ไม่มีสิทธิ์น้อยใจ

https://www.youtube.com/watch?v=g3-oobdNTI0 อาจเป็นเพียงลมพัดเบาๆ ให้เธอคลายร้อนแล้วก็ไป อาจเป็นต้นไม้ให้เธอใช้ บังแดดเอาไว้แล้วเธอก็จาก แค่อยากให้เธอยิ้มเรื่อยไป ไม่อยากจะเห็นแม้น้ำตา ต้องการเมื่อไ

เรื่องราวต่อไปนี้อาจจะเป็นเรื่องที่นานมาแล้ว เราชื่อพิมพ์ตอนนั้นเราอายุ18ย่าง19เราเรียนผู้ช่วยพยาบาลแล้วเราได้ไปฝึกงานที่โรงพยาบาลสมุทรปราการ เราได้เช่าฮาพาร์เมนใกล้ๆโรงพยาบาล เรามีเพื่อนที่เรียนมายุด

ซื้อหุ้นไม่เกรงใจเฟดเลยนะเราอ่ะ อย่าย่อแรงนะ หัวใจฉันบอบบาง ใครถล่มขายพรี่ปอ โวยุ่มจัดเต็มเลยวันนี้ แค่ได้ยินทรัมป์กระซิบเบา ถึงกับหลอนเลย เทไม่เลี้ยง น้ำมัน ปิโตร โรงกลั่น เตารีดต้องเข้าแล้ว .....

ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่ไม่คิดถึงใครแล้วไม่สามารถคุยกับคนอื่นได้ไม่มีสิทธิ์หรอกเพราะคนอื่นเขาเกลียดกับหนูไปตลอดชีวิตแล้วล่ะ ดิฉันเกิดที่จังหวัดบุรีรัมย์ ดิฉันเป็นคนพิการออทิสติกระดับที่ 2 ได้ทำบัตรคนพิการ

เมื่อหลายวันก่อนอรันได้มีโอกาสพูดคุยกับน้องคนหนึ่งให้ชื่อสมมติว่าใบไม้ก็แล้วกันค่ะ วันนั้นอรันได้กลับไปเยี่ยมบ้านที่ไม่ได้กลับมานานมากแล้ว อรันสนิทกับคนบ้านนี้อยู่ค่อนข้างมากเพราะเป็นญาติกัน น้องใบไม

วันที่เราตกลงคบกัน มีคือการเริ่มต้นความสุขของเรา แต่ใครจะไปคิดถึงว่าในวันที่ไม่มีกันแล้ว ความสุขที่่เคยได้ที่เคยมี เราจะไม่มีสิทธิ์ได้รับมันอีกแล้ว ถึงมันจะผ่านมานานแค่ไหน มันก็ยังทำใจได้ยาก กับการที่