ได้นั่งคุยกับกลุ่มเพื่อน แล้วมีประโยคสะดุดหู
"ถ้าโลกไม่เปลี่ยน เรานั่นแหละที่ต้องเปลี่ยนตัวเอง"
ฟังดูก็เป็น Positive Thinking แต่พอมาลองวิเคราะห์ในมุมมองการใช้ชีวิตและสิทธิทางสังคมของผู้หญิง มันแอบมีความขมขื่นซ่อนอยู่เหมือนกัน
ในเรื่องความปลอดภัยที่ต้อง ดูแลตัวเอง แทนที่จะเป็น สิทธิขั้นพื้นฐาน
เราถูกสอนมาตลอดว่า อย่ากลับบ้านดึกนะ อย่าแต่งตัวโป๊นะ เดินในที่เปลี่ยวต้องระวัง... นี่คือการ เปลี่ยนตัวเอง เพื่อความปลอดภัย แต่ในมุมมองสิทธิทางสังคม ทำไมเราถึงไม่สามารถเรียกร้องให้ทางเดินสว่างขึ้น หรือทำให้สังคมปลอดภัยพอที่เราจะเป็นตัวของตัวเองได้
หรือผู้หญิงต้อง ปรับบุคลิก ให้ดูแข็งกร้าวขึ้น หรือต้องทำงานหนักกว่าผู้ชายเพื่อให้ได้รับการยอมรับในระดับบริหาร เราต้องเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นคนอีกแบบเพื่อให้เข้ากับระบบ แทนที่องค์กรจะเปลี่ยนโครงสร้างให้มีความเท่าเทียม
อีกเรื่องคือ มาตรฐานความงาม คำว่า ต้องสวยถึงจะได้รับโอกาส หลายคนต้องเปลี่ยนตัวเอง ทั้งทำศัลยกรรม ลดน้ำหนัก จนบางครั้งสูญเสียความเป็นตัวเองไป เพียงเพราะโลกไม่ยอมรับ
มุมมองของเราคือ...
การ "เปลี่ยนตัวเอง" เพื่อให้มีชีวิตรอด เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ค่ะ แต่โลกควรเปลี่ยน ไปพร้อมๆ กันด้วย เพราะถ้าเรามัวแต่ปรับตัวเข้าหาความไม่ถูกต้อง ความเหลื่อมล้ำเหล่านั้นก็จะกลายเป็นเรื่องปกติ ตลอดไป
ทุกคนเคยเจอเหตุการณ์ที่ ต้องเปลี่ยนตัวเอง ทั้งที่จริงๆ แล้วคนผิดคือสังคม บ้างไหมคะ
เมื่อโลกไม่เปลี่ยน... เราจึงต้องเปลี่ยนตัวเอง ในวันที่การเป็นผู้หญิง ในสังคมไทยมันไม่ง่ายอย่างที่คิด