เสียงคำรามจากไทย-ญี่ปุ่น

ณ ร้านอาหารญี่ปุ่นที่ขึ้นต้นด้วยตัว Y 
"เฮ้ย! จำได้มั้ย? เคยบอกว่าพอถึงปี3 จะไปญี่ปุ่นอีกครั้ง ตอนนี้ทำได้จริงๆด้วย!..."
           คำพูดของเพื่อนคนนี้ ทำให้ผมนั้น ได้ย้อนเวลากลับไป ณ ก้าวแรกที่ได้เข้ามาอยู่ในรั้วสถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น หรือ TNI ในฐานะของนศ. IB (International Business Management)  ชั้นปีที่ 1 ซึ่งตอนนั้นการมา ณ ที่แห่งนี้ ผมมิได้มาเพื่อจะหาที่เรียนเพียงเท่านั้น แต่ยังคงมาพร้อมกับปณิธานอันแรงกล้าเหมือนกับใครหลายๆคน การได้กลับไปเยือนมาตุภูมิแห่งที่2 (ญี่ปุ่น) คือความฝันที่รอวันทำให้สำเร็จ ความฝันนั้นคือ 
"เสียงคำรามอันเงียบสงบ" (The Quiet Roar!!!) แม้นผู้อื่นจะไม่ได้ยิน แต่ยังคงกึกก้องอยู่ในใจ แม้นผู้อื่นจะไม่ได้ยิน แต่ยังคงดำเนินเรื่อยไป ซึ่งสักวัน "เสียงนั้น" จะตราตรึงอยู่ในใจของผู้คน และวันที่ว่านั้น ผมได้รับไว้เรียบร้อยแล้ว 
 

                   "ความรัก มิตรภาพ ชีวิต ผมเชื่อว่าผู้คนที่มีความฝันคล้ายๆกัน จะมาพบกันอย่างแน่นอน และหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้พวกเรามาเจอกันใน TNI แห่งนี้นั้นคือ"ภาษาญี่ปุ่น" ใช่ไหมครับ..." 
นี่คือบทต้นวาทกรรมของผม ในการแข่งขันสุนทรพจน์ภาษาญี่ปุ่นที่ได้รับการขัดเกลาจากคุณครูสำนักภาษา ซึ่งผ่านไปเมื่อหลายวันก่อนนี้ (12/02/2020)
ในหัวข้อ "ฉันและภาษาญี่ปุ่น" ถึงแม้นี่จะเป็นการประมือกันด้วยคำพูด แต่ถ้ามองอีกแง่หนึ่ง คือการได้พบกับผู้มีอุดมการณ์ร่วมกัน...โลกของผู้ที่ชีวิตนั้นได้ผูกพันกับภาษาญี่ปุ่น ไม่ใช่เพียงแค่เครื่องมือในการขึ้นเงินเดือน สำหรับบางคน ภาษาญี่ปุ่นคือเพื่อน (友達)  บางคนเป็นโชคชะตา (運命)
 บางคนคืออาวุธคู่กาย "ดาบเล่มที่2" (第二の剣)  และสำหรับบางคนนั้นภาษาญี่ปุ่นเป็นถึง สิ่งที่ได้นำพาความงดงามที่แท้จริงในตัวตนของเขาให้ผู้คนได้ชื่นชม ฯลฯ ผู้เข้าร่วมทุกคน ต่างได้ใช้กลเม็ดมากมาย มิใช่เพื่อแข่งขัน หากแต่เพื่อถ่ายทอดเสียงคำรามของแต่ละคนไปยังผู้ที่ได้เข้าร่วมในการฟัง ซึ่งหลักฐานที่แสดงถึงความสำเร็จนั่นคือ...

หลังจากการแข่งจบลงและรอการประกาศรางวัล กรรมการท่านหนึ่งได้รับเชิญให้กล่าวโอวาท ท่านพูดประมาณว่า                
              "ตัวผมนั้น เคยมาเป็นกรรมการตัดสินการแข่งขันสุนทรพจน์ภาษาญี่ปุ่นที่TNIแห่งนี้เมื่อ10ปีที่แล้ว และผมคิดว่าปีนี้ เป็นปีที่ดีสุด 
เพราะทุกบทความที่ทุกคนได้กล่าวมา ไม่ได้มีเพียงแค่คำพูด อารมณ์หรือความรู้สึก แต่ผมได้เห็นถึง "ชีวิต" ชีวิตของแต่ละคนผ่านภาษาญี่ปุ่น..." 

