ตามหัวข้อเลยค่ะหนูอยากขอความคิดเห็นจากทุกคนค่ะ
พี่ของหนูเป็นคนสมาธิสั้นมาตั้งแต่กำเนิดรักษาให้หายขาดไม่ได้ แต่กินยาระงับได้ค่ะ แต่เรื่องของเรื่องคือตอนเด็กเขามักจะได้ยาไปกินที่โรงเรียนแต่มีวันนึงเขาไม่ยอมกินยาแอบเอายาไปทิ้ง จากวันนั้นพ่อหนูก็เลยไม่ได้ไปเอายามาให้เขาอีกเลยค่ะ และนี่คือจุดเริ่มต้นของหัวข้อ อาการเขาแย่ลงเรื่อยๆมีปัญหากับคนในครอบครัว ชอบตะโกนด่าคำหยาบคายสารพัดนานา เขาไม่คิดว่าตัวเองผิดเลยสักครั้งค่ะ ถ้าเป็นแต่ก่อนก็ยังสามารถควบคุมเขาได้แต่ตอนนี้ไม่มีใครเอาเขาลงแล้วค่ะ
พ่อของหนูเคยพาหนูกับพี่กลับบ้านย่า เขาก็ไปทะเลาะกับญาติๆอีกค่ะ คือเขาไม่ใช่คนปกติที่สามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้หรือสามารถใช้คำพูดโน้มน้าวให้เขาใจเย็นลงได้ โรคสมาธิสั้นต้องพึ่งยาอย่างเดียวค่ะ แต่ปัญหาคือพ่อหนูเขาไม่มีเวลาว่างไปเอายามาให้ แล้วพ่อเขาแก่ก็แก่แล้วค่ะ ส่วนหนูก็ยังเด็กอยู่ไม่สามารถทำอะไรได้ หนูเข้าใจพ่อค่ะแต่การที่เรายังปล่อยให้เขาเป็นแบบนี้จะมีแต่แย่ลงเรื่อยๆ คือพ่อหนูเช่าห้องเช่าแล้วอยู่ด้วยกันค่ะแล้วทุกๆคืนพี่หนูเขาชอบคุยกับคนในเกมเสียงดัง บางครั้งด่ากันก็มีหนูเกรงใจห้องข้างๆมาก แต่ก็ไม่สามารถห้ามเขาได้ หนูไม่ได้จะหนีปัญหานะคะแต่ว่าพูดยังไงเขาก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองผิดเลยสักครั้ง หนูอยู่กับพี่แล้วรู้สึกเสียสุขภาพจิตตลอดเลย ไม่มีวันไหนที่ไม่ทะเลาะกันเลยสักครั้งเดียว คือถ้าหนูอยู่กับพี่อีกคนนึงที่ไม่ได้เป็นโรคสมาธิสั้น ก็อยู่ด้วยกันได้ค่ะไม่ทะเลาะกัน แต่ถ้าอยู่กับพี่ที่เป็นสมาธิสั้นหนูทะเลาะกับเขาตลอดเลยเขามักจะใช้คำพูดด่าเสียดสี จนตอนนี้หนูทนแทบจะไม่ไหวแล้วค่ะ
หนูควรทำยังไงดีคะ พี่ๆมีวิธีแก้ปัญหา หรือมีวิธีโน้มน้าวให้พ่อไหมคะ
มีพี่เป็นคนสมาธิสั้นทำอย่างไรดีคะ
พี่ของหนูเป็นคนสมาธิสั้นมาตั้งแต่กำเนิดรักษาให้หายขาดไม่ได้ แต่กินยาระงับได้ค่ะ แต่เรื่องของเรื่องคือตอนเด็กเขามักจะได้ยาไปกินที่โรงเรียนแต่มีวันนึงเขาไม่ยอมกินยาแอบเอายาไปทิ้ง จากวันนั้นพ่อหนูก็เลยไม่ได้ไปเอายามาให้เขาอีกเลยค่ะ และนี่คือจุดเริ่มต้นของหัวข้อ อาการเขาแย่ลงเรื่อยๆมีปัญหากับคนในครอบครัว ชอบตะโกนด่าคำหยาบคายสารพัดนานา เขาไม่คิดว่าตัวเองผิดเลยสักครั้งค่ะ ถ้าเป็นแต่ก่อนก็ยังสามารถควบคุมเขาได้แต่ตอนนี้ไม่มีใครเอาเขาลงแล้วค่ะ
พ่อของหนูเคยพาหนูกับพี่กลับบ้านย่า เขาก็ไปทะเลาะกับญาติๆอีกค่ะ คือเขาไม่ใช่คนปกติที่สามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้หรือสามารถใช้คำพูดโน้มน้าวให้เขาใจเย็นลงได้ โรคสมาธิสั้นต้องพึ่งยาอย่างเดียวค่ะ แต่ปัญหาคือพ่อหนูเขาไม่มีเวลาว่างไปเอายามาให้ แล้วพ่อเขาแก่ก็แก่แล้วค่ะ ส่วนหนูก็ยังเด็กอยู่ไม่สามารถทำอะไรได้ หนูเข้าใจพ่อค่ะแต่การที่เรายังปล่อยให้เขาเป็นแบบนี้จะมีแต่แย่ลงเรื่อยๆ คือพ่อหนูเช่าห้องเช่าแล้วอยู่ด้วยกันค่ะแล้วทุกๆคืนพี่หนูเขาชอบคุยกับคนในเกมเสียงดัง บางครั้งด่ากันก็มีหนูเกรงใจห้องข้างๆมาก แต่ก็ไม่สามารถห้ามเขาได้ หนูไม่ได้จะหนีปัญหานะคะแต่ว่าพูดยังไงเขาก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองผิดเลยสักครั้ง หนูอยู่กับพี่แล้วรู้สึกเสียสุขภาพจิตตลอดเลย ไม่มีวันไหนที่ไม่ทะเลาะกันเลยสักครั้งเดียว คือถ้าหนูอยู่กับพี่อีกคนนึงที่ไม่ได้เป็นโรคสมาธิสั้น ก็อยู่ด้วยกันได้ค่ะไม่ทะเลาะกัน แต่ถ้าอยู่กับพี่ที่เป็นสมาธิสั้นหนูทะเลาะกับเขาตลอดเลยเขามักจะใช้คำพูดด่าเสียดสี จนตอนนี้หนูทนแทบจะไม่ไหวแล้วค่ะ
หนูควรทำยังไงดีคะ พี่ๆมีวิธีแก้ปัญหา หรือมีวิธีโน้มน้าวให้พ่อไหมคะ