ทำไมคนสมัยพุทธกาลฟังธรรมครั้งเดียวถึงบรรลุโสดาบันได้เลย

ถ้าเชื่อว่าพระพุทธเจ้าบรรลุธรรมจริงเหตุใดถึงเชื่อทั้งๆ ที่มีเรื่องราวแค่ในตำราเท่านั้น ไม่เคยเจอตัวจริงไม่เคยพิสูจน์ หรือแม้กระทั่งพระสาวกต่างๆ ในตำราทำไมถึงเชื่อว่าบรรลุธรรมจริง เชื่อง่ายไปไหม ทั้งๆ

มีบันทึกในพระไตรปิฎกไหมว่า  ในสมัยพุทธกาล  นอกจากพระพุทธเจ้าแล้ว  ใครเป็นผู้ตัดสินว่า   พระภิกษุรูปใด  บรรลุเป็น พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี  หรือ พระอรหันต์  

แบบว่าสอนได้หมดตั้งแต่ธรรมโสดาบันยันอรหันต์ ทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้อะไรเลย ไม่มีประสบการณ์อะไรเลย มีตัวอย่างบ้างไหมครับในสมัยพุทธกาลหรือในสมัยปัจจุบัน แล้วสอนได้ถึงขั้นไหนสอนคนให้บรรลุธรรมเลยได้ไหม ไม่น

1. ถ้าเขานิพพาน เขาน่าจะยังสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกยาวนานตามอายุขัย 2. เห็นเพื่อนสมาชิกท่านนึงบอกว่า ในสมัยพุทธกาล มีคนที่นิพพานแล้วฆ่าตัวตายทันที ทำแบบนี้ไม่บาปหรือคะ อีกอย่าง นึกถึงข่าวคนที่ถวา

กัณฑ์ที่ ๐๑ พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ  (๓ ครั้ง) อิติปิโส ภควา ฯลฯ พุทฺโธ ภควาติ               ณ บัดนี้ จ

ในสมัยพุทธกาล พระพุทธเจ้าเคยสอนให้ท่องจำพระไตรปิฏกทั้งหมด แล้วจะบรรลุธรรม หรือค่อยเริ่มปฏิบัติไหมครับ มีหลักฐานบันทึกในพระไตรปิฏกไหมครับ ผมเห็นแต่พระพุทธเจ้าทรงให้ธรรมแค่บางข้อ แก่สาวกแล้วให้ไปปฏิบัต

"#คุณสมบัติของผู้ที่จะบรรลุธรรม" ถ้ามีปัญญาที่สามารถตัดกิเลสได้ก็บรรลุได้ ถ้าขจัด "#ความอยาก" ต่างๆ ให้หมดไปจากใจได้ก็บรรลุธรรมได้  แต่ส่วนใหญ่มันจะตัดไม่