาท) เราก็ขอบคุณ ไม่รู้ทําไม ถึงต้องขอบคุณ แต่ก็เป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่งค่ะ

เป็นเรื่องเล็กๆที่มีความสุขค่ะ
เข้าเรื่องค่ะ วันนั้นเราไปรับปริญญาของน้ากับญาติค่ะ เราก็ด้วยความไม่มีอะไรทำเราเลยเดินไปเดินมาในบริเวณมหาลัย เราก็เดินไปเรื่อยค่ะ เราเห็นพี่ๆทํากิจกรรม เราก็รู้สึกว่าเขารู้แฮปปี้จังเลยน้า เราก็เดินไปต่อจนกระทั่งถึง
เรากำลังจะเดินลง แต่พี่คนนึงเขาดูรีบๆ เราก็มองพี่เขาแต่ก็ไม่ได้อะไร จนตอนนั้นเรากำลังจะเดินต่อ เราเห็นว่าพี่เขารีบจน ของที่ถือมาด้วยตกแต่มีพี่เขาดูไม่รู้เลย เราลังเลที่เอาไปให้พี่เขา เราเลยเรียกพี่เขาแต่พี่ดูเหมือนจะไม่ได้ยิน เราวิ่งตามพี่เขา แล้วตะโกนตามหลังว่า
พี่ค่ะ! พี่ ของพี่ตก พี่ค่ะ! หยุดก๊อนนนนน พี่เขาหันมาแล้วพี่เขาก็วิ่งมา แล้วก็ขอบคุณเราใหญ่เลยทีเก็บของให้ๆๆ(อันที่จริงมันคือแบงค์ 1,000 บาท) เราก็ขอบคุณ ไม่รู้ทําไม ถึงต้องขอบคุณ แต่ก็เป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่งค่ะ