▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
-
หน้าแรก
- คอมมูนิตี้
- {name} {description}
- กิจกรรม
- แลกพอยต์
- อื่นๆ
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
๐๐๐ เขาลืม ๐๐๐
มิช้าเฉาเหี่ยวแห้งสีแปลงหมอง
กลีบทิ้งก้านรานราลงมากอง
ลมพัดต้องตกเกลื่อนเคล้าเปื้อนดิน
คิดทบทวนหวนถึงคำนึงว่า
รักร้างลาเลือนจางว้างถวิล
เขาลืมวันหวานล้ำ.. น้ำตาริน
ช้ำชีวินเหว่ว้าล้าสิ้นแรง...