เดียวดาย

เหม่อมอง ทัองนภา อารมณ์เหงา
วันสองเรา สุขสดชื่น ระรื่นเหลือ
วันผันผ่าน เดือนหมุนคล้อย คอยคลุมเคลือ
มิมีเหลือ รูปรอยร่อง สุขสองเรา
มวลเมฆา คลาเคลื่อนคล้อย ทยอยหยอก
ผีเสื้อบอก รักดอกไม้ มิให้เหงา
ในอุรา ร่ำเรียกร้อง รัก รัก เรา
ไยหมองเฉา เหี่ยวสลด หมดโสภา
คิดทวนทบ พบพาน แล้วไยจาก
ไยต้องพราก จากจรไป ให้ห่วงหา
เคยเคลียคลอ พนอเคล้า เร้าอุรา
ร่ำเรียกหา เพ้อรำพัน ฉันเดียวดาย
วอนพรหมินทร์ อินทรา นคเรศ
พรวิเศษ ทุกแหล่งหล้า นภาฉาย
ขอบันดล จงบันดาล ทุกข์มลาย
ให้ลูกหมาย สมฤดี รุจิรา
โสนน้อย เรือนหลังนี้ เคยมีรัก
ผูกสมัคร เสมอมั่น ฝันไฝ่หา
นับวันเดือน คลาเคลื่อนคล้อย ทุกทิวา
ยอดชีวา โปรดหวนคืน รังรักเรา
เมษา 23/8/16 14:55
เครดิจภาพ : มีนา