การอยู่กับญาติครั้งแรก

สวัสดีค่ะ...ทุกๆคน วันนี้เราอยากมีเรื่องมาปรึกษาค่ะ เรื่องทั้งหมดมีอยู่ว่า คุณพ่อและคุณแม่ของเราท่านเลิกกันค่ะ เราเลือกที่มาอยู่กับคุณแม่ที่ต่างจังหวัดค่ะช่วงนั้นเครียดและกังวลมากๆเพราะเรื่องเกิดขึ้นรวดเร็วมากๆ ซึ่งคุณแม่ต้องทำเรื่องย้ายที่ทำงานใหม่เรื่องคือแม่เราต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดอื่นอีกที่ ซึ่งทำให้เราไม่ได้อยู่กับคุณแม่ ต้องได้มาอยู่กับญาติๆที่ต่างจังหวัดแทนค่ะ คือ ปกติเราอยู่กับคุณแม่2คน คุณพ่อเดือนหนึ่งกลับบ้านแค่รอบเดียว จึงทำให้ไม่ค่อยชินกับการอยู่รวมหลายๆคน ตอนครั้งแรกเรามาที่นี้เรารู้สึกเครียดมากๆเลยค่ะเพราะญาติเราเป็นคนที่สะอาดมากๆ เพราะงานบ้านเราค่อนข้างทำอะไรไม่ค่อยเป็นเลยค่ะ (เราไม่ใช่ลูกคุณหนูนะคะ แต่ที่คุณแม่ให้ใส่ใจการเรียนและให้คิดเรื่องเรียนก่อนค่ะ) ตอนแรกๆดีมากค่ะ ญาติสอนเราทำงานบ้านได้ดีมากๆ สอนได้ประมาณ2วัน ญาติของเราได้ให้เราลองทำ เราตั้งใจทำมากๆเลยนะคะ กวาดบ้าน ล้านจาน แต่ญาติพูดกับเราว่ากวาดยังไงไม่เห็นสะอาด เนี้ยฝุ่นได้กวาดบ้านไหม? จานรีบๆล้างได้ไหม?มัวยืนทำอะไรอยู่ห้ะ เป็นคำที่ทำให้เราเฟลมากๆเลยค่ะ แบบเสียใจมากๆ แต่เรายังอยากทำให้ดีพยายามนะคะ ไม่ใช่ไม่พยายามตั้งใจเต็มที่มากๆ ตั้งใจกับการทำงานบ้านมากๆ สุดท้ายโดนเหมือนเดิมค่ะ เรารู้สึกท้อแท้มาก หลังจากนั้นเราจะเก็บตัวอยู่แต่ห้องนอน ไม่ออกไปไหน จะทำงานบ้านตอนญาติออกไปทำงานค่ะ เพราะรู้สึกว่าตอนที่ท่านอยู่บ้านแล้วเราทำงานบ้านญาติอยู่มันเกร็งๆอึดอัด เหมือนมีสายตามารุมกดดัน เราโทรปรึกษาคุณแม่เรา คุณแม่พูดกับเราว่า นี้แหละฝึกไว้แหละลูกโลกภายนอกเป็นยังงี้นี้แหละ เราอยากจะถามว่า ทำยังไงถึงจะไม่อึกอัดดีคะ? มันเกร็งเสมอไม่กล้าทำอะไรเลยค่ะ