              ซึ่งโดยส่วนตัวผมแล้ว ผมคิดว่าการแข่งขันในวันนี้ได้ประสบความสำเร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 
และในการประกาศผลรางวัล มันค่อนข้างเสียมารยาทในการพูดให้ตัวเองดูดีใช่ไหมครับ(ฮ่าๆๆ 😄) แต่ผมก็รู้สึกภูมิใจที่.....แม้ว่าผมจะเรียนสาขา IB (International Business Management) ซึ่งไม่ใช่สาขาที่เน้นภาษาญี่ปุ่นเป็นหลัก แต่เราเน้นทั้ง 3 ภาษา ไทย ญี่ปุ่น อังกฤษ รวมถึงเรายังมี
การติวสอบวัดระดับต่างๆ ทั้ง TOEIC หรือสอบ JLPT ของญี่ปุ่น และความพิศวงของ IB แห่งนี้จะทำให้ได้รู้จักกับ.. House Project บริษัทจำลองที่ให้เหล่านักศึกษาได้สัมผัสกับประสบการณ์จริงในการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจ ซึ่งก็มีบริษัทมากมายให้เราได้เลือกอยู่ในสังกัด
               [ถ้าใครนึกไม่ออก ก็ให้นึกถึงบ้านต่างๆในภาพยนตร์เรื่อง Harry Potter นั่นแหละครับ ที่นี่ไม่ได้สอนเวทมนตร์ในการเป็นจอมเวทย์แต่อย่างใด หากแต่เป็นเวทมนตร์ในการไขความลับของการบริหารธุรกิจ ที่จะอยู่คู่กับคุณไปตลอดกาล]
 
แต่ด้วยความช่วยเหลือจากผู้คนมากมาย เพื่อนๆที่คอยรับฟังในเวลาที่ผมซ้อม จนจะพูดแทนผมได้😂😂😂 อาจารย์ที่มอบความมุ่งมั่นให้กับผมในฐานะตัวแทนสาขา IB คณาจารย์สำนักภาษาที่สละเวลาเพื่อมาฝึกซ้อมขัดเกลาให้กับผม และตัวเองที่ไม่คิดจะล้มเลิกแม้จะกลัวก็ตามที จนในวินาทีนั้น 
วินาทีที่ผมเดินขึ้นไปบนเวที เสียงของหัวใจที่เต้นแรงในทุกก้าว ท่ามกลางผู้คนในงานวันนั้น ผมขึ้นไปและ...คว้าชัยชนะกลับมา!!! 

  ชัยชนะที่ผมได้รับมานั้น นอกจากเงินรางวัลและการได้การทุนศึกษาที่ญี่ปุ่นของโครงการ ABK College เป็นระยะเวลา 2 เดือนในฤดูใบไม้ผลิ ท่ามกลางการต้อนรับของหมู่ซากุระที่จะเบ่งบานแค่ 7 วัน เท่านั้น!! แต่ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ของผมคือ การที่ได้พิสูจน์ว่า ถ้าเราไม่ยอมแพ้ในการมุ่งมั่นเพื่อความฝันหรือเสียงคำรามของตัวเรา ไม่ว่าจะใกล้หรือไกล ช้าหรือเร็ว สักวัน เสียงคำรามนั้นจะไม่เงียบสงัดอีกต่อไป หากแต่เป็นเสียงคำรามที่ประจักษ์และดังก้องไป ณ ทั่วทุกมุมโลกต่างหาก และนั่นคือ "เสียงคำรามแห่งชีวิต The Roar of Life"

-แล้วเธอล่ะ เคยสัมผัสถึงเสียงคำรามนั่นหรือเปล่า!?-
ผู้เขียน : ลุงเบนซ์
#HappyValentine♥️💘💝💖💗💓💞💕💌❣️
#IB #เรียนได้แต่อย่ากระทบกิจกรรม  #CGEL #TNI #ไทยญี่ปุ่น #theroaroflife
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่