❄️🚔🌄THE LEISURE GLOVES ถุงมือยามว่าง# 18 เรื่องสั้น-1 "กาลครั้งหนึ่งในบู๊ลิ้ม" - ถุงมือ "แจกอีกแต้ม" ^^🌄🚔❄️

เข้าสู่ มิติแห่งเรื่องสั้นกันครับ ^^

สำหรับเกมเรื่องสั้นของเรา ยังคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเป็นพิเศษ คงเปลี่ยนยากด้วยครับ เชื่อว่า นักเขียนทุกคนต้องการอิสระอย่างเต็มที่ในการเขียนเรื่องใดๆ ก็ตาม...แต่อย่างไรก็ดี กรรมการก็พอมีวิธีให้นักเขียนทั้งหลายได้เปลี่ยนบรรยากาศ ร่วมเขียนคู่กับคนอื่นๆ อยู่เนืองๆ สลับกันไป และรอบนี้ ก็มีพิเศษมิให้น้อยหน้าฝั่งกวีครับ คือ เป็นครั้งแรกที่มีการ "แท็กทีม" โดยนักเขียน 3 คนร่วมกันเขียนเรื่องเดียวกัน ต่อเนื่องกัน ซึ่งจะเป็นกระทู้สุดท้ายของวีคนี้ครับ

แต่ตอนนี้ เรามาอ่านเรื่องสั้นแบบ "ฉายเดี่ยว" กันก่อนครับผม ^^

เรื่องแรกนี้ จขถม. เขียนด้วยสไตล์ที่แปลกตา คือมองดูคล้ายจะเป็น "กลอนเปล่า" หรือ "กวีไร้ฉันทลักษณ์" มีกลิ่นไอแห่งการต่อสู้ในยุทธจักรบู๊ลิ้มตงง้วนด้วยสิครับ แต่เรื่องยาวอักษรเกิน 2 พันตามกฏเกณฑ์เรื่องสั้น จึงจัดเข้าในเรื่องสั้นครับ

เรื่องนี้ถ้าแปลเป็นภาษาจีนและเขียนด้วยพู่กันลงแผ่นกระดาษหรือแผ่นผ้ายาวโดยให้มีลักษณะฉันทลักษณ์แบบจีน (มีสัมผัสและส่งทอดเสียงวรรณยุกต์ผันสวยๆ) จะอลังการทีเดียว!! แต่ จขกท. อนุญาตให้กรรมการทำการปรับเปลี่ยนตามแต่จะเห็นเหมาะสม เพราะฉะนั้นก็จะลองปรับเปลี่ยนดูนะครับ

มาอ่านกันเลยครับ



กระบี่ร่ายรำ  เพลงดาบบรรเลง  สองหนุ่มฟาดฟัน  บุรุษหวังชัย

คมดาบจู่โจม  กระบี่ป้องปัด

หนึ่งคมพลาดเป้า  อีกคมเฉือนร่าง  โลหิตร่วงหล่น

กระบี่จ่อคอ

เฒ่าชรายิ้ม  แต่บุรุษกลัว

เหตุสิ่งสองสิ่ง  ใกล้เพียงหยิบมือ  กลับถูกแย่งชิง  ด้วยลวงฮ่องเต้

"ท่านตำแหน่งก๋ง  ไฉนใฝ่สูง  หวังขึ้นเป็นใหญ่"  บุรุษเอ่ยถาม

"อันตำแหน่งอ๋อง  ใช่ข้าประสงค์  ที่ข้าใฝ่ฝัน  อยู่เหนือกว่าอ๋อง"

บุรุษเริ่มคิด  ท่านอาวุโส  มักใหญ่ใฝ่สูง  คิดชิงบัลลังก์

"เชื้อสายฮ่องเต้  โอรสสวรรค์  สกุลสูงส่ง  ใช่สามัญชน"

"บุตรีของข้า  ฮ่องเต้โปรดปราน  หวังได้เชยชม  ความงามของนาง

ข้าได้ทักท้วง  นางยังเด็กนัก  แต่อีกไม่นาน  จะถวายนาง"

เฒ่าอาวุโส  เริ่มเผยรอยยิ้ม  เกี่ยวดองฮ่องเต้  ด้วยบุตรีงาม

นางหลิวเฟ่ยผิง  หลายชายใฝ่ปอง  เพียงแรกคราเห็น  ปักตรึงดวงใจ

รวมถึงบุรุษ  ข้างหน้าชายแก่  รับใช้ฮ่องเต้  เพราะใกล้ชิดนาง

"นางเพียงสิบหก  ยังเยาว์อยู่นัก  ควรนานกว่านี้  เร่งรีบไปไย!!"

