🦚🦚 ไร้พันธะ 🦚🦚 กลบท นายโรงลืมกรับ




“ไร้พันธะ”
🦚เสียงฟ้าร้อง ดุจน้อง หมองหม่นโศก
คืนวิโยค ร่ำร่ำ พร่ำหาเพรียก
น้ำตาคลอ ตัดพ้อไป ไม่สำเหนียก
เสียงร้องเรียก กี่ครา มิมาพบ

🦚หกปีผ่าน นานนับ กับการจาก
ใดมาพราก ข้องใจ ไม่รู้จบ
ไยเสแสร้ง แกล้งเลือน มาเกลื่อนกลบ
หวังสยบ รักฤๅ หรือใคร่ตอบ

🦚โทรกี่ครั้ง ก็ยัง จะหวังรับ
ไลน์ไม่นับ ร้อยแชทไป ให้ตกขอบ
เอาความเงียบ เจาะจง คือส่งมอบ
เป็นคำตอบ สุดท้าย คือท้ายสุด

🦚ขอยอมรับ กับการ ให้ผ่านรัก
แม้เจ็บหนัก จักความ เป็นมนุษย์
พลังเสริม เติมให้ ใจจ่อจุด
งามผ่องผุด เสริมสวยกาย ไร้พันธะ.



ขอบคุณภาพ ข้อมูล จากเน็ต
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่