ลักษณะของ สมถะ-สมาธิ-ปัญญาในสมถะภาวนาและวิปัสสนาภาวนา ที่ิอธิบายไว้ในคลิปนี้ ผิดพลาดประการใดหรือไม่ครับ

หากต้องการให้การปฏิบัติจบลงที่..สัมมาสมาธิ (องค์มรรคที่แปด) ก็ต้องหันกลับมาดูที่จุดเริ่มต้นคือ สัมมาทิฏฐิ (องค์มรรคที่หนึ่ง) ลองคิดดูว่า ถ้าสัมมาทิฏฐิไม่เพียงพอ สัมมาสังกัปปะก็ไม่พอ สัมมาวาจาก็ไม่พอ

จิตไม่มีรูปร่าง วรรณะ ไม่มีสีสันวรรณะ แต่สัมผัสได้ด้วย กระแสจิต นิ่งแล้วดูตัวเอง รู้สึกถึงความเต็ม เกิด ปิติ สุข หนักแน่นในจิตใจ นั่นคือ ฌานเต็ม เอากำลังฌานมาใช้งาน เพื่อให้สมาธิมีกำลังมากขึ้น หรือเ

จิตเกิด ดับ ตลอดเวลา จะภาวนาได้ก็ต้อง เห็นจิตที่เป็นสมาธิได้ก่อน เห็นชั่วช้างกระดิกหู งูกระพือปีก ก็คือเห็น เห็นจิตที่เป็นสมาธิมันเกิด ดับ แล้วเกิดใหม่ อย่าเข้าใจผิดว่า ภาวนาไม่ต้องใช้สมาธิ

1.สติที่เป็นโลกุตรสติ จะไม่มีตัวตน ให้ผลคนละอย่าง(จิตใจ) กับมิจฉาสติ ในอากาสจะหาความเป็นเราได้ยาก ดังนั้นเมื่อสติไปรู้ที่กาย(สมาธิ) จะเห็นว่าจิตที่ไปรู้กายนั้น เบา ว่าง โล่ง เป็นลักษณะของ อรูปฌานจิต

https://www.youtube.com/watch?v=VjwHEHmnMYY การระลึกถึงศีล (สีลานุสสติ) อย่างบริสุทธิ์และต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นศีล 5, 8, หรือ 10 เป็นหนทางสำคัญสู่การบรรลุ เจโตวิมุตติ (ความหลุดพ้นแห่งจิต) และ/หรือ ปัญ