หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
ไม่กล้ามีความสุข
กระทู้คำถาม
สุขภาพจิต
โรคซึมเศร้า
ช่วงปลายปีที่แล้วจนถึงตอนนี้เรามีปัญหาเกิดขึ้นกับตัวเองแล้วก็เพื่อนๆ คือบอกก่อนว่าเราไม่ได้เป็นคนสร้างปัญหานี้ขึ้นมาเองแต่เหมือนได้รับผลกระทบที่ค่อนข้างหนักมาก แล้วเรายังทำให้เพื่อนของเราต้องพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย แล้วคนที่สร้างปัญหาให้เรา เขาก็เป็นคนที่ไม่ได้รู้สึกสนใจคนรอบข้างเลย เขาสนใจแค่ตัวเขา ตอนนี้ที่กำลังพยายามแก้ปัญหา เขาก็ชอบหายไปดื้อๆแบบติดต่อไม่ค่อยได้อยู่บ่อยๆ เลยไม่รู้ว่าปัญหามันจะจบลงยังไง โดยส่วนตัวเราอยากให้มันจบโดยเร็วและเป็นไปในทางที่ดีทั้ง2ฝ่าย....
👆นี้คือเรื่องราวคร่าวๆที่ทำให้ตัดสินใจลองเขียนกระทู้นี้ขึ้นมา
เพราะหลังจากเกิดเรื่องนี้ขึ้นเรารู้สึกผิดกับเพื่อนๆมาก รู้สึกโกรธตัวเองที่ทำให้เพื่อนต้องมาเดือดร้อน รู้สึกผิดหวังกับตัวเอง ไม่กล้าที่จะยิ้มหรือมีความสุขเหมือนเมื่อก่อน เริ่มคิดอยากทำร้ายตัวเอง เวลาที่คิดมากหรือมีเรื่องเครียดและกดดัน เราจะรู้สึกอยากให้ความรู้สึกนี้หายไป เราเลือกใช้การทำให้ร่างกายรู้สึกเจ็บเพื่อที่จะเปลี่ยนความคิดตัวเองไม่ให้ไปสนใจกับเรื่องเครียดๆพวกนั้นซึ่งมันได้ผลแค่แป๊บเดียว แค่พอทำให้เราใจเย็นขึ้นเท่านั้น กับความคิดเราตอนนี้ก็เริ่มแย่ลง เราเป็นคนที่ค่อนข้างที่enjoyกับทุกอย่างแล้วก็ sensitiveมากในเวลาเดียวกัน ไม่เคยต้องมารู้สึกเครียดจนถึงขั้นต้องทำร้ายตัวเองเลยจนมีปัญหาเรื่องนี้เกิดขึ้น เราพยายามที่จะใช้ชีวิตตัวเองให้ปกติที่สุด เพราะเราไม่อยากให้ใครมาเครียดหรือเป็นห่วงเราแต่เราก็พูดกับใครไม่ได้เหมือนกัน แล้วการที่เก็บทุกๆอย่างมาไว้คนเดียวมันก็ทำให้อารมณ์ของเราแปรปรวนมากขึ้น บางวันดีก็ดีบางวันแย่ก็แย่เลย เราไม่กล้าที่จะมองหน้าเพื่อนหรือมีความสุขกับสิ่งรอบตัวเลย ตลอดเวลาที่อยู่กับเพื่อนหรือในโซเชียลต่างๆ ตอนนี้กลายเป็นว่าเหมือนตัวเองอยู่คนเดียว แล้วเราก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เราจะรู้สึกกล้าที่จะมีความสุขอย่างเมื่อก่อน เมื่อไหร่เราจะกล้าให้ยกโทษให้ตัวเอง แล้วเราจะกลับไปมีความสุขได้อีกมั้ย....มีผู้คนหนึ่งเขาบอกเอาไว้ว่าชีวิตของคนเราทุกคนมันจะมีปัญหาใหญ่เกิดขึ้นกับเราทุกคนอย่างน้อย1เรื่อง สำหรับเราปัญหาครั้งนี้คงจะเป็นเรื่องที่ใหญ่ที่สุดที่เคยเจอมาแล้ว ไม่รู้ว่าจะผ่านมันไปได้มั้ยแต่ก็หวังแล้วก็ภาวนาให้เรื่องนี้มันผ่านไปได้ด้วยดี แล้วก็ขอให้เราได้กลับไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอีกครั้ง ....ใครที่บังเอิญเข้ามาอ่านกระทู้นี้....
