ลองแต่ง-๖๙ ใช้ขันธ์เพื่อหมดขันธ์

ธรรมะจากพระผู้รู้ โดย พระ ปราโมทย์ ปา โมชฺโช ค่ะ จาก หนังสือธรรมะใกล้ตัว ฉบับที่ 163 ค่ะ การที่เราเห็นกายเห็นใจตามความเป็นจริงนั่นแหละจะนำไปสู่ความบริสุทธิ์หลุดพ้น การที่เรายึดถือในกายในใจไม่เลิก

พระพุทธเจ้าได้ทรงสรุปเรื่องความทุกข์ในอริยสัจ ๔ เอาไว้สั้นๆว่า "ความยึดมั่นในขันธ์ทั้ง ๕ (หรือในร่างกายและจิตใจ) คือตัวทุกข์" เมื่อจำแนกความทุกข์ในอริยสัจ ๔ ออกแล้วก็สรุปได้เป็นกลุ่มดังนี้

ธรรมะจากพระผู้รู้ โดย พระ ปราโมทย์ ปา โมชฺโช ค่ะ จาก หนังสือธรรมะใกล้ตัว ฉบับที่ 161 ค่ะ เรามาเรียนรู้ความจริงของกาย มาเรียนรู้ความจริงของจิตใจนะ เราจะเห็นแต่อนิจจัง มันไม่คงที่สักอย่างเดียวเลย ทา

พระกิสาโคตมีกล่าวว่า เมื่อเรามีลูก ก็เป็นที่ชื่นชมแก่คนทั้งปวง เมื่อลูกนั้นเติบโตขึ้นก็เป็นเหมือนดังดวงใจ เป็นความสุขเป็นที่รักของเราเหมือนชีวิตตนเอง เมื่อเราต้องพลัดพรากจากลูก เราก็มีดวงหน้าเศร้า

“..สมุทัย..คือ อาการของจิตที่เคลื่อนจากสภาพเดิมปกติเดิมของใจ ซึ่งมีอาการแว้บออกไปขั้นแรก... ก่อนจะเป็นสังขาร หรือ อะไรต่ออะไรเยอะแยะ แล้วเข้าไปยึดเอาเป็น "อัตตา" เป็นอุปาทาน อันเป็นต้น

พระพุทธเจ้าตรัสว่า การฝึกสมาธิอย่างถูกต้อง มีอยู่ ๔ ลักษณะ แต่ละอย่างให้ผลต่างกันดังนี้ ๑. สมาธิเพื่อความอยู่เป็นสุขในปัจจุบัน คือการฝึกสมาธิที่ทำให้ ใจสงบ มีความสุขในชีวิตประจำวัน ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่ทุ

1 ความไม่เที่ยง มีความแปรปรวนขณะที่ตั้งอยู่   2  มีความเป็นทุกข์ คือทนอยู่สภาพเดิมไม่ได้เสื่อมลง จึงเป็นสภาพที่เรียกว่าไม่ใช่ตัวตน คือเกิดจากเหตุปัจจัยมาปรุงแต่ง   ส่วนเดียร์ถีจะพู