[A Dreamer :กระทู้ให้กำลังใจคนมีฝัน ] รีวิวการเตรียมตัวไปเรียนต่อที่ประเทศเยอรมัน 🇩🇪 ฉบับคนถึก ตอนที่ 1 : เริ่มฝัน

สวัสดีค่ะ สมาชิกทุกคน วันนี้เริ่มเขียนกระทู้แรกของตัวเอง หลังจากที่เพิ่งสอบติดปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยในเยอรมันไปนะคะ หลังจากมีฝันมา 9 ปี แล้วพยายามมาอย่างต่อเนื่อง ตั้งใจอยากจะแชร์ประสบความตัวเอง ให้กำลังใจคนที่มีฝัน และแนะแนวให้กับคนที่อยากไปเรียนปริญญาโทที่เยอรมัน 
หากมีข้อผิดพลาดประการใด ขออภัยล่วงหน้ามา ณ ทีนี้ด้วยนะคะ จะพยายามเขียนให้ละเอียดที่สุด 😊🇩🇪

เชิญติดตามอ่านไปพร้อมกันนะคะ  เพื่อความง่าย ขอตั้งชื่อเป็นตอนๆด้วยเลยนะคะ

1) ฝันของฉันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่

คุณเคยมีฝันไหม?
แล้วฝันคุณใหญ่แค่ไหน....
แล้วคุณพยายามมากพอไหม?

ตอนนี้เราอายุ 28 ปีค่ะ พาทุกคนย้อนเวลากลับไปเมื่อ 9 ปีที่แล้ว ช่วงสมัยอยู่ปี 1 ขอเล่าประวัติคร่าวๆของตัวเองนะคะ 
ตัวเราเองเป็นลูกหลานคนจีน ที่ผูกพันธ์กับจีนมาตั้งแต่จำความได้ และเนื่องด้วยว่าที่บ้านทำธุรกิจเกี่ยวกับจีน ดังนั้นโดนบังคับให้เรียนภาษาจีนตั้งแต่เริ่มพูดได้ ทุกปิดเทอมจะไปอยู่จีน ไปเยี่ยมญาติที่จีนบ้าง รวมถึงการแข่งขันทางด้านภาษาจีนต่างๆ พูดง่ายๆที่เพื่อนๆชอบแซว คือถ้ามีเรื่องเกี่ยวกับภาษาจีน ให้มองหน้าเรา มันเป็นอย่างงั้นจริงๆ 5555555555 ย้อนเวลากลับไปช่วงนั้น บอกเลยว่าทุกๆอย่างเหมือนโดนปูทางไว้ค่ะ ว่า พูดจีนได้ ต้องเรียนเอกภาษาจีน แล้วเวลาเรียนต่อก็ต้องเรียนต่อที่ประเทศจีนเป็นหลัก ชีวิตเป็นอย่างงี้มาตลอด จนสุดท้ายจำได้ว่าตอนสอบเข้ามหาลัย ตอนแรกเราตั้งใจว่าจะเรียนเอกภาษาอังกฤษ แต่สุดท้ายก็ยังลงเอยที่ภาษาจีนอยู่ดี  แม้จะผูกพันธ์กับจีนมานาน แต่จะบอกเลยว่า เราไม่เคยมองเห็นภาพตัวเองใส่ชุดครุยของจีนเลยแม้แต่ครั้งเดียว....

เราต้องบอกก่อนว่าตอนมัธยม เราเรียนสายวิทย์นะคะ แต่คะแนนค่อนข้างเทมาศิลป์ คือชอบสังคม ภาษาอังกฤษ และมี additional เป็นตัวภาษาจีนค่ะ 
เราเองเรียนไม่เก่งนะ คือเกรดเฉลี่ยสมัยมัธยมและมหาวิทยาลัยอยู่ประมาณ 3.00 - 3.20 ค่ะ

ชีวิตเราวนลูปมาตลอด คืออะไรก็ตามแต่ต้องอิงจีน จนวันนึงพอขึ้นปี 1 เราเกิดมีความฝันค่ะ จู่ๆก็เบื่อภาษาจีนมาก ใช้คำว่ามากเลยนะ (อนึ่งคือไม่ได้ว่าตัวภาษามันไม่ดี แต่เป็นเพราะว่าเราอยู่กับมันนานเกินไป) บวกกับตัวเราเองชอบเรียนภาษาต่างประเทศ เลยมีแพลนว่า อยากจะเรียนภาษาต่างประเทศภาษาใหม่สักภาษา ตอนนั้นในหัวเรามีอยู่ทั้งหมด 2 ภาษา คือฝรั่งเศส  เยอรมัน จริงๆใจตัวเองอยากไปทางฝรั่งเศสมาก แต่พอมานั่งปรึกษาครอบครัว เรื่องการเรียนภาษาใหม่ ทุกคนเทไปที่เยอรมัน เนื่องด้วยเศรษฐกิจเป็นหลัก เยอรมันถือว่ามีพื้นฐานเศรษฐกิจที่ดีและมั่นคงมาก ดังนั้นการที่เราจะพูดภาษาเยอรมันได้มันจะมีประโยชน์ในอนาคต รวมถึงมาตรฐานการศึกษาของประเทศเขาที่ค่อนข้างสูง รวมถึงค่าเรียนที่ไม่แพงนัก อีกทั้งเรายังมีฝันที่อยากจะไปเที่ยวยุโรปด้วยค่ะ ดังนั้นวิธีการเดียวที่จะทำให้เราเที่ยวได้รอบๆ คือเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในนั้น 5555 (ความคิดของเด็กเมื่อตอนนั้น) และสุดท้ายและท้ายสุดของทั้งหมดทั้งมวล เราเลยเลือกเรียนภาษาเยอรมัน 