ช่วยบอกหรือเล่าประสบการณ์ปัญหาแล้วก็วิธีการจัดการความรู้สึกของตัวเองให้ฟังหน่อยได้มั้ยคะ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
มีใครเคยคิดฆ่าตัวตายมั้ยครับ
ผมเครียดเรื่องสอบ และกะว่าจะไปปรึกษาพ่อแต่ก็ไม่กล้า ผมลังเลอยู่นาน พอถึงช่วงนึงก็ตัดสินใจไปปรึกษาเขา แต่พอสุดท้ายปรึกษาเสร็จแล้วมันกลับทำให้ผมคิดมาก และเครียดกว่าเดิม ผมกลับมาห้อง เครียด ร้องไห้และเฮิ
สมาชิกหมายเลข 9281639
การซ้ำชั้น2ปีเพราะความเครียด
เราซ้ำชั้นม.1มา2ปีเพราะเราเครียดและพักผ่อนไม่เพียงพอค่ะปัจจุบันเราอายุ13และซ้ำชั้นพราะหยุดเรียนบ่อย และเหตุผลจากการพักผ่อนไม่เพียงพอเพราะมีโกดังสินค้าอยู่ติดแบบกำแพงติดกันกับบ้านเราเลยค่ะแล้วจะมีเสียง
สมาชิกหมายเลข 9271161
อย่าไปสนใจเรื่องชาวบ้านเขาเลย ประเทศกำลังแย่ ศก.แย่แบบไม่เคยเจอมาก่อน เงียบทุกเซกเมนต์ คนกำลังจะอดตาย
ไปที่ไหนก็เจอแต่ความเงียบ คนไม่กล้าจับจ่ายใช้สอย อยู่กันด้วยความกลัว งานไม่มี มีแต่จะเลิกการจ้างงาน เลิกกิจการ เพราะไม่มีกำลังซื้อ ฟื้นฟูสิ่งที่เคยทำให้ ศก ดี แต่รัฐบาลก่อนๆ เป็นคนไปเบรค จนทำให้เกิดผ
สมาชิกหมายเลข 6721970
ติดกัญชาหนักมาก ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ
สมาชิกหมายเลข 6723591
อยากหาเงินในวัยเรียน
เราอายุ15ค่ะเราอยากหาเงินช่วยพ่อแม่ค่ะเพราะครอบครัวเรามีหนี้เยอะมากเลยค่ะ พ่อกับแม่ทะเลาะกันค่อนข้างบ่อยค่ะและก็มีทำร้ายร่างกาย เราเครียดมากและก็ไม่ชอบเลยที่พ่อแม่ต้องมาทะเลาะกันค่ะ เราอยากช่วยครอบค
สมาชิกหมายเลข 9120391
เกลียดคนนึงในครอบครัวมากๆ
เขาเป็นญาติฝั่งแม่ อยู่บ้านหลังเดียวกัน นิสัยแย่มากๆ ตั้งแต่เล็กจนโต เขาชอบหาเรื่องแขวะ ด่าเราตลอด ถึงขั้นเคยทำร้ายร่างกาย(ตอนเราเป็นเด็ก) เขานิสัยแย่มากๆ ชอบนำปัญหามาให้ครอบครัวเสมอ คนในบ้านไม่มีใครช
Applerosejoy
โรคซึมเศร้า อยากเล่าให้ฟัง :)
สวัสดีค่ะ เราพึ่งสมัครเว็บนี้ครั้งแรกเพราะอยากจะพูดเรื่องนี้ให้คนที่ทั้งที่กำลังเผชิญโรคนี้อยู่ คนที่มีคนสำคัญกำลังเป็นโคนี้ คนที่ไม่แน่ใจ หรือแม้แต่คนที่อาจจะแวะผ่านมาเฉยๆ เราเป็นโรคซึมเศร้าค่ะ คิ
สมาชิกหมายเลข 2098843
ดื่มน้ำน้อย ระบบเผาผลาญพัง สมองมึนทั้งวัน … ผลการศึกษาที่อาจเปลี่ยนชีวิตคุณ
คุณดื่มน้ำวันละกี่แก้ว? ถ้าน้อยกว่า 5 แก้วต่อวัน บอกเลยว่า… คุณกำลังทำร้ายสมอง หัวใจ และร่างกายแบบเงียบ ๆ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าผลที่มันตามมา หนักกว่าที่คิดมาก ❗ทำไมแค่ “ดื่มน้ำน้อย”
วายุในสายลม
เราเป็นโรคจิตเภท หรือเปล่า
คือเราไปไหนก็มีแต่คนไม่ชอบอ่ะ เรารู้สึกแย่มาก มันทำให้เป็นปมในใจมาตลอดทุกครั้งที่ออกไปไหน ก็เครียด ระแวงงไปหมด สายตาขวางไม่กล้าสบตาคนอื่น สมองคิดช้า อารมณ์แปรปรวน ง่ายมาก โมโห เฉพาะคนในครอบครัวที่สนิท
สมาชิกหมายเลข 5333597
อยากเลิกทำร้ายตัวเอง!?
