ริษยารักข้ามภพ บทที่ 42

ในห้วงลึกของจิตใจ มีแต่ความเคว้งคว้างดำมืด เสียงสะอื้นสะท้อนก้องในความโดดเดี่ยวจากร่างเล็กๆที่ขดซุกกับอ้อมแขนของตน จอมมารวฤตระนั่งขัดสมาธิ โน้มตัวลงเท้าคางมองร่างนั้นอยู่นานสองนาน&

ตลอดห้าวันที่ผ่านมา..สรษดาผ่านผู้คนหลายกลุ่ม หลายชาติพันธ์ กำลังหนีตายจากภัยสงครามอย่างไร้ทิศทาง บางคนบาดเจ็บหรืออ่อนแอก็ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง เสบียงที่มีก็ถูกช่วงชิงปล่อยให้อดตายอย

ในนาทีวิกฤตที่กำลังจะจนมุม นายแลน สมองแล่นพล่านด้วยความลนลาน ในหัวกระวนกระวายจนกระทั่งนึกบางอย่างขึ้นมาได้ ณ วินาทีนั้นเอง เขาไม่มีเวลาคิดหน้าคิดหลังอีกต่อไป ชายหนุ่มรีบคว้าเครื่องมือใช้งานใกล้ตัวที่พ

ไม่ทราบเวลาผ่านไปเท่าไร แต่ยังมีจิตวิญญานหนึ่งปรากฏการตื่นรู้ขึ้น      ไม่ทราบวันคืนผ่านไปเท่าไร แต่ในที่สุด การบ่มเพาะของนางก็บรรลุผล นางได้ละทิ้งสังขารเ

สู่เวียงสีปันจา(2) หมู่เรือนกาแลยกพื้นสูง สร้างด้วยไม้สักทองสิบกว่าหลังคาเรือน มีเรือนแฝดหลังใหญ่เป็นประธานอยู่ด้านหน้าสุด ส่วนเรือนที่มีขนาดย่อมกว่าอยู่ทางด้านหลัง ทั้งหมดเป็นหมู่เรือนซึ่งแยกส่วนต่

7 ดอกชมนาดโชยเอากลิ่นหอมสะอาดเข้ามาในเรือนในยามเช้า พิมพ์มาดามองร่างของแม่หญิงนิ่มที่หลับสนิทด้วยความเพลียตามวิสัยคนท้อง ก่อนจะเดินออกไปสูดอากาศสดชื่นหลังฝนตก ล่วงเข้าฤดูฝนแล้วอากาศจึงค่อนข้างชื้นกว่

นิทานคำกลอนบทนี้ ได้แรงบัลดาลใจมาจาก "รพินทร์ ไพรวัลย์, จักรา เพลงสัญญาหน้าฝน และ นกการเวกครับ" หากท่านใดเคยอ่านหนังสือเรื่อง "เพชรพระอุมา" ก็จะเข้าใจได้อย่างไม่อยากครับ สงสัยตรงไห

กำลังชั่งใจอยู่ ตรงนี้ผมตั้งใจจะใส่ไว้ก่อนเหตุการณ์ที่นางเอกขึ้นสู่อำนาจ จะให้คนอ่านเห็นว่านางเอกมีบุคลิก แบบไหน ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะครับ Test แรก บนทางเดินที่ทอดยาว มีเพียงแผ่วเบาจากฝีเท้าสองคนที่ดั