ทำไมสมัยพุทธกาลมีคนฟังธรรมจากพระพุทธเจ้าแล้วดวงตาเห็นธรรมง่ายจังครับ

จะเห็น คนเกียจคร้านจำนวนมาก อ้างว่า สาวกในสมัยพุทธกาล ไม่เห็นต้องปฏิบัติอะไรเลย แค่ฟังธรรมพระพุทธเจ้าก็บรรลุธรรมแล้ว ไม่ศึกษาพระไตรปิฎกให้ดีๆ ท่านทั้งหลายบำเพ็ญบารมี ทาน ศีล สมาธิ ปัญญามานับชาติไม่ถ้ว

ถ้าเราได้ศึกษาประวัติของพระพุทธเจ้า เราจะพบว่าในยุคพุทธกาลการสอนศาสนาพุทธ ผู้ที่ทำการสอนต้องเป็นผู้ที่ปฏิบัติได้จริง บรรลุธรรมจริง ถ้าผู้ใดยังปฏิบัติไม่ได้หรือยังไม่บรรลุธรรมเค้าก็จะไม่สอน คือมีความละ

✦ กิเลสขาดชั่วคราว = หลงคิดว่าบรรลุอรหันต์ ✦ เพราะ อินทรีย์ 5 ยังไม่ถึงกำลัง มีบางช่วงที่ผู้ปฏิบัติ ดีมาก ๆ ทำให้กิเลส เหมือนหายไปหมด จึง เข้าใจผิด ว่า “กิเลสหาย = บรรลุอรหันต์แล้ว” แต่

ทำไมคนสมัยพุทธกาลฟังธรรมครั้งเดียวถึงบรรลุโสดาบันได้เลย แต่คนปัจจุบันฟังเทศน์ตั้งแต่เด็กยันแก่ยังทำใจให้นิ่งไม่ได้เลย พระพุทธเจ้าเทศน์ยังไง สงสัยจัง?

อยากถามผู้รู้ทุกท่านว่าการที่สื่อละครซีรี่ย์หนังเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าสร้างให้นุ่งจีวรแบบเถรวาทเกี่ยวไหมครับว่านิกายเถรวาทลักษณะการนุ่งจีวรแบบพุทธกาล ทำไมถึงเป็นแบบนั้นโดยเฉพาะเถรวาทธรรมยุติในไทยอ่ะครับ

เคยอ่านแต่บรรลุอรหันต์ สายหลวงปู่มั่น บรรลุอรหันต์ แบบ ระเบิดดังในจิตเลยทีเดียว ซึ่งก็ยังรู้สึกว่า ไม่เหมือนสมัยพุทธกาล ที่คนบรรลุเหมือน ของคว่ำของหงาย ตอนนี้ที่สงสัยคือ มีบอกตรงไหนไหมว่า การบรรลุโสด