สวัสดีครับทุกท่าน กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของผมเลยก็ว่าได้หากมีเหตุผิดพลาดประการใดก็ขออภัย ณ ที่นี้ด้วยครับ
เริ่มเลยนะครับ...ผมทราบดีครับว่าเราไม่ควรต่อว่าหรือนิยามพ่อกับแม่ว่าเป็น ignorance แต่พฤติกรรมของท่านทั้งสองที่ผมได้สัมผัสได้และรับรู้มาตลอดมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ตัวผมเองไม่สามารถจะแนะนำอะไรก็ตามในสิ่งที่รู้มาว่ามันไม่ถูกต้องหรือการจะแก้ไขสิ่งที่พวกเขาทำแล้วมันไม่เป็นไปตามหลักที่มันควรเป็นได้เลย เช่น พ่อของผมเวลาเป็นหวัดไม่สบายมักจะชอบแก้ปัญหาด้วยการกินผักฉุน(พวกต้นหอม, หอมหัวใหญ่) หรือไม่ก็กินน้ำอัดลม เพราะเขาเชื่อว่าพวกผักฉุนทั้งหลายจะทำให้จมูกโล่งหรือความซ่าของน้ำอัดลมจะไปทำลายเชื้อที่อยู่ในร่างกาย พอผมไปเตือนว่ามันไม่ถูกหลักการเราควรกินยาหรือไปหาหมอท่านก็จะแสดงความไม่พอใจและมักต่อว่าผม "ทำไมเป็นลูกชอบสั่งสอนพ่อแม่" หรือ "พ่อแม่อาบน้ำร้อนมาก่อน" ถ้าอารมณ์เสียหน่อยก็ลงท้ายด้วยการด่าทอผมเป็นคำหยาบคาย เป็นต้น (มีอีกหลายเรื่องในทำนองเดียวกัน) จนเมื่อ ณ เวลานี้ที่ โคโรน่าไวรัสระบาด ผมเองก็พยามบอกพวกท่านแล้วว่าเราควรที่จะล้างมือให้สะอาดบ่อยๆ เวลารับประทานอาหารก็ควรทานแยกของใครของมัน หรือแม้กระทั่งการใส่หน้ากากก็เป็นสิ่งที่ควรทำเมื่อต้องไปสถานที่คนพลุกพล่าน กลับกลายเป็นว่าพวกท่านทั้งสองก็ไม่ยอมรับสิ่งที่ผมบอก การล้างมือก็ล้างน้ำเปล่าแล้วบอกว่าสะอาดแล้ว เวลารับประทานอาหารก็มักจะทำอาหารเป็นแกงหรือน้ำแกงเพื่อทานร่วมกันพอไม่ทานด้วยก็ไม่พอใจบอกผมว่า "ถ้าคนมันจะติดมันก็ติดไปแล้ว" คำถามของผมคือ ผมควรมีวิธีแนะนำหรือรับมืออย่างไรดีครับ? เพราะผมมองเห็นว่าโคโรน่าไวรัสไม่ใช่เรื่องของตัวผมคนเดียวหรือครอบครัวผมคนเดียวแต่มันต้องมีส่วนรับผิดชอบต่อสังคมด้วย
ปล1. ครอบครัวผมเป็นครอบครัวคนจีน ในความรู้สึกผมคือพ่อกับแม่มีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก ส่วนเวลาอธิบายพ่อกับแม่ผมก็บอกด้วยน้ำเสียงปกติเนี่ยแหละครับไม่มีการโวยวายแต่อย่างใดนะครับ
ปล.2 ขอบคุณทุกความเห็นล่วงหน้าครับ...ผมจะนำไปปรับใช้และพยามแก้ไขดูครับ
ทำอย่างไรดีครับพ่อแม่เป็น ignorance?
เริ่มเลยนะครับ...ผมทราบดีครับว่าเราไม่ควรต่อว่าหรือนิยามพ่อกับแม่ว่าเป็น ignorance แต่พฤติกรรมของท่านทั้งสองที่ผมได้สัมผัสได้และรับรู้มาตลอดมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ตัวผมเองไม่สามารถจะแนะนำอะไรก็ตามในสิ่งที่รู้มาว่ามันไม่ถูกต้องหรือการจะแก้ไขสิ่งที่พวกเขาทำแล้วมันไม่เป็นไปตามหลักที่มันควรเป็นได้เลย เช่น พ่อของผมเวลาเป็นหวัดไม่สบายมักจะชอบแก้ปัญหาด้วยการกินผักฉุน(พวกต้นหอม, หอมหัวใหญ่) หรือไม่ก็กินน้ำอัดลม เพราะเขาเชื่อว่าพวกผักฉุนทั้งหลายจะทำให้จมูกโล่งหรือความซ่าของน้ำอัดลมจะไปทำลายเชื้อที่อยู่ในร่างกาย พอผมไปเตือนว่ามันไม่ถูกหลักการเราควรกินยาหรือไปหาหมอท่านก็จะแสดงความไม่พอใจและมักต่อว่าผม "ทำไมเป็นลูกชอบสั่งสอนพ่อแม่" หรือ "พ่อแม่อาบน้ำร้อนมาก่อน" ถ้าอารมณ์เสียหน่อยก็ลงท้ายด้วยการด่าทอผมเป็นคำหยาบคาย เป็นต้น (มีอีกหลายเรื่องในทำนองเดียวกัน) จนเมื่อ ณ เวลานี้ที่ โคโรน่าไวรัสระบาด ผมเองก็พยามบอกพวกท่านแล้วว่าเราควรที่จะล้างมือให้สะอาดบ่อยๆ เวลารับประทานอาหารก็ควรทานแยกของใครของมัน หรือแม้กระทั่งการใส่หน้ากากก็เป็นสิ่งที่ควรทำเมื่อต้องไปสถานที่คนพลุกพล่าน กลับกลายเป็นว่าพวกท่านทั้งสองก็ไม่ยอมรับสิ่งที่ผมบอก การล้างมือก็ล้างน้ำเปล่าแล้วบอกว่าสะอาดแล้ว เวลารับประทานอาหารก็มักจะทำอาหารเป็นแกงหรือน้ำแกงเพื่อทานร่วมกันพอไม่ทานด้วยก็ไม่พอใจบอกผมว่า "ถ้าคนมันจะติดมันก็ติดไปแล้ว" คำถามของผมคือ ผมควรมีวิธีแนะนำหรือรับมืออย่างไรดีครับ? เพราะผมมองเห็นว่าโคโรน่าไวรัสไม่ใช่เรื่องของตัวผมคนเดียวหรือครอบครัวผมคนเดียวแต่มันต้องมีส่วนรับผิดชอบต่อสังคมด้วย
ปล1. ครอบครัวผมเป็นครอบครัวคนจีน ในความรู้สึกผมคือพ่อกับแม่มีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก ส่วนเวลาอธิบายพ่อกับแม่ผมก็บอกด้วยน้ำเสียงปกติเนี่ยแหละครับไม่มีการโวยวายแต่อย่างใดนะครับ
ปล.2 ขอบคุณทุกความเห็นล่วงหน้าครับ...ผมจะนำไปปรับใช้และพยามแก้ไขดูครับ