.. พอแล้ว ..

มิรู้วันเคลื่อน         มิเห็นเดือนฉาย
แม้ดาราราย          กลับงำประกาย .. ซ่อนเร้น

พายุกระหน่ำ         ซ้ำฝนกระเซ็น
คืนสางทั่งเย็น       สั่นครางลำเค็ญ .. เรือนกาย

แสงสูรย์เงาดับ      ลาลับเลือนหาย
แมกไม้เชิงชาย      คลอเคลียสยาย .. เริงลม

เมฆาทะมึน          ครางครืนระงม
หวนคิดจ่อมจม     ฤา จิตตรอมตรม .. เดียวดาย

วันเวียนเปลี่ยนคืน  รินรื้นราวสลาย
กรีดพลิ้วริ้วราย      เกินแก้แผลร้าย .. ทุเลา

ละจำเลิกเจ็บ        เก็บไยความเขลา
พอแล้วตัวเรา       ซมซานโศกเศร้า .. เว้นวาย

ฝันค้างร้างรา        ตราหน้าแพ้พ่าย
สูญสิ้นภินท์ทลาย   ไร้ค่าความหมาย .. จดจาร

สดับตรับตรอง       คำพร้องคนึงขาน
กู่กลับวิญญาณ       มืดมนอนธการ  .. คลี่คลาย  

         

       *********************