หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
เดียวดาย
กระทู้สนทนา
แต่งกลอน
.
อยู่เดียวดายกลางสายลมตรอมตรมจิต
หยุดพินิจในท่ามกลางสายลมหนาว
ทอดสายตาแอบมองฟ้าและหมู่ดาว
กลับปวดร้าวเดียวดายไม่เห็นใคร
คนเดียวเสมอ😔
*กลอนลอกจากอินเทอร์เน็ตค่ะ ไม่ได้คิดเอง*
แก้ไขข้อความเมื่อ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
💖🌜🌟 เดียวดายกลางสายลมชมจันทร์ดาว 🌟🌛💖
@ เดียวดายกลางสายลมชมจันทร์ดาว เหงาเดียวดาย กายอย่าง มิว่างเว้นแอบซ่อนปลีก หลีกเร้น ลำเค็ญยิ่งเดินทอดน่อง ท่องเอื่อย เฉื่อยประวิงคราเหนื่อยพิง ผืนฟ้า ภูผาเคียง รำพึงร้าง ลางเลา เงาแม่หญิงสรรพสิ่ง นิ่ง
สมาชิกหมายเลข 6000048
***อิจฉาดาว***
ดาวลอยเลื่อนเกลื่อนหาวพร่างพราวฟ้าอยากถามดวงดาราว่าเหงาไหมคำตอบคงไม่เหงาหรือเศร้าใด เพราะใครใครต่างสมัครบอกรักดาว ไยจะเหมือนเช่นเราเฝ้าช้ำชอก ไร้คนบอกรักมาคราเหน็บหนาว อยู่เดียวดายนานนับกับเรื่องราวที
สุนันท์ยา
**** คืนหนาว ****
หวนคิดถึง คืนหนึ่ง ซึ่งแสนหวานดอกไม้บาน ขจร ซ้อนลมหนาวท้องฟ้างาม ตระการ คล้ายลานดาวมะลิขาว พร่างฉม บนผมเธอ"คืนงดงาม สดชื่น ค่ำคืนนั้นเราอยู่ใน ห้วงฝัน อันอุ่นเอ่อใจสองดวง รินร่ำ เนาบำเรอครวญพร่ำเ
Broken Pencil
อยู่ดีๆผมก็แต่งกลอนขึ้นมาล่ะ
@ ต้นไผ่เดียวดายต้องลมหนาว ใบร่วงกราวลงพื้นไร้สีสัน เมฆาหุ้มห่อโลกไร้แสงตะวัน หน่ออ่อนพลันเสียดแทงแยงดินโผล่มา เจ้าเกิดมาบนโลกไร้แสงสี เท่าที่มีก็แค่ใบไผ่ทั้งนั้น จะอีกนานแค่ไหนเท่าใดกัน กว่าจ
Soul Master
“เมื่อไร้รัก”
ค่ำคืนที่ดวงดาวพราวพร่างพร้อย เรไรร้อยบรรเลงบทเพลงฝัน ระรินร่ายจำเรียงเสียงจำนรรจ์ เพลินฟังทั้งโศกศัลย์เคล้ารัญจวน เพียงเดียวดายซานซมกลางลมหนาว เหม่อมองดาวเลือนลับไม่กลับหวน น้ำตารินหลั่งแต้มสองแก้ม
สุนันยา
กลอนที่ไร้ชื่อ
เมื่อค่ำคืน ยืนเดียวดาย ในสายลม จันทร์สวยสม กลมสว่าง กระจ่างจ้า ไร้สรรพเสียง สิ่งใด ให้ยินพา มีเพียงหมู่ มวลดารา มาล้อมเดือน เมฆาเคลื่อน เลื่อนลอย คล้อยผ่านไป ความในใจ ข้างในนี้ มิเคยเหมือน ยังคงนิ่ง
ศรเขียว
วิชชุมมาลาฉันท์8
ช่วยตรวจสอบความถูกต้องของกลอนวิชชุมมาลาฉันท์8บทนี้ให้หน่อยค่ะพึ่งแต่งเป็นครั้งแรก ขอเชิญชวนท่าน เข้ามาเยี่ยมชม ทุกผู้ทุกคน แวะเที่ยวเชียงดาว หยุดรถข้างทาง ท่ามกลางลมหนาว เมฆหมอกสีขาว อันหน้าหลง
สมาชิกหมายเลข 7017178
...* * รอ * * ...
ใครหรือนั่นปล่อยฉันรอพอศอเปลี่ยน คิดวนเวียนรุมเร้าเอาไม่อยู่ จิตมันตกอกระกำช้ำน่าดู คนขาดคู่อยู่ไฉนไยละเลย ใจลอยล่องลดเลี้ยวเที่ยวตามหา หลบสายตาอื่นมองต้องทำเฉย กลัวมันฟ้องความเศร้าร้าวอกเอย ครวญภิเป
คุณแม่ใจดี
**** เพลิดเพลินเริงร่า ****
เพลิด หลงใหลในบริบทธรรมชาติเพลิน สังวาสทิวทัศน์สัมผัสฟ้ากว้างเริง ภิรมย์ปรีดิ์เปรมเกษมท่ามกลางร่า สล้างสลวยรุ่มรวยกลิ่นอาย"เพลิดเพลินเริงร่า ในหน
เฒ่ายาจก
สงสัยในแสงดาว
ล้มตัวนั่ง .. หันหลังให้เสาไฟในค่ำคืนที่เหน็บหนาวเป็นอีกครั้ง .. ที่สังเวยหัวใจให้แก่กลลวงแห่งดวงดาว ผูกพันธนาด้วยความหวังถูกกักขังด้วยมายาอันปวดร้าวหลงสู่ห้วงฝันอันละไมตื่นจีงรู้ว่าไกลเกินกว่าจริง ซา
Werzik
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
เดียวดาย
อยู่เดียวดายกลางสายลมตรอมตรมจิต
หยุดพินิจในท่ามกลางสายลมหนาว
ทอดสายตาแอบมองฟ้าและหมู่ดาว
กลับปวดร้าวเดียวดายไม่เห็นใคร
คนเดียวเสมอ😔
*กลอนลอกจากอินเทอร์เน็ตค่ะ ไม่ได้คิดเอง*