[ระบายเฉยๆ] จู่ๆก็ร้องไห้แบบไม่มีเหตุผล

.

คือว่าเราคบกับแฟนมา4ปีมีแบบทะเลาะกันบ้าง เคยเลิกกันไปครั้งหนึ่งเลิกกันไม่นานก็กลับมาคบใหม่ทุกอย่างก็โอเคขึ้นแต่ก็มีทะเลาะกันบ้าง จนเขาเข้ามหาลัยเราก็เริ่มติดต่อกันน้อยลงด้วยที่เขามีกิจกรรมเยอะ ส่วนเรา

เราเป็นเกย์ บอกก่อนเดี๋ยวไม่สบายใจ หาเมทเรายังไม่มีห้องนะ เราเรียนม รังสิต หาเมท ม. กรุงเทพ หรือ ม. รังสิตก็ได้ เเต่ถ้าได้รังสิตก็ดี เราสะดวกอยู่ทั้งรังสิตเเละกรุงเทพ เอาตรงๆคือหาคนหารค่าหอเพราะใช้ค่า

เรามาเรียนอยู่หอคนเดียวมันเป็นอะไรที่เงียบเหงามากแต่ก่อนก็ยังได้เจอพ่อแม่ทุกวันพอมาอยู่หอไม่เจอใครเลยมันยิ่งเครียด เครียดกว่านั้นคือเรื่องเงินใช้ แต่ก่อนแม่ก็ซื้อของมาไว้ให้กิน แต่ตอนนี้ต้องหาเองหมดเล

สวัสดีค่ะ ตอนนี้หนูขึ้นปี1 ต้องมาเรียนมหาลัยต่างจังหวัดค่ะ วันแรกที่มาถึงหอ มองหน้าแม่ตลอดเลยเพราะรู้สึกโหวงๆใจว่าจะต้องห่างกับแม่แล้วจริงๆหรอ แต่พอสุดท้ายครอบครัวที่มาส่งที่หอกลับไปแล้ว หนูก็อยู่ได้ค

ดิฉันเป็นคนค่อนข้างขี้น้อยใจ แต่ภายนอกเป้นคนเฉยๆนิ่งๆ คนที่ไม่รู้จักมักจะคิดว่าหยิ่ง ช่วงนี้มีเรื่องให้คิดหลายๆเรื่อง เวลาเครียดแล้วรู้สึกเหมือนเราพูดอะไรกับใครไม่ได้ ไม่รู้จะไปปรึกษาใคร ไม่มีใครเข้าใ

ผมขอระบายและขอคำปรึกษาหน่อยนะครับ คือเรื่องมีอยู่ว่า..ผมกับเพื่อนสี่คนย้ายมาอยู่หอเดียวกันห้องเดียวกัน เป็นห้องใหญ่ครับมีสองส่วน สี่คนยังดูโล่งไปสำหรับห้องนี้ มีเตียงนอนสองเตียง แบ่งนอนเตียงละสองคน แต

เรากับรูมเมทอยู่กันมา ปีกว่าๆแล้วค่ะ ช่วงแรกที่อยู่ด้วยกัน เขาชอบพาเพื่อนมานอนที่หอบ่อยมาก แต่เป็นเพื่อนผู้หญิง เราเลยไม่ได้ว่าอะไรแต่พอเราบอกว่าไม่ค่อยชอบ ก็หยุดพาเพื่อนมานานๆทีถึงมาสักครั้ง เช่น ทำร

ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นไหม แต่เรารู้สึกว่าบางวันชีวิตมันก็เล่นใหญ่เกินไปกับเรื่องเล็กๆ อย่างวันนี้คือหิวข้าวมาก แบบหิวจนคิดอะไรไม่ออกแล้ว เลยตั้งใจว่าจะออกไปหาอะไรกินง่ายๆ จบๆ ไป เริ่มจากเดินออกจากบ้าน

สวัสดีครับ ผมตั้งกระทู้นี่เพื่อ มาระบาย เฉยๆครับ คือไม่สามารถ คุยกับใครได้เลย ทุกวันนี้ มีครอบครัว มีลูก1 คน แต่อยู่กันเหมือนไม่ใช้ครอบครัว ผมทำงาน แต่เช้า ต้องรีบตื่น เช้า จัดของ ทำอาหาร พาลูกอาบน้ำ