หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
Pantip MALL
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
เหตุเกิดแห่งอวิชชา ย่อมมีเพราะอาสวะเป็นเหตุให้เกิด ??
กระทู้คำถาม
ศาสนาพุทธ
พระไตรปิฎก
ท่านผู้รู้กรุณาอธิบายข้อนี้ครับ ถูกต้องไหม ไปอ่านเจอที่บอร์ดธรรมะชื่อดังแห่งหนึ่ง มีคนถามว่าอะไรเป็นเหตุให้เกิดอวิชชา เขาอธิบายแบบนี้ครับ
เหตุเกิดแห่งอวิชชา ย่อมมีเพราะอาสวะเป็นเหตุให้เกิด
อาสวสมุทยา อวิชฺชาสมุทโย
อาสวนิโรธา อวิชฺชานิโรโธ
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๒ ภาษาบาลี อักษรไทย
พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๔ สุตฺต. ม. มูลปณฺณาสกํ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
พหุธิติสูตร
พระ 2 องค์ ยกพระสูตรนี้ใช้ชื่อคลิปว่า เราคือผู้นอนแล้วเป็นสุข Oct 22, 2025 23 products -- ฟังแล้ว สนใจไปดูเอาเองใช้แผ่นภาพแสงกระทบฉากพระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๖ ภาษาบาลี อักษรไทย พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๘ สุตฺ
satanmipop
☆☆☆สมาธิของพระพุทธองค์มีอยู่ในการทำสติปัฎฐาน4 ☆☆☆
]] ☆☆ลองเทียบกับ เวทนานุปัสสนา ใน สติปัฎฐาน4(เทียบกับ กาย จิต ก็อย่างเดียวกันนี้)☆☆ พิจารณาเห็นธรรมคือความเกิดขึ้นในเวทนาบ้าง พิจารณาเห็น ธรรมคือความเสื่อมในเวทนาบ้าง (ความเกิดและดับ)พิจารณาเห็นธรรม
สมาชิกหมายเลข 3232080
ตามหลักฐานในพระไตรปิฎกสมาธิที่เป็นสัมมาสมาธิในองค์มรรค8ที่เหมิอนฌาน4นั้นปรากฎว่าเกิดจากสติปัฏฐาน4ทำให้เกิดนั่นเองครับ
ตามหลักฐานในพระไตรปิฎกสมาธิที่เป็นสัมมาสมาธิในองค์มรรค8ที่เหมิอนฌาน4นั้นปรากฎว่าเกิดจากสติปัฏฐาน4ทำให้เกิดนั่นเองครับจากในพระสูตรนี้ดังนี้เลยครับ พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๔ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๖ มัชฌิมนิก
สมาชิกหมายเลข 9297588
อุปกิเลสของจิต 5 ประการ... (3)
"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ********** อุปกิเลสสูตร ในพระสูตรนี้ พระพุทธศาสดาได้เปรียบเทียบระหว่างอุปกิเลสของทอง 5 ประการกับอุปกิเลสของจิต 5 ประการ ซึ่งอุปกิเลสของทองที
สมาชิกหมายเลข 1772882
มรรค ๘ เป็นทั้งสมมติสัจจะและปรมัตถสัจจะได้ใช่ไหม อย่างไร
พอดีผมอ่านเจอพระสูตรที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในมหาจัตตารีสกสูตร (มจร. ๗. มหาจัตตารีสกสูตร : พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๔) ขอยกตัวอย่างเช่น สัมมาทิฏฐิ เป็นอย่างไร คือ เรากล่าวสัมมาทิฏฐิว่ามี ๒ ได้แก่ ๑. สัมมาทิฏฐิ
คนธรรมดาที่ไม่สมบูรณ์แบบ
ถ้านิพพานอยู่ในหมวดแห่งธรรมทั้งปวงที่เป็นอนัตตา
แล้วคำว่า "ฝั่ง" แห่งธรรมทั้งปวง มันคืออะไร เช่น ผู้ใดมีจิตฟุ้งซ่าน มีความดำริไม่มั่นคง เช่นกับมฤค ยินดี ในธรรมของอสัตบุรุษ ย่อมกล่าวคำเพ้อเจ้อเป็นอันมาก ผู้ นั้นมีความเห็นลามก ปราศจาก
สมาชิกหมายเลข 9056191
จิตเกิดดับ เพราะ อวิชชาครอบงำ
จิตเกิดดับ เพราะ อวิชชาครอบงำ ทำให้หลงว่าขันธ์ 5 คือ จิต เป็นตัวเราของเรา จิต จึงเกิดดับตามสิ่งที่เข้าไปยึด จิตวิมุติหลุดพ้นจากกิเลส ตัณหา อวิชชา เบื่อหน่ายคลายกำหนัดในขันธ์ 5 จิตตั้งมั่น ดำรงอยู่ ไม
สมาชิกหมายเลข 2748147
น้อมจิตลงในความว่างอันสงบ ประณีต ไร้ความคิด (สังขารปรุงแต่ง) ทั้งปวง คือ พระนิพพาน
ทำสมาธิจนถึงจตุตถฌาน (ฌาน 4) มีอุเบกขาเป็นเหตุให้สติบริสุทธิ์ พิจารณาขันธ์ 5 ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ว่างเปล่า สละสิ้นกิเลสอวิชชา แยกจิตออกจากขันธ์ 5 น้อมจิตลงในความว่างอันสงบ ประณีต ไร้ความคิด (สังขารปรุ
สมาชิกหมายเลข 2748147
พุทธานุสสติกับสุญญตาวิหาร: การเชื่อมโยงศรัทธาสู่ปัญญาและวิมุตติ (สร้างกับ เอไอ)
บทความนี้เป็นการขยายความหัวข้อ “พุทธานุสสติกับสุญญตาวิหาร” โดยเชื่อมโยงแนวคิดหลักจากเอกสารต้นฉบับเข้ากับหลักฐานทางพระปริยัติธรรม เพื่อแสดงให้เห็นว่า การเจริญพุทธานุสสติ (การระลึกถึงพระพุทธ
สมาชิกหมายเลข 8933017
สังขารขาดสูญ เป็นความเห็นถูก
ทิฏฐิความเห็นว่าขาดสูญเช่นนั้นเป็นสังขาร อธิบายด้วยความเห็นว่าดังนี้ เมื่อพิจารณาถึงเหตุของ สังขาร คือ อวิชชา จึงได้รู้ถึงเหตุและผล เพราะว่า สังขาร ไม่ใช่ตัวตน ... ปุถุชนย่อมไม่ตามเห็นรูป โดยความเป็
สมาชิกหมายเลข 4128431
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ศาสนาพุทธ
พระไตรปิฎก
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
เหตุเกิดแห่งอวิชชา ย่อมมีเพราะอาสวะเป็นเหตุให้เกิด ??
เหตุเกิดแห่งอวิชชา ย่อมมีเพราะอาสวะเป็นเหตุให้เกิด
อาสวสมุทยา อวิชฺชาสมุทโย
อาสวนิโรธา อวิชฺชานิโรโธ
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๒ ภาษาบาลี อักษรไทย
พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๔ สุตฺต. ม. มูลปณฺณาสกํ