แม่เป็นคนที่ไม่เคยให้กำลังใจเลยสักอย่าง มีแต่ทับทม พอทำดีก็ทำเป็นปล่อยผ่าน เหมือนไม่มีอะไร พอทำอะไรที่ไม่ถูกใจแม่ แม่ก็จะแสดงอารมณ์ไม่พอใจ ชักสีหน้า ไม่เคยพูดดีๆ ไม่มีเหตุผล เคยสัญญาว่าถ้าเรียนดีขึ้นจะให้รางวัล พอดีขึ้นเขากลับทำเป็นเฉยๆ พอเรียนแย่ก็ด่า ไม่เคยมีแม่แต่กำลังใจ หรือคำชม กับเรา คุยน้ำเสียงอีกอย่าง กับลูกคนอื่นคุยน้ำเสียงอย่างดี ตอนผอมก็บอกว่ากินยาลดน้ำหนักหรอ พออ้วนขึ้น ก็พูดไม่หยุดว่าอ้วนอะไรขนาดนี้ ไปทำอะไรมา กินอะไรอยู่นั่น ตัวใหญ่อย่างกับคิงคอง
คำพูดของเขาเราโดนมาตั้งแต่เราเด็กๆ แม่ไม่เคยใจเย็นกับเราเลย ทุกครั้งที่มีปัญหาเราอยากหนีปัญหาด้วยการฆ่าตัวตายทุกครั้ง แต่เราเป็นห่วงคนแก่ ดลัวเขาจะทำใจไม่ได้ เราอยากจะกินยาให้ตายๆไปเลย ไม่อยากมีลมหายใจ อยู่ไปก็เป็นตัวถ่วงของแม่เปล่าๆ
สำหรับคนอื่นที่คิดว่าเราได้เกิดมาแล้วก็ดีแค่ไหน ดีกว่าคนอื่นที่เขามีปัญหากว่าเรา
แต่เราคิดว่า เราเกิดมาทำไม เกิดมาแล้วต้องเจอเรื่องแบบนี้ที่คนเป็นลูกต้องได้รับหรอ
เราแค่เสียใจ เสียความรู้สึก
ถ้าอยากตายเพราะคำพูดไม่ดีของแม่ผิดมั้ยคะ
คำพูดของเขาเราโดนมาตั้งแต่เราเด็กๆ แม่ไม่เคยใจเย็นกับเราเลย ทุกครั้งที่มีปัญหาเราอยากหนีปัญหาด้วยการฆ่าตัวตายทุกครั้ง แต่เราเป็นห่วงคนแก่ ดลัวเขาจะทำใจไม่ได้ เราอยากจะกินยาให้ตายๆไปเลย ไม่อยากมีลมหายใจ อยู่ไปก็เป็นตัวถ่วงของแม่เปล่าๆ
สำหรับคนอื่นที่คิดว่าเราได้เกิดมาแล้วก็ดีแค่ไหน ดีกว่าคนอื่นที่เขามีปัญหากว่าเรา
แต่เราคิดว่า เราเกิดมาทำไม เกิดมาแล้วต้องเจอเรื่องแบบนี้ที่คนเป็นลูกต้องได้รับหรอ
เราแค่เสียใจ เสียความรู้สึก