ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่ไม่คิดถึงใครแล้วไม่สามารถคุยกับคนอื่นได้ไม่มีสิทธิ์หรอกเพราะคนอื่นเขาเกลียดกับหนูไปตลอดชีวิตแล้วล่ะ
ดิฉันเกิดที่จังหวัดบุรีรัมย์ ดิฉันเป็นคนพิการออทิสติกระดับที่ 2 ได้ทำบัตรคนพิการเสร็จสิ้นไปเรียบร้อยแล้ว
ต่อจากนี้ไปก็คงไม่มีคนคุยกับหนูเป็นของตัวเองเพราะว่าใจร้ายเยอะมากเกินไปแล้วอารมณ์ร้ายมากเกินไปเราคงต้องอำลาอย่างเป็นทางการ ก็คงไม่สามารถพูดคุยกับหนูได้ไม่สามารถปรึกษากับหนูได้ซึ่งหนูก็ไม่มีทางได้คิดถึงใครหรอกหนูก็ต้องอยู่คนเดียวพูดคนเดียวไปตลอดชีวิตเหมือนกันพอกันทีเถอะแล้วขอขอบคุณมากที่คนอื่นเขียนมาด่าดิฉัน พอกันทีเถอะหนูคงไม่สามารถคุยกับคนอื่นได้เพราะคนอื่นน่ะใจร้ายอารมณ์ร้ายโหดร้ายเยอะมากเกินไปไม่เอาหรอกคิดถึงไม่ได้ต่อจากนี้ไม่อยากจำขอขอบคุณที่บล็อกหนูขอบคุณที่ไม่ต้องการฉันขอบคุณที่เกลียดกับฉันมากฉันก็จะเจ็บไปเหมือนเดิมพอกันทีเถอะลาก่อนนะคะหวังว่าดิฉันคงไม่มีวันที่คิดถึงใครแล้วดิฉันก็ 25 แล้วอีก 5 ปี 4 ปีฉันก็อายุ 30 แล้ว ต่อจากนี้ไม่มีใครปรึกษาไม่มีใครคุยกับดิฉันได้เพราะดิฉันพูดมากเกินไปด้วยตัวเองเพราะดิฉันไม่มีใครคุยแล้วล่ะเพราะฉันพูดคนเดียวไปตลอดชีวิตแล้วล่ะพอกันทีเถอะไม่เอาแล้ว แล้วเจอกันในข้อความอำลาของหนูนะคะ ต่อจากนี้หนูยังมีชีวิตอยู่เหมือนเดิมนะคะขอบคุณนะคะ
จาก นาย ศรัญญู กุลพัฒ
เป็นคนพิการทางออทิสติก ระดับที่2 ค่ะ
ขอบคุณที่ไม่ต้องการกับหนูซึ่งหนูเป็นคนพิการทางออทิสติกระดับที่ 2 แล้วเจอกันในข้อความอำลาของหนูอย่างเป็นทางการ
ดิฉันเกิดที่จังหวัดบุรีรัมย์ ดิฉันเป็นคนพิการออทิสติกระดับที่ 2 ได้ทำบัตรคนพิการเสร็จสิ้นไปเรียบร้อยแล้ว
ต่อจากนี้ไปก็คงไม่มีคนคุยกับหนูเป็นของตัวเองเพราะว่าใจร้ายเยอะมากเกินไปแล้วอารมณ์ร้ายมากเกินไปเราคงต้องอำลาอย่างเป็นทางการ ก็คงไม่สามารถพูดคุยกับหนูได้ไม่สามารถปรึกษากับหนูได้ซึ่งหนูก็ไม่มีทางได้คิดถึงใครหรอกหนูก็ต้องอยู่คนเดียวพูดคนเดียวไปตลอดชีวิตเหมือนกันพอกันทีเถอะแล้วขอขอบคุณมากที่คนอื่นเขียนมาด่าดิฉัน พอกันทีเถอะหนูคงไม่สามารถคุยกับคนอื่นได้เพราะคนอื่นน่ะใจร้ายอารมณ์ร้ายโหดร้ายเยอะมากเกินไปไม่เอาหรอกคิดถึงไม่ได้ต่อจากนี้ไม่อยากจำขอขอบคุณที่บล็อกหนูขอบคุณที่ไม่ต้องการฉันขอบคุณที่เกลียดกับฉันมากฉันก็จะเจ็บไปเหมือนเดิมพอกันทีเถอะลาก่อนนะคะหวังว่าดิฉันคงไม่มีวันที่คิดถึงใครแล้วดิฉันก็ 25 แล้วอีก 5 ปี 4 ปีฉันก็อายุ 30 แล้ว ต่อจากนี้ไม่มีใครปรึกษาไม่มีใครคุยกับดิฉันได้เพราะดิฉันพูดมากเกินไปด้วยตัวเองเพราะดิฉันไม่มีใครคุยแล้วล่ะเพราะฉันพูดคนเดียวไปตลอดชีวิตแล้วล่ะพอกันทีเถอะไม่เอาแล้ว แล้วเจอกันในข้อความอำลาของหนูนะคะ ต่อจากนี้หนูยังมีชีวิตอยู่เหมือนเดิมนะคะขอบคุณนะคะ
จาก นาย ศรัญญู กุลพัฒ
เป็นคนพิการทางออทิสติก ระดับที่2 ค่ะ