เราเป็นเด็กที่ไม่ได้เรื่อง แม่ไม่รัก

สวัสดีค่ะ เรายังเด็ก น่าจะโตแล้วแหละ อายุแค่14ปี แล้วเรียนวันเว้นวัน แล้ววันนี้เราไม่ได้ไปเรียนเพราะตื่นไม่ไหว ใช่ค่ะ เราติดเกม นอนดึก แต่ที่นอนดึกไม่ใช่เพราะเราเล่นแต่เกมนะคะ เรานอนไม่ได้ คือพอมันจะนอนใช่มั้ยคะ ตามันจะค้าง ตัวจะขยับตลอดเวลามันไม่ไหว แล้วแม่เรากับพ่อเลิกกันค่ะ แม่เรามีแฟนใหม่ คบมาได้หลายปีแล้ว เราเข้าใจ แต่ปีที่แล้วแม่เราเอาชู้เข้ามานอนบ้าน แล้วไล่แฟนแม่ให้ไปนอนที่อื่น แฟนแม่น่าจะไม่รู้ คือเราไม่กล้าพูดไรมาก เดี๋ยวแม่ฆ่าเราค่ะ😊 เข้าเหตุการณ์เลยนะคะ คือเราทำงานบ้านไม่เป็น ทำได้แค่บางอย่าง เราทำกับข้าวไม่เป็นซักผ้าไม่เป็นรีดผ้าไม่เป็น ทำได้แค่ล้างจานกรอกน้ำตากผ้าเก็บผ้า แล้วพอวันนี้เราตื่นไม่ไหวใช่มั้ยคะ แม่เราบอกเรามันเด็ก เ*ี้ย ค่ะเราตกใจแต่เราชินแล้วแม่เราด่าแบบนี้ประจำแต่ครั้งนี้แม่จะให้เราลาออกแล้วอยู่แต่บ้านมือถือไม่ให้เล่นทำไรก็ทำแล้วบอกไม่เคยช่วยการบ้านเราก็บอกกลับไปว่า ทำไมแม่ไม่สอน แม่ตอบกลับมาว่า ก็ไม่เคยสนใจไง เราแบบไม่สนใจตรงไหนอ่ะ? เราขอให้แม่สอนตั้งแต่เราอยู่ป.4แล้วอ่ะ ไม่มีใครสนใจทุกวันนี้อยู่แต่ในห้องคุยกับเพื่อน ทุกวันนี้เหมือนมีแม่ไว้ประดับเหมือนให้แค่ที่อยู่อาศัยการกิน แต่ความเป็นก็ไม่ทำเท่าไร ไม่ได้หมายถึงแม่ไม่ทำเลยนะคะ เราว่าเรามันแย่มากๆ เราอยากตายค่ะ😊 เราแค่มาระบายเฉยๆ พิมพ์ไม่รู้เรื่องต้องขอโทษด้วยนะคะ วันนี้อาจเป็นวันสุดท้ายแล้ว😅