บุคลิกของผมเป็นแบบนี้เรียกว่าอะไรครับ

ฝึกเดินบ่อยๆ เพื่อบุคลิกที่ดี และ เลิกเกาตัวเองเวลาคัน เพื่อดูน่าเชื่อถือ

…ไม่รู้ใครเป็นเหมือนผมไหม บางวันออกจากบ้าน ไม่ได้เจอเรื่องใหญ่โตอะไร แต่กลับรู้สึกเหนื่อยใจกับพฤติกรรมเล็กๆของคนรอบตัวมากกว่า เช่น เสียงโทรศัพท์ดังลั่นบนรถไฟฟ้า เปิดคลิปเสียงดังในร้านกาแฟ ต่อแถ

ช่วงนี้เริ่มรู้สึกตัวว่า เมื่อเราไปอยู่ที่ต่างๆ กับคนที่ต่างกันเราจะเริ่มมีลักษณะนิสัย การเเสดงออกต่างกันมาก เช่น เมื่ออยู่อีกที่นึง ก็กลายเป็นคนที่เงียบขรึม คิดมาก เย็นชา หน้านิ่ง พออยู่อีกที่กับอีกค

เดิมทีเราเป็นคนที่ค่อนข้างคิดมากกังวัลอยู่แล้วค่ะ แต่ถ้าเป็นช่วงฟ้าสว่างความกังวลมันจะไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่พอตกกลางคืนเหมือนสมองมันสะกดจิตตัวเองจิตตกเครียด คิดมาก กังวลหลายๆ อย่าง พยายามข่มตาให้หลับมันก

เวลามีอะไรที่ไม่ดีเข้ามาจะเครียด คิดมาก นอนไม่หลับ กระสับกระส่าย เลยอยากรู้วิธีคิดของคนอื่นๆบ้างว่าเวลามีเรื่องแย่ๆความรู้สึกแย่ๆเข้ามา มีวิธีจัดการกับความคิด ความรู้สึกของตัวเองกันอย่างไงบ้าง

ตอนนี้เรารู้สึกเหนื่อยท้อมากๆ ไม่อยากอยู่บนโลกนี้แล้ว ไม่มีอะไรดีเลยซักอย่าง มีเพื่อนก็เหมือนไม่มี มีแม่ที่เป็นครอบครัวคนเดียวก็ปรึกษาไม่ได้ เรารู้สึกสงสารแม่ ที่ต้องแบกรับภาระทุกอย่าง  เราท้อมาก

ไม่รู้สาเหตูเลยคะหรือเป็นความวิตกกังวลเพราะเราเป็นคนคิดมากคิดไม่หยุดบางครั้งก็นอนไม่หลับแต่ก็พยายามนอนจนหลับคะ