ช่วยวิจารณ์​นิยายให้หน่อยค่ะ​ อยากทราบเรื่องสำนวนค่ะ🙏​

แสงสีทองลอดผ่านรูเล็กๆ ของห้องเช่า  ที่เกิดรอยปริแยกทรุดโทรมไปตามกาลเวลา เข้ามาในห้องสี่เหลี่ยมกะทัดรัด

ชายผมขาว ตัดผมรองทรงต่ำ

บริเวณรอบตาปรากฏรอยย่นที่หางตาบ่งบอกว่าเขาคือบุรุษที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาครึ่งศตวรรษ  ตาแก่เพ่งพินิจไปที่วัสดุโลหะสีเงินที่บรรจุกระสุน และความคิดเขาก็เปรียบดังทางสองแพร่ง

 ถ้าข้าตายความเจ็บปวดมันอาจหนักหนา ทว่าจบเพียงเสี้ยวนาที แต่หากเลือกมีชีวิตก็เหมือนติดอยู่ในแดนชำระ

ท้ายสุดเขาก็ตกตะกอน

ชายวัยทองยิ้มขื่น  เหยียดหลังตรง พลางสูดหายใจเข้าลึกจนอกกระเพื่อม รอบดวงตาของผู้สูงวัยแดงก่ำ ประกายตามอดดับลง

ชายวัยอายุห้าสิบปลายๆ ทอดมือไปหยิบอาวุธมัจจุราช