หนูตายอยู่ใต้เตียง

"..."

"..."

"แล้วไงต่อวะ"

"ก็เนี่ย จบแล้ว ไผ่สีดำมันไม่มีไง"

"อะไรของมึ-วะ ไผ่สีดำไม่มี แล้วไง มันน่ากลัวตรงไหน มึ-ไปอยู่กับผีผ้าขาวม้าของไอ้เคนเลย  ผีห่-อะไรวะ หมาคลุมผ้าขาวม้าวิ่ง"

"กูตั้งใจเล่าแล้วนะเว่ย"

"แม่-  อากาศร้อนๆ กูชวนเล่าเรื่องผีให้ขนลุก ฟังเรื่องพวกมึ-แล้ว ทำไมคันตีนอย่างนี้วะ"

"ไอ้โก้เลยมึ-  กูกับไอ้ป๋องเล่า  มึ-เอาแต่หัวเราะหึๆ  มีเรื่องเด็ด มึ-เล่ามาเลยดีกว่า"

"อือ ไอ้สัน มึ-จำวันที่กูย้ายมาอยู่กับมึ-ได้มั้ย"

"มีอะไรวะ"

"ที่หอกู ก่อนหน้านั้น แม่- ก็เหม็นมาหลายวันแล้ว  แต่วันนั้นน่ะ ตอนบ่ายสาม กูออกจากห้องมาเจอ.."

"เจอผีใช่มั้ย"

"อีเด็กเสิร์ฟที่อยู่ข้างห้องกู ยืนอยู่หน้าห้องมัน พอมันเห็นกูเดินออกมา มันก็พูดกับกูว่า พี่ๆ ได้กลิ่นเหม็นๆมั้ย  กูก็บอก เออ ได้กลิ่น 
มันก็บอก กลิ่นมาจากห้องหนูเองพี่  หนูตายอยู่ใต้เตียง พี่ช่วยเอาออกมาให้หน่อย  กูก็เห็นเด็กมันกลัวหนู ปล่อยให้หนูตายส่งกลิ่นยังงั้น 
กูก็กลับเข้าห้อง มาเอาไม้กวาดกับถุงพลาสติก  แล้วพอเปิดประตูเข้าห้องมัน กูก็เจอ..."

"เจอผีใช่มั้ย"

"ไอ้เชี่ยป๋อง มึ-จะคอยกวนตีนทำไมวะ อมไผ่สีดำของมึ-ไว้ แล้วนั่งเงียบๆไปเลย  ไอ้โก้ มึ-เข้าห้องมันแล้วไงต่อ"

"ยังไม่ได้เข้า พอเปิดประตูกูก็เจอกลิ่นเหม็นโคตร  กูเลยต้องกลับไปหาผ้ามาปิดจมูก แล้วค่อยเข้าไปในห้องมัน อีเด็กนั่นก็บอก หนูตายอยู่ใต้เตียง 
พี่ช่วยเอาออกมาให้หน่อย  ตัวมันยังยอมไม่เข้ามาในห้องเลย  เตียงมันก็อยู่ในสุดมุมห้องโน่น กูก็อุดจมูกถือไม้กวาดเข้าไป แล้วพอกูก้มดูใต้เตียง"

"เจอผีใช่มั้ย"

"ไอ้เชี่ยป๋อง" 

"กูเจออีเด็กนั่นนอนอยู่ตรงนั้น"

"........."

"กูวิ่งไปบอกเจ้าของหอ แล้วก็เก็บของ ย้ายมาอยู่กับมึ-นี่แหละ กูไม่กล้ากลับไปอีกเลย"

"........."

..........................................................................................................................................................................................
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่