อย่างที่บอกค่ะ เราอยากเลิกทำร้ายตัวเอง ต้องบอกก่อนว่าเราเป็นคนอ่อนต่อโลกแล้วก็อ่อนแอมาก อะไรนิดๆหน่อยๆเราก็เศร้าเสียใจ;-;;; เราเป็นคนชอบคิดมากมากๆเลย แลเวทุกครั้งที่เสียใจหรือคิดมากเราจะชอบร้องไห้ ตอน
สมาชิกหมายเลข 6065066
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
สุขภาพจิต
โรคซึมเศร้า
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
ไม่กล้ามีความสุข
👆นี้คือเรื่องราวคร่าวๆที่ทำให้ตัดสินใจลองเขียนกระทู้นี้ขึ้นมา เพราะหลังจากเกิดเรื่องนี้ขึ้นเรารู้สึกผิดกับเพื่อนๆมาก รู้สึกโกรธตัวเองที่ทำให้เพื่อนต้องมาเดือดร้อน รู้สึกผิดหวังกับตัวเอง ไม่กล้าที่จะยิ้มหรือมีความสุขเหมือนเมื่อก่อน เริ่มคิดอยากทำร้ายตัวเอง เวลาที่คิดมากหรือมีเรื่องเครียดและกดดัน เราจะรู้สึกอยากให้ความรู้สึกนี้หายไป เราเลือกใช้การทำให้ร่างกายรู้สึกเจ็บเพื่อที่จะเปลี่ยนความคิดตัวเองไม่ให้ไปสนใจกับเรื่องเครียดๆพวกนั้นซึ่งมันได้ผลแค่แป๊บเดียว แค่พอทำให้เราใจเย็นขึ้นเท่านั้น กับความคิดเราตอนนี้ก็เริ่มแย่ลง เราเป็นคนที่ค่อนข้างที่enjoyกับทุกอย่างแล้วก็ sensitiveมากในเวลาเดียวกัน ไม่เคยต้องมารู้สึกเครียดจนถึงขั้นต้องทำร้ายตัวเองเลยจนมีปัญหาเรื่องนี้เกิดขึ้น เราพยายามที่จะใช้ชีวิตตัวเองให้ปกติที่สุด เพราะเราไม่อยากให้ใครมาเครียดหรือเป็นห่วงเราแต่เราก็พูดกับใครไม่ได้เหมือนกัน แล้วการที่เก็บทุกๆอย่างมาไว้คนเดียวมันก็ทำให้อารมณ์ของเราแปรปรวนมากขึ้น บางวันดีก็ดีบางวันแย่ก็แย่เลย เราไม่กล้าที่จะมองหน้าเพื่อนหรือมีความสุขกับสิ่งรอบตัวเลย ตลอดเวลาที่อยู่กับเพื่อนหรือในโซเชียลต่างๆ ตอนนี้กลายเป็นว่าเหมือนตัวเองอยู่คนเดียว แล้วเราก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เราจะรู้สึกกล้าที่จะมีความสุขอย่างเมื่อก่อน เมื่อไหร่เราจะกล้าให้ยกโทษให้ตัวเอง แล้วเราจะกลับไปมีความสุขได้อีกมั้ย....มีผู้คนหนึ่งเขาบอกเอาไว้ว่าชีวิตของคนเราทุกคนมันจะมีปัญหาใหญ่เกิดขึ้นกับเราทุกคนอย่างน้อย1เรื่อง สำหรับเราปัญหาครั้งนี้คงจะเป็นเรื่องที่ใหญ่ที่สุดที่เคยเจอมาแล้ว ไม่รู้ว่าจะผ่านมันไปได้มั้ยแต่ก็หวังแล้วก็ภาวนาให้เรื่องนี้มันผ่านไปได้ด้วยดี แล้วก็ขอให้เราได้กลับไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอีกครั้ง ....ใครที่บังเอิญเข้ามาอ่านกระทู้นี้....
ช่วยบอกหรือเล่าประสบการณ์ปัญหาแล้วก็วิธีการจัดการความรู้สึกของตัวเองให้ฟังหน่อยได้มั้ยคะ