พระโสดาบันละองค์ธรรมอะไรได้บ้าง

ซึ่งเรียกบุคคลนั้นว่า ผู้เป็นโสดาบัน ... เมื่อบุคคลนั้นเป็นอย่างไร ? จึงอาจเพื่อจะละสังโยชน์เบื้องต่ำ 3 ประการได้ ซึ่งมีสักกายทิฏฐิเป็นต้น

ขออธิบายแบบภาษาคนง่ายๆแบบกระชับ สิ่งที่เราเรียกมันว่าองค์ธรรมในปฏิจจ์ ที่แท้มันก็คือคุณสมบัติหรืออิทธิพลของปฏิจจ์ ความสามารถต่างๆอาทิเช่น สังขาร วิญญาน นามรูปฯบลาๆๆ เหล่านี้ล้วนเป็นคุณสมบัติของปฏิจจ

ไม่น่าเชื่อมีคนเข้าใจและตีความว่าธัมมวิจัยยะคือค้นสาเหตุของทุกข์แล้ววิชชาคือเอาคือเอาความจริงอุบายมาสอนใจปล่อยวางด้วยเหรอครับบอกว่าสติปัฏฐาน4กำหนดรู้สภาวะไม่พอหรือไม่จำเป็นแค่มีธรรมวิจัยยะค้นหาสาเหตุม

วิตก คือ การที่จิตยกขึ้นไปสู่อารมณ์ เหมือนการตั้งต้นเอาจิตไปจับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เป็นความตรึก ความดำริ หรือการเอาจิตไปวางไว้กับอารมณ์นั้นอย่างตั้งใจ วิจาร คือ การที่จิตอยู่กับอารมณ์นั้นต่อเนื่อง เป็นกา

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติคือมีคำสอนบางสำนักเหมือนจะสอนว่าให้พิจารณากายอสุภะจนบรรลุถึงอนาคามีค่อยพิจารณาจิตมันทำแบบนั้นได้จริงเหรอครับเขาให้ทำพร้อมกันนี่ตามหลักคำสอนในศาสนาพุทธทั่วไปเขาให้พิจาร

เมื่มีเจตนาเมื่อไร ตัวตนก็เกิดขึ้นเมื่อนั้น แล้วจะภาวนาอย่างไร จึงจะให้ตัวตนเกิดน้อยที่สุด

มีคนบางคนบอกว่าการเจริญสติสัมปชัญญะรู้เฉยๆผิดต้องหาความจริงอุบายมาพิจารณาสอนจิตด้วยแต่ทำไมพระพุทธเจ้าถึงบอกว่าสักแต่รู้ล่ะจริงๆทำยังไงก็ไม่ผิดนะในสติปัฏฐาน4 หมวดขันธบรรพหรือขันธ์5ที่เป็นขั้นวิปัสสนาพร

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ************* จิตมีอารมณ์เป็นหนึ่งเกิดกับสมาธิระดับได้บ้างครับ?

เมื่อถึง ธรรมในธรรม อันเป็นธรรมเบื้องปลายในสติปัฏฐาน จิตจะเคลื่อนไปอย่างอิสระ แต่รู้ทันว่าจิตเคลื่อนไปทิศทางใด เป็นการไหลหมุนวนไปในทั่วทั้ง กายทั้งภายในภายนอก ทั่วรูปทั่วนาม ดั่งการไหลหมุนเวียนของกระ