รู้สึกเหมือนเป็นขอแถม ในชีวิตของคนอื่น เป็นอาการทางจิตไหม?

รู้สึกว่าตัวเองไม่มีตัวตนเลย จะอยู่ที่ไหนก็เหมือนเป็นแค่ตัวเสริม เวลาที่คนอื่นเหงา แต่ตัวเราไม่เคยมีใครที่คิดว่าเราสำคัญกับเขาเลย แม้แต่เพื่อนก็เหมือนเพื่อนชั่วคราวที่มาแค่เวลาที่มันไม่มีใคร แฟนก็ไม่ค่อยใส่ใจความรู้สึกเรา เหมือนเราจะอยู่หรือไม่อยู่ ก็ไม่ต่างกัน

ผมเป็นประเภทที่ อยู่คนเดียวไม่ได้ครับ ถ้าผมรู้สึกว่า จะมีหรือไม่มีตัวเราก็ได้ ผมก็พร้อมจะหายไปทุกเมื่อเลย ชอบที่ได้แบ่งปันชีวิตกับใครสักคน ชอบที่คนอื่นเห็นคุณค่าในตัวเรา จนบางทีก็โดนหลอกขอเงินไปหลายทีแบบโง่ๆ แต่เราก็ให้ เพราะเราคิดว่า เราจะได้สำคัญกับอีกฝ่าย

ผมวิตกกังวลมากๆครับเวลาต้องอยู่คนเดียว เหมือนโลกมันไม่มีอะไรคอยชี้นำทาง เหมือนต้องเดินอยู่ในป่ามืดๆโดยไม่มีไฟฉาย ไร้ซึ่งแสงจันทร์ มันมืดบอดมากครับ

ผมอยากถามเพื่อนๆว่า คิดว่านี่เป็นอาการทางจิตอย่างนึงหรือเปล่าครับ หรือผมแค่เหงาไปเอง เพ้อไปเองคนเดียว ขอบคุณคนที่ตอบไว้ล่วงหน้านะครับ

ปล.ไม่ต้องพูดถึงครอบครัวพ่อแม่พี่น้องนะครับ พ่อแม่ผมตายหมดแล้วพี่น้องก็ไม่มีครับ ถูกเลี้ยงมาด้วยตายายที่ไม่ได้สนใจอะไร ปล่อยให้อยู่ด้วยตัวเอง จนผมเป็นแบบนี้นี่แหละครับ