《ลมหายใจของโลก》

- เช้าวันหนึ่ง อากาศเย็นบางเบาไหลผ่านหน้าต่าง
- พัดม่านสีขาวให้ไหวเหมือนคลื่นเล็ก ๆ
- ฉันยืนอยู่ตรงนั้น สูดลมหายใจลึก
- เหมือนได้รับของขวัญที่มองไม่เห็น
- อากาศไม่มีสี ไม่มีรูปร่าง
- แต่กลับโอบกอดทุกชีวิตไว้เงียบ ๆ
- มันเป็นเสียงกระซิบของสายลม
- เป็นกลิ่นฝนที่ลอยมาก่อนเม็ดแรกจะตกถึงพื้น
- ยามแดดแรง อากาศร้อนระอุ
- ทำให้ถนนสั่นไหวเหมือนภาพลวงตา
- ยามฝนมา อากาศชุ่มชื้น
- อบอวลด้วยกลิ่นดินที่หัวใจจดจำได้เสมอ
- บางคืน อากาศหนาวเย็น
- ดาวบนฟ้าดูชัดเจนกว่าทุกวัน
- เหมือนฟ้ากำลังเปิดม่าน
- ให้เราเห็นความกว้างใหญ่ของจักรวาล
- อากาศเปลี่ยนไปทุกวัน
- แต่ก็อยู่กับเราเสมอ
- เหมือนความรู้สึกในใจ
- ที่บางครั้งอบอุ่น บางครั้งเหน็บหนาว
- แต่ล้วนทำให้เรารู้ว่า…เรายังมีชีวิตอยู่
- เพียงลมหายใจหนึ่งครั้ง
- ก็เพียงพอจะบอกว่า โลกยังหมุน
- และอากาศ…ยังคงเล่าเรื่องของมันต่อไป

(ขอบคุณที่อ่านจนจบนะค้าบ)