ทำไมสมัยพุทธกาลมีคนฟังธรรมจากพระพุทธเจ้าแล้วดวงตาเห็นธรรมง่ายจังครับ

ถ้าเราได้ศึกษาประวัติของพระพุทธเจ้า เราจะพบว่าในยุคพุทธกาลการสอนศาสนาพุทธ ผู้ที่ทำการสอนต้องเป็นผู้ที่ปฏิบัติได้จริง บรรลุธรรมจริง ถ้าผู้ใดยังปฏิบัติไม่ได้หรือยังไม่บรรลุธรรมเค้าก็จะไม่สอน คือมีความละ

เคยอ่านแต่บรรลุอรหันต์ สายหลวงปู่มั่น บรรลุอรหันต์ แบบ ระเบิดดังในจิตเลยทีเดียว ซึ่งก็ยังรู้สึกว่า ไม่เหมือนสมัยพุทธกาล ที่คนบรรลุเหมือน ของคว่ำของหงาย ตอนนี้ที่สงสัยคือ มีบอกตรงไหนไหมว่า การบรรลุโสด

สงสัยว่า สมัยก่อนเวลาพระพุทธเจ้าแสดงธรรม ภาษาที่พูดให้เหล่าภิกษุทั้งหลายก็ฟังเข้าใจยากๆ แบบนั้นหรือเปล่าครับ ทำไมเวลาแปลเป็นไทยที่เป็นในพระไตรปิฏก/อรรถกถา แล้ว อ่านแล้วต้องหาทางแปลไทยเป็นไทยอีกที ทำไม

ทำไมพญานาคมาขอบวช แต่พระพุทธเจ้าถึงไม่ยอมบวชให้ครับ แต่ให้เฝ้าประตูหน้าโบสถ์ นะครับ ถ้าบวชศาสนาอาจยืนยาวนะครับ เพราะมันมีอายุมากด้วย อาจบรรลุธรรมได้นะครับ น่าจะรับไว้นะครับ

แบบว่าสอนได้หมดตั้งแต่ธรรมโสดาบันยันอรหันต์ ทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้อะไรเลย ไม่มีประสบการณ์อะไรเลย มีตัวอย่างบ้างไหมครับในสมัยพุทธกาลหรือในสมัยปัจจุบัน แล้วสอนได้ถึงขั้นไหนสอนคนให้บรรลุธรรมเลยได้ไหม ไม่น

พยสนสูตร ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดด่าบริภาษเพื่อนพรหมจรรย์ทั้งหลาย กล่าวโทษพระอริยะ ภิกษุนั้นจะไม่พึงถึงความ:) ๑๐ อย่าง อย่างใดอย่างหนึ่ง ข้อนี้มิใช่ฐานะ มิใช่โอกาส ความ:) ๑๐ อย่างเป็นไฉน คือ ภิกษุ

สวัสดีเพื่อนสมาชิกชาวพันทิปและผู้สนใจในพุทธศาสนาทุกท่านครับ ผมเขียนกระทู้นี้ขึ้นมาด้วยจุดประสงค์เพื่ออยากชวนคุยในประเด็นหนึ่งที่ปรากฏอยู่ในยุคปัจจุบัน ประเด็นดังกล่าวคือ บรรพชิตกับยุคเทคโนโลยีปัจจุบั