▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
-
หน้าแรก
- คอมมูนิตี้
- {name} {description}
- กิจกรรม
- แลกพอยต์
- อื่นๆ
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
อยู่ดีๆผมก็แต่งกลอนขึ้นมาล่ะ
ต้นไผ่เดียวดายต้องลมหนาว
ใบร่วงกราวลงพื้นไร้สีสัน
เมฆาหุ้มห่อโลกไร้แสงตะวัน
หน่ออ่อนพลันเสียดแทงแยงดินโผล่มา
เจ้าเกิดมาบนโลกไร้แสงสี
เท่าที่มีก็แค่ใบไผ่ทั้งนั้น
จะอีกนานแค่ไหนเท่าใดกัน
กว่าจะผ่านกาลเวลาให้เติบโต
อากาศหนาวและเหน็บพัดมาซู่
ต้นหน่อผู้ทรนงยืนค้ำฟ้า
ในสักวันจักพิชิตโลกโลกา
และขึ้นมาเป็นต้นไผ่ให้ระบือ
#
- กลอนเสรี
- แสร้งว่ากลอนแปด