สำหรับเราการเรียนภาษาเยอรมันค่อนข้างเปิดโลกมาก เนื่องจากตัวเองอยู่เอเชียมาตลอด ตอนแรกกะเรียนเยอรมันขำๆไปจริงๆนะ แก้เบื่อ ผนวกกับตอนนั้นที่มหาลัยมีให้เลือกวิชาโท ซึ่งตัวเราตอนแรกตั้งใจจะเรียนภาษาเยอรมันเป็นวิชาโท แต่สุดท้ายคือทำไม่ได้ เพราะว่าเวลาไปชนวิชาเอกหมดเลย เลยตัดสินใจออกมาเรียนข้างนอกเอา แล้วก็เปลี่ยนวิชาโทเป็นการตลาด

ชีวิตยังคงดำเนินไปอย่างนี้เรื่อยๆ จนวันนึง อยู่ดีๆก็รู้สึกว่าตัวเองหลงรักการตลาด และอยากเรียนภาษาเยอรมันต่อ
"ปริญญาโทบริหารที่ประเทศเยอรมัน"เลยผุดขึ้นมาในหัว แต่บอกเลยว่า เป็นการเริ่มต้นที่ไม่ค่อยสวยงามเท่าไหร่ เวลาที่ไปพูดให้ใครเขาฟัง โดนเขาหาว่าฝันเฟื่อง ประเด็นแรกคือ ปกติแล้วถ้าเรียนตรีภาษาไหน ปริญญาโทก็ควรจะไปลงภาษานั้น คือเพื่อนรอบข้างเราบอกตรงๆว่าตอนนั้นไม่มีใครสนับสนุนเลย ทุกคนจะตกใจมากเมื่อเราพูด และร้อยละร้อยจะบอกว่า'ยากนะ จะได้หรอ ลองดูๆ' ไม่มีใครที่เห็นด้วยกับฝันครั้งนี้ 

จนตอนแรกบอกเลยว่าตัวเราก็ท้อ มันเลยทำให้เก็บเอาไว้มาตลอด แต่ความโชคดีของเราคือการที่มีแม่ที่คอยสนับสนุนลูกทุกอย่าง และแม่ก็คือคนเดียวในตอนนั้นที่บอกเราว่า 'มีฝัน ก็ไปให้ถึง' ณ วันนั้นบอกเลยว่ามีฝันจริง แต่ชีวิตดูไม่มีทาง มันดูเป็นไปไม่ได้สักอย่าง

เรียนเอกภาษาจีน อยากต่อโทการตลาดที่เยอรมัน 
ภาษาเยอรมันยังเป็นระดับเบบี๋
ภาษาอังกฤษก็งูๆปลาๆ
และอีกอย่างที่ไฮไลท์มาก เยอรมันเป็นประเทศที่ค่อนข้างตรงเป๊ะ กล่าวคือจบปริญญาตรีภาษาจีน ปริญญาโทก็ต้องเป็นแขนงแบบจีนๆ ในเยอรมัน 
ซึ่งนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา บอกเลยว่า เราปักธงในใจของเราไว้แล้ว แม้ยังมองไม่เห็นทางก็ตาม........

หากเปรียบชีวิตเราตอนนั้น เราจะเปรียบเส้นทางที่ตัวเองเดินเหมือนกับการเดินเข้าไปในอุโมงค์มืดๆ อยู่กับความเชื่อว่าต้องมีทางออก ต้องมีแสงสว่าง ไม่รู้ว่าต้องเดินไปไกลแค่ไหน ไม่รู้ว่าต้องเดินอีกนานเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าข้างในจะเจออะไรบ้าง ไม่รู้ว่าตัวเองจะตายข้างในหรือเปล่า  แต่สิ่งนึงเรามีคือความเชื่อ เชื่อว่ามันต้องมีทาง เชื่อว่าเราจะต้องเห็นแสงที่ปลายอุโมงค์

วันนั้นเลยตั้งเป้าหมายให้กับตัวเอง 'ปริญญาโท บริหารที่ประเทศเยอรมัน' แต่ความฝันนี้มีแค่แม่คนเดียวที่รู้  และเราปิดเงียบมาตลอด เพราะว่าเสียงข้างนอกมันดังเกินไป แล้วมันมาบั่นทอนจิตใจตัวเราเอง สุดท้ายเลยตัดสินใจซุ่มเงียบมาเรื่อยๆจนจบปริญญาตรี.......

(เดี๋ยวมาต่อนะคะ)

ตอนที่ 2 RESET : https://pantip.com/topic/40532059
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  ภาษาเยอรมัน เรียนภาษาที่ต่างประเทศ
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่