ชายหนุ่มเอ่ยปาก  ไม่นานก็ปวด  บริเวณแผล  จากคมกระบี่

"ฮ่องเต้เขียนโคลง  อุปมานาง  ว่าหากเทพยล  อาจแย่งชิงไป"

ชายหนุ่มกัดฟัน  อีกไม่กี่เดือน  เขาจะสมรส  กับหลิงเฟ่ยผิง

"ข้าหมั้นกับนาง  ปีกลายที่แล้ว  แต่ว่าท่านกลับ..."  หนุ่มกระอักเลือด

"ข้าเป็นพ่อนาง  ข้านั้นต้องรู้  เพียงแต่ต้องการ  อำนาจการเมือง"

ตาเฒ่าพูดจบ  รีบฟันชายหนุ่ม  ด้วยกระบี่คม  อย่างไม่ไยดี



หนึ่งเดือนต่อมา

สตรีโฉมงาม  สวมชุดสีขาว  พร้อมกระโปรงยาว

ร้องหาท่านพ่อ  ด้วยเป็นห่วงหา

พบพานฮ่องเต้  ตำแหน่งสนม

"บุตรีของข้า  เจ้าไปไหนมา  ฮ่องเต้เรียกแล้ว  รีบไปเร็วเข้า"

ทั้งสองขึ้นเกวียน  ก่อนปิดหน้านาง  มิให้ใครเห็น  ดอกไม้แรกแย้ม

ไม่นานก็ถึง  พระราชวัง  ฮ่องเต้ยืนรอ  อยู่ข้างมารดา

ผู้เฒ่าน้อมไหว้  ก่อนเปิดหน้านาง  ใบหน้าเอียงอาย  แก้มแดงเปล่งปลั่ง

"นี่หรือคนใหม่  ยังเด็กอยู่จริง  กล้าคิดเทียบรุ่น  กับนางอื่นหรือ!!!"

มารดาเริ่มกริ้ว  แม้เห็นใบหน้า  กลับไม่ชอบใจ  เหมือนมีเล่ห์กล

"ท่านแม่ของข้า  อย่าพูดเช่นนี้  ท่านอาวุโส  ท่านประสงค์ดี

เพียงหวังให้ข้า  ได้ความสุขสม  กับบุตรีงาม  เพียงเท่านี้เอง"

"เจ้าพูดเช่นนี้  ก็ขอให้จริง  ไม่หักหลังข้า  ข้าก็เพียงพอ"

มารดามองเด็ก  ก่อนเดินจากไป  ทิ้งองค์ฮ่องเต้  กับสองพ่อลูก

"ข้าขอพระองค์  นั้นมีความสุข  กับเรือนร่างนาง  ให้สมต้องการ"

ตาเฒ่าชรา  หันมองลูกสาว  ก่อนโผกอดนาง  เพราะต้องลาจาก

ด้วยเฒ่าชรา  มิได้มีแรง  เหมือนช่วงหนุ่มแน่น  จึงเกษียณตน

"ข้ารักท่านพ่อ"  นางสะอื้นไห้

"พ่อก็รักเจ้า  เจ้าเด็กดื้อเอ๋ย"

ฮ่องเต้เดินมา  จับมืออ่อนนุ่ม  หลังเฒ่าผมหงอก  นั้นเดินลานาง

แต่หากได้เห็น  ใบหน้าตาเฒ่า  แน่นอนได้เห็น  รอยยิ้มน่ากลัว

ฮ่องเต้จูงมือ  พานางเข้าห้อง  หวังปลดเปลื้องชุด  เหลือเพียงร่างเปลือย

แต่นางมึนหัว  ไม่รู้สาเหตุ  ล้มลงกับพื้น  จึงต้องพยุง

ก่อนพาเข้าห้อง  ถอดเสื้อกระโปรง  เหลือเพียงดอกบัว  อันพร้อมเบ่งบาน

"ที่นี่ที่ไหน"  นางร้องเอ่ยถาม  ทว่าข้างหน้า  นั้นเป็นคำตอบ

ฮ่องเต้ลูบแก้ม  ก่อนบรรจงจูบ  นางมิขัดขืน  อารมณ์สวรรค์

มองร่างขาวนวล  พร้อมกับลูบเอว  จ้องมองตานาง  คล้ายนางต้องการ

บรรเลงเพลงรัก  ครวญครางก้องเสียง  สอดพญาแตน  เข้าปทุมา

"ข้ารักท่านแล้ว"  หญิงสาวเอ่ยร้อง

"ข้าก็รักเจ้า"  ฮ่องเต้ตอบนาง

นางกอดฮ่องเต้  หากหวังอำนาจ  ตามความประสงค์  ของเฒ่าชรา...

................................................... จบ ......................................................